شناسه حدیث :  ۴۴۰۶۷۰

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۰  

عنوان باب :   باب الميم الثالث و الستون و مائتان نص -

معصوم :  

مَحْمُودُ بْنُ لَبِيدٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَكَرِيَّا عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلضَّحَّاكِ عَنْ هِشَامِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَانِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَ: لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَانَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ تَأْتِي قُبُورَ اَلشُّهَدَاءِ وَ تَأْتِي قَبْرَ حَمْزَةَ وَ تَبْكِي هُنَاكَ، فَلَمَّا كَانَ بَعْضُ اَلْأَيَّامِ أَتَتْ قَبْرَ حَمْزَةَ رَحِمَهُ اَللَّهُ ▀ فَوَجَدْتُهَا صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهَا تَبْكِي هُنَاكَ، فَأَمْهَلْتُهَا حَتَّى سَكَتَتْ فَأَتَيْتُهَا فَسَلَّمْتُ عَلَيْهَا، وَ قُلْتُ: يَا سَيِّدَةَ اَلنِّسْوَانِ قَدْ وَ اَللَّهِ قَطَعْتِ نِيَاطَ قَلْبِي؟ فَقَالَتْ: يَا أَبَا عُمَرَ يَحِقُّ لِي بِالْبُكَاءِ؛ فَلَقَدْ أُصِبْتُ بِخَيْرِ اَلْآبَاءِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثُمَّ أَنْشَأَتْ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ تَقُولُ: إِذَا مَاتَ يَوْماً مَيِّتٌ قَلَّ ذِكْرُهُوَ ذِكْرُ أَبِي مَا دُمْتُ وَ اَللَّهِ أَكْبَرُ قُلْتُ: يَا سَيِّدَتِي إِنِّي أَسْأَلُكِ عَنْ مَسْأَلَةٍ تَلَجْلَجُ فِي صَدْرِي؟ قَالَتْ: سَلْ، قُلْتُ: هَلْ نَصَّ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَبْلَ وَفَاتِهِ عَلَى عَلِيٍّ بِالْإِمَامَةِ؟ قَالَتْ: وَا عَجَبَاهْ أَ نَسِيتُمْ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ ؟ قُلْتُ: كَانَ ذَلِكَ وَ لَكِنْ أَخْبِرِينِي بِمَا اِسْتَتَرَ إِلَيْكِ؟ قَالَتْ: أُشْهِدُ اَللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ وَ لَقَدْ سَمِعْتُهُ: عَلِيٌّ خَيْرُ مَنْ أُخَلِّفُهُ فِيكُمْ، وَ هُوَ اَلْإِمَامُ وَ اَلْخَلِيفَةُ بَعْدِي وَ أَبُو سِبْطَايَ، وَ تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِ اَلْحُسَيْنِ أَئِمَّةٌ أَبْرَارٌ لَئِنِ اتَّبَعْتُمُوهُمْ لَوَجَدْتُمُوهُمْ هَادِينَ ▀ مَهْدِيِّينَ، وَ إِنْ خَالَفْتُمُوهُمْ لَيَكُونُ اَلاِخْتِلاَفُ فِيكُمْ إِلَى ، قُلْتُ: يَا سَيِّدَتِي فَلِمَ قَعَدَ عَنْ حَقِّهِ؟ قَالَتْ: يَا أَبَا عُمَرَ لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : مَثَلُ اَلْإِمَامِ مَثَلُ اَلْكَعْبَةِ إِذْ تُؤْتَى وَ لاَ تَأْتِي، أَوْ قَالَتْ مَثَلُ عَلِيٍّ ، ثُمَّ قَالَتْ: أَمَا وَ اَللَّهِ لَوْ تَرَكُوا اَلْحَقَّ عَلَى أَهْلِهِ وَ اِتَّبَعُوا عِتْرَةَ نَبِيِّهِمْ لَمَا اِخْتَلَفَ فِي اَللَّهِ تَعَالَى اِثْنَانِ، وَ لَوَرِثَهَا سَلَفٌ عَنْ سَلَفٍ وَ خَلَفٌ بَعْدَ خَلَفٍ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا اَلتَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ اَلْحُسَيْنِ ، وَ لَكِنْ قَدَّمُوا مَنْ أَخَّرَهُ اَللَّهُ وَ أَخَّرُوا مَنْ قَدَّمَهُ اَللَّهُ، حَتَّى إِذَا أَلْحَدُوا اَلْمَبْعُوثَ وَ أَوْدَعُوهُ اَلْجَدَثَ وَ اِخْتَارُوا شَهْوَتَهُمْ وَ عَمِلُوا بِرَأْيِهِمْ تَبّاً لَهُمْ، أَ لَمْ يَسْمَعُوا اَللَّهَ يَقُولُ: وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ مٰا يَشٰاءُ وَ يَخْتٰارُ مٰا كٰانَ لَهُمُ اَلْخِيَرَةُ بَلْ سَمِعُوا وَ لَكِنَّهُمْ كَمَا قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى: فَإِنَّهٰا لاٰ تَعْمَى اَلْأَبْصٰارُ وَ لٰكِنْ تَعْمَى اَلْقُلُوبُ اَلَّتِي فِي اَلصُّدُورِ هَيْهَاتَ بَسَطُوا ▀ فِي اَلدُّنْيَا آمَالَهُمْ وَ نَسُوا آجَالَهُمْ، فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ، أَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ مِنَ اَلْجَوْرِ بَعْدَ اَلْكَوْرِ.
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۱۲

هر كه مرد، نامش از بين رود ولى نام پدر من به خدا سوگند تا من زنده‌ام بزرگ است.عرض كردم: اى بانوى من سؤالى دارم كه در سينۀ من خلجان كرده و مى‌خواهم از شما بپرسم‌؟ فرمود: بپرس، عرض كردم: آيا رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله پيش از مرگش به امامت على عليه السّلام تصريح كرد؟ فرمود: بسيار عجيب است! آيا روز غدير خم را فراموش كرده‌ايد؟ عرض كردم: بلى (قصۀ غدير خم) صحيح است، ولى به آنچه در پنهانى (رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و اله) به شما خبر داده مرا آگاه فرما. فرمود: خدا را گواه مى‌گيرم كه شنيدم مى‌فرمود: على بهترين كسى است كه او را پس از خود در ميان شما مى‌گذارم؛ و او امام و خليفۀ بعد از من مى‌باشد، و پدر دو سبط‍‌ من است، و نه تن از صلب حسين امامان نيكوكارند، كه اگر پيرويشان كنيد ايشان را راهنمايانى هدايت‌كننده و هدايت شده مى‌يابيد، و اگر مخالفتشان كنيد اختلاف تا روز قيامت در ميان شما باشد، عرض كردم: اى بانوى من پس براى چه از گرفتن حقش خوددارى كرد؟ فرمود: اى ابا عمر رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و اله فرمود: مثل امام - (يا آنكه فرمود: مثل على) - همانند كعبه است كه به سوى او روند و او به جانب كسى نيايد؛سپس فرمود: به خدا سوگند اگر حق را بر اهلش واگذارده بودند و از عترت پيغمبرشان پيروى كرده بودند در بارۀ خداوند دو نفر (با هم) اختلاف نمى‌كردند و گذشتگان و آيندگان (امامت) را از هم ارث مى‌بردند تا قائم ما كه نهمين فرزند حسين است قيام كند، و لكن آن كس كه خدايش به عقب انداخته مقدّم داشتند و آن كس كه خدايش مقدّم داشته به عقب انداختند تا آن گاه كه فرستادۀ حق (و رسول خدا) را در لحد نهاده و به خاك سپردند، و خواستۀ دل خود را برگزيده (و پيرويش كردند) و به رأى خود عمل نمودند، نابودى بر آنها باد آيا نشنيده‌اند كه خداى تعالى فرمايد: «و خداى تو بيافريند آنچه خواهد و برگزيند و براى ايشان برگزيدن نيست، سورۀ قصص، آيۀ 68» بلى شنيده‌اند ولى اينان همچنانند كه خداى تعالى فرموده: «زيرا كور نشوند ديدگان و لكن كور شوند دلهايى كه در سينه‌هاست، سورۀ حج، آيه 46» هيهات، اينان آرزوهاى خود را در دنيا گسترش داده و عمرهاى خود را فراموش كردند، پس واى برايشان، و گم كرد كارهاى آنان را، بار پروردگارا از گمراه شدن پس از هدايت به تو پناه مى‌برم.

divider