شناسه حدیث :  ۴۴۰۲۴۳

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۷۶  

عنوان باب :   المجلس الخامس و الثمانون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَيْمَنَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِيعَتِنَا يَقُومُ إِلَى اَلصَّلاَةِ إِلاَّ اِكْتَنَفَتْهُ بِعَدَدِ مَنْ خَالَفَهُ مَلاَئِكَةٌ يُصَلُّونَ خَلْفَهُ يَدْعُونَ اَللَّهَ لَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۵۷۶

2 - امام باقر (عليه السّلام) فرمود هيچ بنده‌اى از شيعيان ما بنماز نايستد جز آنكه به شماره مخالفاتش فرشته دورش آيد و پشت سرش نماز خوانند و براى او دعا كنند تا از نمازش فارغ شود.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۳۹۳

2.امام باقر عليه السّلام فرمود:هيچ‌كس از پيروان ما نماز نگزارند،مگر اينكه به‌شمار مخالفان او فرشتگان گرد او مى‌آيند و به او اقتدا كرده و براى او نيايش مى‌كنند تا اينكه نماز خود را به پايان ببرد.

divider