شناسه حدیث :  ۴۴۰۶۹۲

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۳۲  

عنوان باب :   باب الواو الخامس و الثمانون و مائتان نص -

معصوم :  

وَاثِلَةُ بْنُ اَلْأَسْقَعِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو اَلْمُفَضَّلِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْمُطَّلِبِ اَلشَّيْبَانِيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُزَاحِمٍ مُوسَى بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَاقَانَ اَلْمُقْرِي بِبَغْدَادَ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ اَلشَّافِعِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَمَّادِ بْنِ هَامَانَ اَلدَّبَّاغُ أَبُو جَعْفَرٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْحَارِثُ بْنُ تَيِّهَانَ قَالَ: حَدَّثَنَا عُتْبَةُ بْنُ يَقْظَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ وَاثِلَةَ بْنِ اَلْأَسْقَعِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَنْصَارِيِّ قَالَ: دَخَلَ جَنْدَلُ بْنُ جُنَادَةَ اَلْيَهُودِيُّ مِنْ خَيْبَرَ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَخْبِرْنِي عَمَّا لَيْسَ لِلَّهِ وَ عَمَّا لَيْسَ عِنْدَ اَللَّهِ وَ عَمَّا لاَ يَعْلَمُهُ اَللَّهُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: أَمَّا مَا لَيْسَ لِلَّهِ فَلَيْسَ لَهُ شَرِيكٌ، وَ أَمَّا مَا لَيْسَ عِنْدَ اَللَّهِ ظُلْمٌ لِلْعِبَادِ، وَ أَمَّا مَا لاَ يَعْلَمُهُ اَللَّهُ ▀ فَذَلِكَ قَوْلُكُمْ: يَا مَعْشَرَ اَلْيَهُودِ إِنَّ عُزَيْراً اِبْنُ اَللَّهِ وَ اَللَّهُ لاَ يُعْلَمُ لَهُ وَلَدٌ، قَالَ: فَقَالَ جَنْدَلٌ: أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّكَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ حَقّاً، ثُمَّ قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُ اَلْبَارِحَةَ فِي اَلنَّوْمِ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ لِي: يَا جَنْدَلُ أَسْلِمْ عَلَى يَدِ مُحَمَّدٍ وَ اِسْتَمْسِكْ بِالْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ، فَقَدْ أَسْلَمْتُ وَ رَزَقَنِيَ اَللَّهُ ذَلِكَ فَأَخْبِرْنِي مَنِ اَلْأَوْصِيَاءُ بَعْدَكَ لِأَسْتَمْسِكَ بِهِمْ؟ فَقَالَ: يَا جَنْدَلُ أَوْصِيَائِي مِنْ بَعْدِي بِعَدَدِ نُقْبَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنَّهُمْ كَانُوا اِثْنَيْ عَشَرَ هَكَذَا وَجَدْنَاهُمْ فِي اَلتَّوْرَاةِ، قَالَ: نَعَمْ اَلْأَئِمَّةُ بَعْدِي اِثْنَا عَشَرَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ كُلُّهُمْ فِي زَمَنٍ وَاحِدٍ؟ قَالَ: لاَ وَ لَكِنْ خَلَفٌ بَعْدَ خَلَفٍ، وَ إِنَّكَ لَنْ تُدْرِكَ مِنْهُمْ إِلاَّ ثَلاَثاً، أَوَّلُهُمْ سَيِّدُ اَلْأَوْصِيَاءِ وَ وَارِثُ اَلْأَنْبِيَاءِ بَعْدِي أَبُو اَلْأَئِمَّةِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ثُمَّ اِبْنَاهُ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ، فَاسْتَمْسِكْ بِهِمْ مِنْ بَعْدِي، وَ لاَ يَغُرَّنَّكَ جَهْلُ اَلْجَاهِلِينَ، فَإِذَا كَانَ وَقْتُ وِلاَدَةِ اِبْنِهِ ▀ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ سَيِّدِ اَلْعَابِدِينَ يَقْضِي اَللَّهُ عَلَيْكَ وَ يَكُونُ آخِرُ زَادِكَ مِنَ اَلدُّنْيَا شَرْبَةً مِنْ لَبَنٍ تَشْرَبُهُ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ هَكَذَا وَجَدْتُ فِي اَلتَّوْرَاةِ إِلْيَا إِلْيَا يَقْطُو شَبَّراً وَ شَبِيراً فَلَمْ أَعْرِفْ أَسْمَاءَهُمْ فَكَمْ بَعْدَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنَ اَلْأَوْصِيَاءِ وَ مَا أَسْمَاؤُهُمْ؟ فَقَالَ: تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ اَلْمَهْدِيُّ مِنْهُمْ، فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَامَ بِالْأَمْرِ مِنْ بَعْدِهِ عَلِيٌّ اِبْنُهُ يُلَقَّبُ زَيْنُ اَلْعَابِدِينَ، فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ عَلِيٍّ قَامَ بِالْأَمْرِ مِنْ بَعْدِهِ مُحَمَّدٌ يُدْعَى بِالْبَاقِرِ؛ فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ مُحَمَّدٍ قَامَ بِالْأَمْرِ بَعْدَهُ اِبْنُهُ جَعْفَرٌ يُدْعَى بِالصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ، فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ جَعْفَرٍ قَامَ بِالْأَمْرِ بَعْدَهُ اِبْنُهُ مُوسَى وَ يُدْعَى بِالْكَاظِمِ ثُمَّ إِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ مُوسَى قَامَ بِالْأَمْرِ بَعْدَهُ اِبْنُهُ عَلِيٌّ يُدْعَى بِالرِّضَا، فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ عَلِيٍّ قَامَ بِالْأَمْرِ مُحَمَّدٌ اِبْنُهُ يُدْعَى بِالزَّكِيِّ، فَإِذَا اِنْقَضَى مُدَّةُ مُحَمَّدٍ قَامَ بِالْأَمْرِ عَلِيٌّ اِبْنُهُ يُدْعَى بِالنَّقِيِّ، فَإِذَا اِنْقَضَتْ مُدَّةُ عَلِيٍّ قَامَ بِالْأَمْرِ مِنْ بَعْدِهِ اِبْنُهُ اَلْحَسَنُ يُدْعَى ▀ بِالْأَمِينِ، ثُمَّ يَغِيبُ عَنْهُمْ إِمَامُهُمْ، قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ هُوَ اَلْحَسَنُ يَغِيبُ عَنْهُمْ؟ قَالَ: لاَ وَ لَكِنِ اِبْنُهُ، قَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَمَا اِسْمُهُ؟ قَالَ: لاَ يُسَمَّى حَتَّى يَظْهَرَ، فَقَالَ جَنْدَلُ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَجَدْنَا ذِكْرَهُمْ فِي اَلتَّوْرَاةِ وَ قَدْ بَشَّرَنَا مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ بِكَ وَ بِالْأَوْصِيَاءِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ، ثُمَّ تَلاَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: وَعَدَ اَللّٰهُ اَلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي اَلْأَرْضِ كَمَا اِسْتَخْلَفَ اَلَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ اَلَّذِي اِرْتَضىٰ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً فَقَالَ جَنْدَلُ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَمَا خَوْفُهُمْ؟ قَالَ: يَا جَنْدَلُ فِي زَمَنِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ شَيْطَانٌ يَعْتَرِيهِ وَ يُؤْذِيهِ، فَإِذَا عَجَّلَ اَللَّهُ خُرُوجَ قَائِمِنَا يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً، ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: طُوبَى لِلْمُقِيمِينَ عَلَى مَحَبَّتِهِمْ، أُولَئِكَ مَنْ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ فِي ▀ كِتَابِهِ فَقَالَ: اَلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ثُمَّ قَالَ: أُولٰئِكَ حِزْبُ اَللّٰهِ أَلاٰ إِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ قَالَ اِبْنُ اَلْأَسْقَعِ: ثُمَّ عَاشَ جَنْدَلٌ إِلَى أَيَّامِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى اَلطَّائِفِ، فَحَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ أَبِي قَيْسٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَيْهِ بِالطَّائِفِ وَ هُوَ عَلِيلٌ ثُمَّ إِنَّهُ دَعَا بِشَرْبَةٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبَهُ، ثُمَّ قَالَ: هَكَذَا عَهِدَ إِلَيَّ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ يَكُونُ آخِرُ زَادِي مِنَ اَلدُّنْيَا شَرْبَةً مِنْ لَبَنٍ، ثُمَّ مَاتَ وَ دُفِنَ بِالطَّائِفِ فِي اَلْمَوْضِعِ اَلْمَعْرُوفِ بِالْكَوْرَاءِ رَحِمَهُ اَللَّهُ.
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۳۵

عرض كرد: اى رسول خدا! آنها را در تورات «اليا اليا يقطو شبر و شبير» ديده‌ام ولى نامهاى ايشان را ندانم؛ (اكنون بيان فرما) پس از حسين عليه السّلام چند وصىّ‌ باشند و نامشان چيست‌؟ فرمود: نه تن از صلب حسين عليه السّلام هستند و مهدى از آنها است، و همين كه دوران حسين سپرى شود فرزندش على به امر (امامت) پس از وى قيام كند و او ملقّب به زين العابدين است، و چون دوران او سپرى گردد فرزندش محمد كه باقرش خوانند به امر (امامت) پس از وى قيام كند، و چون زمان او به پايان رسد فرزندش جعفر كه به صادق خوانده شود به امر (امامت) قيام كند، و چون زمان جعفر به آخر رسد فرزندش موسى كه كاظم خوانده شود، به امر (امامت) پس از وى قيام كند، سپس هنگامى كه روزگار موسى سپرى گردد فرزندش على كه رضا خوانده شود، به امر (دين) قيام كند؛ و چون دوران على سپرى شود فرزندش على كه رضا خوانده شود، به امر (دين) قيام كند، و چون دوران على سپرى شود فرزندش محمد كه زكى ناميده شود به آن امر قيام كند، و چون زمان محمد منقضى گردد فرزندش على كه نقى خوانده شود به اين امر (امامت) قيام كند، و چون دوران على بگذرد فرزندش حسن كه امينش خوانند به اين امر قيام كند، سپس امامشان از نظر آنها پنهان گردد. عرض كرد: آنكه پنهان شود حسن است‌؟ فرمود: نه، پسر اوست. عرض كرد: اى رسول خدا! نامش چيست‌؟ فرمود: نامش برده نشود تا آنگاه كه ظاهر شود. جندل عرض كرد: اى رسول خدا! ذكر ايشان را در تورات ديده‌ايم و موسى بن عمران به تو و اوصياء از ذريّه‌ات ما را مژده داده.پس حضرت رسول صلّى اللّٰه عليه و اله اين آيه را تلاوت فرمود: «وعد اللّٰه الذين آمنوا... خداوند كسانى را از شما كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام داده‌اند وعده فرموده كه جانشينشان گرداند در زمين چنان كه جانشين گردانيد آنان كه پيش از ايشان بودند، و هر آينه فرمانروا گرداند براى ايشان دينشان را كه پسنديد براى آنها، و هر آينه به ايشان دهد پس از ترسشان آسايشى». جندل عرض كرد: ترسشان چيست‌؟ فرمود: اى جندل! در زمان هر يك از آنان شيطانى (و سلطان ظالمى) است كه متعرض آنان گردد و ايشان را آزار دهد، پس هنگامى كه خداوند در خروج قائم ما تعجيل فرمايد (و خروج كند) زمين را پر از عدل و داد كند چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد، سپس فرمود: خوشا به حال كسانى كه بر دوستى ايشان استوار باشند، آنان كسانى هستند كه خداوند در قرآن وصفشان فرموده (در آنجا) كه فرمايد «كسانى كه ايمان به غيب آوردند سورۀ بقره آيۀ 4» سپس (در جاى ديگر) فرموده: «ايشانند حزب خدا، و آگاه باشيد كه حزب خداوند رستگارانند سورۀ مجادله، آيۀ 22» ابن اسقع گويد: سپس جندل تا زمان حسين بن على عليه السّلام زندگى كرد؛ پس به طائف رفت، نعيم بن أبى قيس برايم گفت: من در طائف بر او وارد شدم و او عليل (و مريض) بود پس شربتى از شير طلبيده آشاميد و گفت: اين چنين رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و اله با من عهد فرموده كه آخرين توشۀ من از دنيا شربتى از شير است سپس از دنيا رفت و او را در طائف در مكانى كه به كوراء معروف است دفن كردند، خدايش رحمت كند.

divider