شناسه حدیث :  ۴۴۰۵۷۲

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۲  

عنوان باب :   باب السين السابع و الستون و مائة نص -

معصوم :  

سَعِيدٌ اَلْمُقْرِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلشَّيْبَانِيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ: حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ مَالِكٍ أَبُو دُلَفَ اَلْخُزَاعِيُّ بِبَغْدَادَ فِي مَسْجِدِ اَلشَّرْقِيَّةِ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْعَبَّاسُ بْنُ اَلْفَرَجِ اَلرِّيَاشِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ بْنُ أَبِي عَوْنٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اَلْمَلِكِ عَنْ سَعِيدٍ اَلْمُقْرِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قُلْتُ لِرَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: ▀ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ وَصِيّاً وَ سِبْطَيْنِ؛ فَمَنْ وَصِيُّكَ وَ سِبْطَاكَ؟ فَسَكَتَ وَ لَمْ يَرُدَّ جَوَاباً فَانْصَرَفْتُ حَزِيناً، فَلَمَّا حَالَ اَلظُّهْرُ قَالَ: اُدْنُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، فَجَعَلْتُ أَدْنُو وَ أَقُولُ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِ اَللَّهِ وَ غَضَبِ رَسُولِهِ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ بَعَثَ أَرْبَعَةَ آلاَفِ نَبِيٍّ وَ كَانَ لَهُمْ أَرْبَعَةُ آلاَفِ وَصِيٍّ، وَ ثَمَانِيَةُ آلاَفِ سِبْطٍ، فَوَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَنَا خَيْرُ اَلنَّبِيِّينَ وَ وَصِيِّي خَيْرُ اَلْوَصِيِّينَ، وَ إِنَّ سِبْطَيَّ خَيْرُ اَلْأَسْبَاطِ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ سِبْطَا هَذِهِ اَلْأُمَّةِ، وَ إِنَّ اَلْأَسْبَاطَ كَانُوا مِنْ وُلْدِ يَعْقُوبَ وَ كَانُوا اِثْنَيْ عَشَرَ رَجُلاً، وَ إِنَّ اَلْأَئِمَّةَ مِنْ بَعْدِي اِثْنَا عَشَرَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي، عَلِيٌّ أَوَّلُهُمْ، وَ أَوْسَطُهُمْ مُحَمَّدٌ وَ آخِرُهُمْ مُحَمَّدٌ، وَ هُوَ مَهْدِيُّ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ اَلَّذِي يُصَلِّي عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ خَلْفَهُ، أَلاَ إِنَّ مَنْ تَمَسَّكَ بِهِمْ بَعْدِي فَقَدْ تَمَسَّكَ بِحَبْلِ اَللَّهِ، وَ مَنْ تَخَلَّى مِنْهُمْ فَقَدْ تَخَلَّى مِنَ اَللَّهِ .
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۴۲

صد و شصت و هفتم: و در همان كتاب از سعيد مقرى از أبى هريرة حديث كند كه گفت: به رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله عرض كردم: براى هر پيغمبرى يك وصىّ‌ و دو سبط‍‌ مى‌باشد پس وصىّ‌ و دو سبط‍‌ تو كيانند؟ حضرت سكوت كرد و جوابى نفرمود. من غصه‌دار و اندوهناك از نزد آن حضرت مراجعت كردم، چون ظهر شد فرمود: نزديك بيا اى ابا هريره! من نزديك رفتم و با خود مى‌گفتم: به خدا پناه مى‌برم از غضب خدا و غضب رسول خدا! سپس فرمود: خداوند چهار هزار پيغمبر برانگيخت و براى ايشان چهار هزار وصىّ‌ و هشت هزار سبط‍‌ بود، قسم به آن كسى كه جانم به دست اوست من بهترين پيغمبرانم و وصيّم بهترين اوصيا، و دو سبطم بهترين سبطهايند، و حسن و حسين دو سبط‍‌ اين امّتند، و اسباط‍‌ از فرزندان حضرت يعقوب دوازده نفر بودند، و امامان پس از من دوازده نفر از اهل بيت منند، اوّلى آنها على و وسطى ايشان محمد و آخرينشان محمد است، و او مهدى اين امّت است آن كسى كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز گزارد، هان كه هر كس بعد از من به ايشان چنگ زند به ريسمان خدا چنگ زده، و هر كه ايشان را واگذارد خدا را واگذارده است.

divider