شناسه حدیث :  ۴۴۰۳۵۸

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵۵  

عنوان باب :   المجلس الرابع و التسعون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ اَلْأَسَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ اَلْبَرْمَكِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ اَلشَّامِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ اَلْفَضْلِ اَلْهَاشِمِيُّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَمَّا رَأَى حِبَالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ كَيْفَ أَوْجَسَ « فِي نَفْسِهِ خِيفَةً » وَ لَمْ يُوجِسْهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ وُضِعَ فِي اَلْمَنْجَنِيقِ وَ قُذِفَ بِهِ فِي اَلنَّارِ فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ وُضِعَ فِي اَلْمَنْجَنِيقِ كَانَ مُسْتَنِداً إِلَى مَا فِي صُلْبِهِ مِنْ أَنْوَارِ حُجَجِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ يَكُنْ مُوسَى كَذَلِكَ فَلِهَذَا أَوْجَسَ « فِي نَفْسِهِ خِيفَةً » وَ لَمْ يُوجِسْهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۶۵۵

2 - اسماعيل بن فضل هاشمى گويد از امام صادق (عليه السّلام) پرسيدم كه چطور وقتى موسى بن عمران ريسمانها و عصاهاى جادوگران را ديد در خود احساس ترس كرد و ابراهيم را كه در منجنيق نهادند و بآتش انداختند در خود احساس ترس نكرد؟ فرمود چون ابراهيم بآتش افكنده شد اعتماد بحجج الهى داشت كه در پشت او بودند و موسى چنين نبود براى همين احساس ترس كرد و ابراهيم احساس ترس نكرد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۵۱۷

2.اسماعيل بن فضل هاشمى مى‌گويد:از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم:آنگاه كه موسى بن عمران عليه السّلام ريسمان‌ها و عصاهاى ساحران را نگريست،دچار هراس شد.اما چرا ابراهيم را كه در منجنيق گذاشته و به آتش افكندند،هيچ نترسيد؟امام فرمود:آن‌گاه كه ابراهيم عليه السّلام در آتش افتاد،اعتماد به انوار حجت‌هاى خداوند داشت كه در صلب او بودند. بدين خاطر بود كه موسى هراسيد،اما ابراهيم نهراسيد.

divider