شناسه حدیث :  ۴۴۰۲۲۹

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۵۷  

عنوان باب :   المجلس الثاني و الثمانون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ أَهْلَ اَلنَّارِ يَتَعَاوَوْنَ فِيهَا كَمَا يَتَعَاوَى اَلْكِلاَبُ وَ اَلذِّئَابُ مِمَّا يَلْقَوْنَ مِنْ أَلَمِ [أَلِيمِ] اَلْعَذَابِ مَا ظَنُّكَ يَا عَمْرُو بِقَوْمٍ لاَ يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذَابِهَا عِطَاشٍ فِيهَا جِيَاعٍ كَلِيلَةٍ أَبْصَارُهُمْ صُمٍّ بُكْمٍ عُمْيٍ مُسْوَدَّةٍ وُجُوهُهُمْ خَاسِئِينَ فِيهَا نَادِمِينَ مَغْضُوبٍ عَلَيْهِمْ فَلاَ يُرْحَمُونَ وَ مِنَ اَلْعَذَابِ « فَلاٰ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ » وَ « فِي اَلنّٰارِ يُسْجَرُونَ » وَ مِنَ اَلْحَمِيمِ يَشْرَبُونَ وَ مِنَ اَلزَّقُّومِ يَأْكُلُونَ وَ بِكَلاَئِبِ اَلنَّارِ يُحْطَمُونَ وَ بِالْمَقَامِعِ يُضْرَبُونَ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ اَلْغِلاَظُ اَلشِّدَادُ لاَ يَرْحَمُونَ وَ هُمْ [فَهُمْ] فِي اَلنَّارِ يُسْحَبُونَ « عَلىٰ وُجُوهِهِمْ » وَ مَعَ اَلشَّيَاطِينِ يُقَرَّنُونَ وَ فِي اَلْأَنْكَالِ وَ اَلْأَغْلاَلِ يُصَفَّدُونَ إِنْ دَعَوْا لَمْ يُسْتَجَبْ لَهُمْ وَ إِنْ سَأَلُوا حَاجَةً لَمْ تُقْضَ لَهُمْ هَذِهِ حَالُ مَنْ دَخَلَ اَلنَّارَ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۵۵۷

14 - امام باقر (عليه السّلام) فرمود دوزخيان چون سگ مويه كنند از سخنى عذاب چه گمان برى اى عمرو (راوى حديث است) بمردمى كه مرگ ندارند تا برهنه و عذابشان تخفيف ندارد و تشنه و گرسنه و معيوب چشم كر و كور و سيه‌روى و رانده در دوزخ و پشيمان و مغضوب از عذاب بر آنها ترحم نشود و تخفيف ندارند و ميسوزند و از حميم مينوشند و از زقوم ميخورند و با قلاب آتشين فرو كشيده شوند و با گرز كوبيده شوند و فرشتگان غلاظ‍‌ و شداد بر آنها رحم نكنند و در دوزخ بروى خود آنها را بكشند و با شياطين قرينند و در سختيها و بندهاى گردانند اگر فرياد كشند اجابت نشوند و اگر درخواستى كنند برآورده نشود اينست حال آنها كه بدوزخ در آيند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۳۶۱

14.عمرو بن ثابت مى‌گويد كه امام باقر عليه السّلام فرمود:اهل دوزخ از دشوارى عذاب الهى مانند سگ مى‌نالند.آنگاه امام رو به من كرد و فرمود:اى عمرو!درباره كسانى‌كه نه مرگ دارند تا خود را از عذاب برهانند و نه عذابشان كاهش مى‌يابد و پيوسته تشنگى و گرسنگى دارند و كر و كور و سياه‌چهره‌اند،چه پندارى دارى‌؟آنان راندگان به‌سوى دوزخ و نيز پشيمان‌شدگان مى‌باشند.خشم خداوند بر آنان چيره گشته و از«حميم»مى‌نوشند و از«زقوم»مى‌خورند و با قلاب آتشين به پايين كشانده مى‌شوند و با گرز بر فرق سرشان فرود مى‌آورند و فرشتگان غلاظ‍‌ و شداد به آنان رحم نخواهند كرد و آنان را به جانب خود مى‌كشانند.آنان با شيطان‌ها همنشين بوده و در دشوارى‌ها و بندهاى سنگين گرفتارند. اگر فرياد كنند،فريادرسى ندارند و اگر خواسته‌اى اظهار كنند،اجابت نشود.

divider