شناسه حدیث :  ۴۴۰۸۲۱

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۸۰  

عنوان باب :   الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ فَرْقَدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : إِنَّ فِيمَا أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : يَا مُوسَى ، مَا خَلَقْتُ خَلْقاً هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنِ وَ إِنِّي إِنَّمَا اِبْتَلَيْتُهُ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَزْوِي عَنْهُ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ، وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا يَصْلُحُ عَلَيْهِ عَبْدِي، فَلْيَصْبِرْ عَلَى بَلاَئِي وَ لْيَشْكُرْ نَعْمَائِي وَ لْيَرْضَ بِقَضَائِي أَكْتُبْهُ فِي اَلصِّدِّيقِينَ عِنْدِي إِذَا عَمِلَ بِرِضَائِي وَ أَطَاعَ أَمْرِي.
وَ رَوَاهُ اَلطُّوسِيُّ فِي مَجَالِسِهِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْمُفِيدِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ قُولَوَيْهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ بِبَقِيَّةِ اَلسَّنَدِ.
وَ رَوَاهُ اِبْنُ بَابَوَيْهِ فِي كِتَابِ اَلتَّوْحِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ: مِثْلَهُ.
وَ رَوَاهُ اِبْنُ فَهْدٍ فِي عُدَّةِ اَلدَّاعِي مُرْسَلاً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۸۱

و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن محبوب از مالك بن عطيه از داود بن فرقد از ابو عبد اللّٰه عليه السلام روايت كرده كه حضرت در بارۀ آنچه كه خداوند به حضرت موسى وحى فرمود، چنين فرمود: اى موسى، من چيزى محبوب‌تر از بنده مؤمن در نزد خودم نيافريده‌ام. من او را با كارهايى كه برايش خير است، آزمايش مى‌كنم و از او هم هر چه كه خير باشد برايش ذخيره مى‌سازم (يعنى هم من با آزمايش، خير برايش بوجود مى‌آورم و هم همه اعمال خير او را برايش نگه مى‌دارم تا در روز قيامت پاداش آنها را بدهم). من به صلاح امور بنده‌ام از خودش عالمترم. پس به بلاهاى من صبر كن (چون براى تو خير است) و به نعمتهايم شكر كن و به قضاهاى من راضى باش. وقتى كه بندۀ مؤمنم اين كارها را كرد و بر رضاى من عمل نمود و امر مرا اطاعت كرد، او را جزء صديقان مى‌نويسم. شيخ طوسى اين حديث را در كتاب مجالس خود، از پدرش از مفيد از جعفر بن قولويه از پدرش از سعد از احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن محبوب تا آخر سند نقل كرده است. و شيخ صدوق اين حديث را در كتاب توحيد، از محمد بن حسن بن أحمد ابن وليد از محمد بن حسن صفار از ابراهيم بن هاشم از حسن بن محبوب، به همين مضمون نقل كرده است. و همين حديث را ابن فهد در كتاب عده الداعى به طور مرسل روايت كرده است.

divider