شناسه حدیث :  ۴۴۰۷۷۶

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۳۵  

عنوان باب :   فصل فيما يرد على هذه الأحاديث و الجواب عنها و هي اثنا عشر إيرادا الإيراد العاشر:

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى زُرَارَةُ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مَا مَنَعَ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنْ يَدْعُوَ اَلنَّاسَ ▀ إِلَى نَفْسِهِ وَ يُجَرِّدَ فِي عَدُوِّهِ سَيْفَهُ؟ فَقَالَ: اَلْخَوْفُ أَنْ يَرْتَدُّوا وَ لاَ يَشْهَدُوا أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۵۳۵

و نيز زرارة حديث كند كه عرض كردم به حضرت صادق عليه السّلام چه چيز مانع شد از اين كه امير المؤمنين عليه السّلام مردم را به جانب خود بخواند؛ و شمشيرش را به روى دشمنانش بكشد؟ فرمود: ترس از اينكه مردم مرتدّ شوند و شهادت به نبوت محمد صلّى اللّٰه عليه و اله نداده (و از آن برگردند).

divider