شناسه حدیث :  ۴۴۰۸۱۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۰  

عنوان باب :   الباب السادس فيما ورد في شأن شعيب عليه السلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلطُّوسِيُّ فِي اَلتَّهْذِيبِ عَنِ اَلْمُفِيدِ عَنِ اَلصَّدُوقِ عَنْ أَبِيهِ ، وَ مُحَمَّدِ اِبْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ ، وَ اَلْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ بِشْرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِي عِصْمَةَ قَاضِي مَرْوَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ، وَ ذَكَرَ حَدِيثاً طَوِيلاً يَتَضَمَّنُ تَهْدِيداً وَ وَعِيداً لِتَارِكِ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيِ عَنِ اَلْمُنْكَرِ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى شُعَيْبٍ اَلنَّبِيِّ أَنِّي مُعَذِّبٌ مِنْ قَوْمِكَ مِائَةَ أَلْفٍ، أَرْبَعِينَ أَلْفاً مِنْ شِرَارِهِمْ، وَ سِتِّينَ أَلْفاً مِنْ خِيَارِهِمْ، فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: يَا رَبِّ، هَؤُلاَءِ اَلْأَشْرَارُ فَمَا بَالُ اَلْأَخْيَارِ؟ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: أَنَّهُمْ دَاهَنُوا أَهْلَ اَلْمَعَاصِي وَ لَمْ يَغْضَبُوا لِغَضَبِي.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۰

محمد بن يعقوب از عده‌اى از اصحاب ما از احمد بن محمد بن خالد از محمد بن حسن طوسى در تهذيب از مفيد از صدوق از پدرش از محمد بن حسن از سعد از حميرى از احمد بن محمد بن خالد از برخى از اصحاب ما از بشر بن عبد اَللَّه از ابى عصمت (قاضى مرو) از حضرت ابا جعفر امام باقر عليه السلام نقل كرده كه: حضرت در ضمن بيان حديث طولانى كه متضمن تهديد و وعده و وعيد براى كسانى كه امر به معروف و نهى از منكر را ترك مى‌كنند بوده، حضرت بعد از آن مطالب فرموده: خداوند عز و جل به شعيب عليه السلام وحى كرد كه: من از قوم تو چهار صد هزار نفر از بدان آنها و شصت هزار نفر از نيكان آن را عذاب خواهم داد. شعيب عرض كرد: خداوندا، بدان را عذاب مى‌دهى مانعى ندارد، اشرار مستحق كيفرند. ولى اخيار را چرا معذب مى‌سازى‌؟ وحى آمد كه: چون آنها از اهل معصيت تملق مى‌گويند و از اعمال آنها اظهار خشم نمى‌كنند.

divider