شناسه حدیث :  ۴۴۰۵۱۲

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۸۳  

عنوان باب :   باب الجيم العاشر و المائة غخ -

معصوم :  

جَابِرٌ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلطُّوسِيُّ رَوَاهُ عَنْ جَابِرٍ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَنْ تَأْوِيلِ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: إِنَّ عِدَّةَ اَلشُّهُورِ عِنْدَ اَللّٰهِ اِثْنٰا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتٰابِ اَللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ مِنْهٰا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذٰلِكَ اَلدِّينُ اَلْقَيِّمُ فَلاٰ تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ قَالَ: فَتَنَفَّسَ سَيِّدِي اَلصُّعَدَاءَ ثُمَّ قَالَ: يَا جَابِرُ أَمَّا اَلسَّنَةُ فَهِيَ جَدِّي رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ شُهُورُهَا اِثْنَا عَشَرَ شَهْراً فَهُوَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ [وَ] إِلَيَّ وَ إِلَى اِبْنِي جَعْفَرٍ وَ اِبْنِهِ مُوسَى وَ اِبْنِهِ عَلِيٍّ وَ اِبْنِهِ مُحَمَّدٍ وَ اِبْنِهِ عَلِيٍّ وَ إِلَى اِبْنِهِ اَلْحَسَنِ وَ إِلَى اِبْنِهِ اَلْمَهْدِيِّ اِثْنَا عَشَرَ إِمَاماً حُجَجُ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ، وَ أُمَنَاؤُهُ ▀ عَلَى وَحْيِهِ وَ عِلْمِهِ، وَ اَلْأَرْبَعَةُ اَلْحُرُمُ اَلَّذِينَ هُمُ اَلدِّينُ اَلْقَيِّمُ أَرْبَعَةٌ مِنْهُمْ يَخْرُجُونَ بِاسْمٍ وَاحِدٍ، عَلِيٌّ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ أَبِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ، وَ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى، وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، فَالْإِقْرَارُ بِهَؤُلاَءِ هُوَ اَلدِّينُ اَلْقَيِّمُ فَلاٰ تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ أَيْ قُولُوا بِهِمْ جَمِيعاً تَهْتَدُوا .
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۱۸۳

صد و دهم: شيخ طوسى در كتاب غيبت از جابر جعفى حديث كند كه گفت: از حضرت باقر عليه السّلام از تأويل اين آيه پرسش كردم (كه خداى تعالى فرمايد): «به درستى كه شمارۀ ماهها نزد خدا در كتاب او دوازده ماه است روزى كه آسمانها و زمين را آفريد؛ از آنها چهار ماه حرام است، اين است آئين استوار، پس در آنها به خويشتن ستم نكنيد، سورۀ توبه، آيه 36» جابر گفت: آقاى من (حضرت باقر عليه السّلام) آه سردى كشيد، سپس فرمود: اما (منظور از) سال جدم رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله است، و ماههاى آن دوازده است از امير المؤمنين تا من؛ و تا فرزندم جعفر و فرزندش موسى، و فرزند او على، و فرزندش محمد و فرزندش على و تا فرزندش حسن و تا فرزندش مهدى دوازده امام؛ كه حجتهاى خدا بر خلق و امينهاى او بر وحى و علمش مى‌باشند؛ و چهار ماه حرامى كه آيين استوارند، چهار تن از ايشان به يك نام بيرون مى‌آيند؛ على امير المؤمنين عليه السّلام، و پدرم على بن الحسين، و على بن موسى، و على بن محمد، پس گواهى دادن به اينها همان آيين استوار است، «در بارۀ ايشان به خويشتن ستم نكنيد» يعنى (به امامت) همه‌شان اقرار كنيد تا هدايت شويد.

divider