شناسه حدیث :  ۴۴۰۲۱۵

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۴۹  

عنوان باب :   المجلس الحادي و الثمانون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَحْمَدَ اَلصَّائِغِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ اَلْهَمْدَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُبَيْدِ اَللَّهِ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رِئَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: صَلَّى رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ذَاتَ يَوْمٍ بِأَصْحَابِهِ اَلْفَجْرَ ثُمَّ جَلَسَ مَعَهُمْ يُحَدِّثُهُمْ حَتَّى طَلَعَتِ اَلشَّمْسُ فَجَعَلَ اَلرَّجُلُ يَقُومُ بَعْدَ اَلرَّجُلِ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مَعَهُ إِلاَّ رَجُلاَنِ أَنْصَارِيٌّ وَ ثَقَفِيٌّ فَقَالَ لَهُمَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ لَكُمَا حَاجَةً تُرِيدَانِ أَنْ تَسْأَلاَنِي عَنْهَا فَإِنْ شِئْتُمَا أَخْبَرْتُكُمَا بِحَاجَتِكُمَا قَبْلَ أَنْ تَسْأَلاَنِي وَ إِنْ شِئْتُمَا فَاسْأَلاَنِي قَالاَ بَلْ تُخْبِرُنَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَإِنَّ ذَلِكَ أَجْلَى لِلْعَمَى وَ أَبْعَدُ مِنَ اَلاِرْتِيَابِ وَ أَثْبَتُ لِلْإِيمَانِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَّا أَنْتَ يَا أَخَا اَلْأَنْصَارِ فَإِنَّكَ مِنْ قَوْمٍ « يُؤْثِرُونَ عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ » وَ أَنْتَ قَرَوِيٌّ وَ هَذَا اَلثَّقَفِيُّ بَدَوِيٌّ أَ فَتُؤْثِرُهُ بِالْمَسْأَلَةِ فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَّا أَنْتَ يَا أَخَا ثَقِيفٍ فَإِنَّكَ جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ وُضُوئِكَ وَ صَلاَتِكَ وَ مَا لَكَ فِيهِمَا مِنَ اَلثَّوَابِ فَاعْلَمْ أَنَّكَ إِذَا ضَرَبْتَ يَدَكَ فِي اَلْمَاءِ وَ قُلْتَ بِسْمِ اَللَّهِ تَنَاثَرَتْ اَلذُّنُوبُ اَلَّتِي اِكْتَسَبَتْهَا يَدَاكَ فَإِذَا غَسَلْتَ وَجْهَكَ تَنَاثَرَتِ اَلذُّنُوبُ اَلَّتِي اِكْتَسَبَتْهَا عَيْنَاكَ بِنَظَرِهِمَا وَ فُوكَ بِلَفْظِهِ وَ إِذَا غَسَلْتَ ذِرَاعَيْكَ تَنَاثَرَتِ اَلذُّنُوبُ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ فَإِذَا مَسَحْتَ رَأْسَكَ وَ قَدَمَيْكَ تَنَاثَرَتِ اَلذُّنُوبُ اَلَّتِي مَشَيْتَ إِلَيْهَا عَلَى قَدَمَيْكَ فَهَذَا لَكَ فِي وُضُوئِكَ فَإِذَا قُمْتَ إِلَى اَلصَّلاَةِ وَ تَوَجَّهْتَ وَ قَرَأْتَ أُمَّ اَلْكِتَابِ وَ مَا تَيَسَّرَ لَكَ مِنَ اَلسُّوَرِ ثُمَّ رَكَعْتَ فَأَتْمَمْتَ رُكُوعَهَا وَ سُجُودَهَا وَ تَشَهَّدْتَ وَ سَلَّمْتَ غُفِرَ لَكَ كُلُّ ذَنْبٍ فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَلصَّلاَةِ اَلَّتِي قَدَّمْتَهَا إِلَى اَلصَّلاَةِ اَلْمُؤَخَّرَةِ فَهَذَا لَكَ فِي صَلاَتِكَ وَ أَمَّا أَنْتَ يَا أَخَا اَلْأَنْصَارِ فَإِنَّكَ جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ حَجِّكَ وَ عُمْرَتِكَ وَ مَا لَكَ فِيهِمَا مِنَ اَلثَّوَابِ فَاعْلَمْ أَنَّكَ إِذَا أَنْتَ تَوَجَّهْتَ إِلَى سَبِيلِ اَلْحَجِّ ثُمَّ رَكِبْتَ رَاحِلَتَكَ وَ مَضَتْ بِكَ رَاحِلَتُكَ لَمْ تَضَعْ رَاحِلَتُكَ خُفّاً وَ لَمْ تَرْفَعْ خُفّاً إِلاَّ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْكَ سَيِّئَةً فَإِذَا أَحْرَمْتَ وَ لَبَّيْتَ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ بِكُلِّ تَلْبِيَةٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مَحَا عَنْكَ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ فَإِذَا طُفْتَ بِالْبَيْتِ أُسْبُوعاً كَانَ لَكَ بِذَلِكَ عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَهْداً وَ ذِكْراً يَسْتَحْيِي مِنْكَ رَبُّكَ أَنْ يُعَذِّبَكَ بَعْدَهُ فَإِذَا صَلَّيْتَ عِنْدَ اَلْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ بِهِمَا أَلْفَيْ رَكْعَةٍ مَقْبُولَةً فَإِذَا سَعَيْتَ بَيْنَ اَلصَّفَا وَ اَلْمَرْوَةِ سَبْعَةَ أَشْوَاطٍ كَانَ لَكَ بِذَلِكَ عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ حَجَّ مَاشِياً مِنْ بِلاَدِهِ وَ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَعْتَقَ سَبْعِينَ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً وَ إِذَا وَقَفْتَ بِعَرَفَاتٍ إِلَى غُرُوبِ اَلشَّمْسِ فَلَوْ كَانَ عَلَيْكَ مِنَ اَلذُّنُوبِ قَدْرِ رَمْلِ عَالِجٍ وَ زَبَدِ اَلْبَحْرِ لَغَفَرَهَا اَللَّهُ لَكَ فَإِذَا رَمَيْتَ اَلْجِمَارَ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ بِكُلِّ حَصَاةٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ تُكْتَبُ لَكَ لِمَا تَسْتَقْبِلُ مِنْ عُمُرِكَ فَإِذَا ذَبَحْتَ هَدْيَكَ أَوْ نَحَرْتَ بَدَنَتَكَ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ بِكُلِّ قَطْرَةٍ مِنْ دَمِهَا حَسَنَةً تُكْتَبُ لَكَ لِمَا تَسْتَقْبِلُ مِنْ عُمُرِكَ فَإِذَا طُفْتَ بِالْبَيْتِ أُسْبُوعاً لِلزِّيَارَةِ وَ صَلَّيْتَ عِنْدَ اَلْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ ضَرَبَ مَلَكٌ كَرِيمٌ عَلَى كَتِفَيْكَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا مَا مَضَى فَقَدْ غُفِرَ لَكَ فَاسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عِشْرِينَ وَ مِائَةِ يَوْمٍ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۵۵۰

22 - امام باقر (عليه السّلام) فرمود يك روز رسول خدا نماز بامداد را با اصحابش خوانده و نشست با آنها صحبت ميكرد تا آفتاب زد و يكى يكى رفتند تا جز دو مرد خدمتش نماندند يك انصارى و ديگر ثقفى رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) به آنها فرمود ميدانم شما پرسش داريد اگر خواهيد من شما را بدان خبر دهم پيش از اظهار و اگر خواهيد خود بپرسيد، گفتند خبر دهيد كه بهتر كورى را روشن كند و از ريبه بر كنار باشد و ايمان را پا برجا كند. رسول خدا فرمود اى برادر انصارى تو از مردمى هستى كه ديگران را بر خود مقدم ميدارند و اهل شهرى و اين ثقفى بيابانى است و او را در پرسش بر خود مقدم دار عرضكرد بچشم يا رسول اللّٰه، فرمود اى برادر ثقفى تو آمدى از وضو و نمازت و ثواب آنها بپرسى بدان كه چون دست بآبزنى و نام خدا برى گناهانى كه بدستهايت كردى بريزند و چون روى خود شوئى گناهانى كه چشمهايت با ديدن و با دهانت كرده با تلفظ‍‌ بريزند و چون دست راستت را تا مرفق بشوئى گناهان دست راست و چپ بريزند و چون بر سر و دو پا مسح كنى گناهانى كه بسوى آنها گام برداشتى بريزند اين ثواب وضويت و چون بنماز برخاستى و رو بقبله كردى حمد و سوره‌اى كه توانستى خواندى و ركوع درست و سجود كامل نمودى و تشهد و سلام گفتى هر گناهى كه پس نماز گذشت نمودى آمرزيده شود اين هم ثواب نمازت ولى تو اى برادر انصارى آمدى از حج و عمره‌ات بپرسى و ثوابى كه دادند بدان كه چون روى بر راه حج نمودى و بر پاكش خود سوار شدى و رفتى سمى بر ندارد و بزمين نگذارد جز آنكه خدا برايت حسنه‌اى نويسد و گناهى از تو محو كند و چون محرم شدى و تلبيه گفتى خدا براى هر تلبيه ده حسنه برايت نويسد و ده سيئه از تو محو كند و چون هفت بار گرد خانه طواف كردى در آن با خدا عهد و يادى دارى كه شرم دارد بعد از آن عذاب كند و چون نزد مقام دو ركعت نماز خواندى خدا دو هزار ركعت مقبول در نامه عملت نويسد و چون هفت گردش ميان صفا و مروه كردى نزد خدا بسبب آن مانند اجر هر كه پياده حج كرده از شهر خوددارى و چون اجر كسى كه هفتاد بنده مؤمن آزاد كرده و چون تا غروب در عرفات وقوف كنى اگر گناهانت باندازه ريگهاى عالج باشند و كف دريا خدا بيامرزد و چون رمى جمره‌ها كردى خدا بهر يكى ده حسنه در آينده عمرت برايت بنويسد و چون گوسفند يا شتر قربانى كردى خدا بهر قطره خونش حسنه‌اى نويسد تا عمر دارى چون هفت شوط‍‌ طواف زيارت گرد خانه نمودى و نزد مقام دو ركعت نماز خواندى يك فرشته گرامى بر شانه‌ات زند و گويد آنچه گذشت آمرزيده شد برايت و كار از سر گير و تا صد و بيست روز مهلت دارى و صلى اللّٰه على رسوله محمد و آله الطاهرين و« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ ».

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۳۵۱

22.امام باقر عليه السّلام فرمود:روزى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نماز صبح را با ياران خود گزارد و نشست و با آنان سخن گفت تا اينكه خورشيد طلوع كرد و غير از دو مرد انصارى و ثقفى همه رفتند.پيامبر رو به آنان فرمود:آگاهم كه شما از من مى‌خواهيد چيزى بپرسيد.اگر مايل هستيد،شما را آگاه سازم و پيش‌از اينكه آن را بر زبان آوريد وگرنه سؤال كنيد. گفتند:شما ما را آگاه ساز كه نابينايى و ترديد را از بين مى‌برد و ايمان را استوار دارد.آنگاه پيامبر فرمود:اى برادر انصارى!تو از كسانى هستى كه ديگران را بر خود ترجيح مى‌دهى و شهرنشين هستى و اما اين مرد صحراگرد است.او را در پرسيدن بر خود ترجيح بده. گفت:باشد اى پيامبر خدا.
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به مرد ثقفى فرمود:اى برادر ثقفى!آمده‌اى كه از وضو و نماز و پاداش آن سؤال كنى.
آن‌گاه كه به آب دست زنى و نام خداوند را بر زبان آورى،گناهان دستان خويش را خواهى ريخت و آن‌گاه كه صورت خود بشويى گناهان چشمان و زبان تو خواهند ريخت و آنگاه كه صورت خود بشويى،گناهان چشمان و دهان و زبان تو خواهند ريخت و آن‌گاه كه بر سر و پاها مسح بكشى،گناهانى را كه سمت آنها قدم زدى،خواهد ريخت.اين پاداش وضوى تو است.اما آنگاه كه به نماز ايستادى و رو به قبله ايستادى و حمد و سوره را خواندى و ركوع و سجود تمام انجام دادى و تشهد و سلام را دادى،گناهانى كه بعد از نماز گذشته‌ات داشتى آمرزيده مى‌شود.اين هم پاداش نماز تو است.
اما تو اى برادر انصارى!آمده‌اى كه از پاداش حج و عمره سوال كنى.آگاه باش كه عزم حج كردى و بر مركب خود سوار شدى و رفتى اسب سم برنمى‌دارد؛مگر اينكه خداوند براى تو خوبى ثبت كند و بدى از تو محو سازد.و آن‌گاه كه احرام بستى و تلبيه بر زبان آوردى،خداوند براى هرتلبيه تو،ده خوبى ثبت كرده و ده بدى از تو پاك مى‌كند.و آن‌گاه كه هفت‌بار پيرامون خانه خدا طواف كردى،در آن حركت با خداوند پيمان و ذكرى دارى كه او شرم مى‌كند تو را پس از آن عذاب كند و آن‌گاه كه در مقام دو ركعت نماز گزاردى، خداوند دو هزار ركعت نماز پذيرفته شده در نامه اعمال تو ثبت كند.آن‌گاه كه بين صفا و مروه هفت نوبت رفتى و برگشتى خداوند به‌خاطر آن همانند پاداش كسى را دهد كه از شهر خود پياده به عزم حج آمده است و نيز پاداش كسى‌كه هفتاد بنده و مومن را آزادى بخشيده است.و آنگاه كه تا غروب آفتاب در عرفات بايستى،اگر گناهان تو به‌اندازه ريگ هاى عالج يا سطح دريا باشد،آمرزيده مى‌شود.و آنگاه كه رمى جمره را انجام دادى، خداوند براى هريك ده خوبى در فرداى عمرت خواهد نوشت.و آن‌گاه كه گوسفند يا شترى قربانى كردى،خداوند براى هريك قطره خون قربانى يك خوبى خواهد نوشت.و آن‌گاه كه هفت شرط‍‌ طواف زيارت پيرامون خانه خدا كردى و در مقام دو ركعت نماز گزاردى،فرشته‌اى ارجمند بر شانه تو زده و مى‌گويد كه گناهان گذشته‌ات آمرزيده شد و اكنون كوشش جديد خود را آغاز كن.تا چهار ماه ديگر مهلت دارى.

divider