شناسه حدیث :  ۴۴۰۴۳۷

  |  

نشانی :  الإنصاف فی النص علی الأئمة الإثنی عشر علیهم السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۱  

عنوان باب :   باب الهمزه الأربعون غب -

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، امام حسین (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

أَبُو حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي اَلْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْقُرَشِيِّ عَنِ اِبْنِ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَ أَخِي عَلَى جَدِّي رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَجْلَسَنِي عَلَى فَخِذِهِ وَ أَجْلَسَ أَخِي عَلَى فَخِذِهِ اَلْأُخْرَى ثُمَّ قَبَّلَنَا، وَ قَالَ: بِأَبِي أَنْتُمَا مِنْ إِمَامَيْنِ صَالِحَيْنِ، اِخْتَارَكُمَا اَللَّهُ مِنِّي وَ مِنْ أَبِيكُمَا وَ أُمِّكُمَا ، وَ اِخْتَارَ مِنْ صُلْبِكَ يَا حُسَيْنُ تِسْعَةَ أَئِمَّةٍ تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ ، وَ كُلُّهُمْ مِنَ اَلْفَضْلِ وَ اَلْمَنْزِلَةِ عِنْدَ اَللَّهِ سَوَاءٌ .
زبان ترجمه:

الإنصاف / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۷۱

چهلم: صدوق در كتاب غيبت از ابى حمزۀ ثمالى از حضرت باقر و او از پدرش على بن الحسين و او از پدرش حسين بن على عليهم السّلام حديث كرده كه فرمود: من و برادرم (حسن عليه السّلام) بر جدّم رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله وارد شديم. آن حضرت مرا بر يك زانوى خود و برادرم را بر زانوى ديگر نشانيد و ما را بوسيد و فرمود: پدرم فداى شما دو امام نيكوكار، خداى تعالى شما را از من و پدر و مادرتان برگزيد، و برگزيد از صلب تو اى حسين نه امام را كه نهمى ايشان قائم آنها است؛ و همۀ آنها در فضيلت و منزلت نزد خداى تعالى مساوى هستند.

divider