شناسه حدیث :  ۴۴۰۱۶۶

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۰۱  

عنوان باب :   المجلس الخامس و السبعون

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ اَللَّخْمِيُّ فِيمَا كَتَبَ إِلَيَّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ رُمَاحِسِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدِ بْنِ حَبِيبِ بْنِ قَيْسِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ بْنِ غَزِيَّةَ بْنِ جُشَمَ بْنِ بَكْرِ بْنِ هَوَازِنَ بِرَمَادَةِ اَلْقَيْسِيِّينَ رَمَادَةِ اَلْعُلْيَا وَ كَانَ فِيمَا ذُكِرَ اِبْنَ مِائَةٍ وَ عِشْرِينَ سَنَةً قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ طَارِقٍ اَلْجُشَمِيُّ وَ كَانَ اِبْنَ تِسْعِينَ سَنَةً قَالَ حَدَّثَنَا جَدِّي أَبُو جَرْوَلٍ [جردل] زُهَيْرٌ وَ كَانَ رَئِيسَ قَوْمِهِ قَالَ: أَسَرَنَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَوْمَ فَتْحِ خَيْبَرَ فَبَيْنَا هُوَ يَمِيزُ اَلرِّجَالَ مِنَ اَلنِّسَاءِ إِذْ وَثَبْتُ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَسْمَعْتُهُ شِعْراً أُذَكِّرُهُ حِينَ شَبَّ فِينَا وَ نَشَأَ فِي هَوَازِنَ وَ حِينَ أَرْضَعُوهُ فَأَنْشَأْتُ أَقُولُ اُمْنُنْ عَلَيْنَا رَسُولَ اَللَّهِ فِي كَرَمٍفَإِنَّكَ اَلْمَرْءُ نَرْجُوهُ وَ نَنْتَظِرُ اُمْنُنْ عَلَى بَيْضَةٍ قَدْ عَاقَهَا قَدَرٌمُفَرَّقٍ شَمْلُهَا فِي دَهْرِهَا غِيَرٌ [عِبَرٌ] أَبْقَتْ لَنَا اَلْحَرْبُ هُتَّافاً عَلَى حَزَنٍعَلَى قُلُوبِهِمُ اَلْغَمَّاءُ وَ اَلْغَمَرُ إِنْ لَمْ تَدَارَكْهُمْ نَعْمَاءُ تَنْشُرُهَايَا أَرْجَحَ اَلنَّاسِ حِلْماً حِينَ يُخْتَبَرُ اُمْنُنْ عَلَى نِسْوَةٍ قَدْ كُنْتَ تَرْضَعُهَاإِذْ فُوكَ يَمْلَأُهَا مِنْ مَخْضِهَا اَلدُّرَرُ إِذْ أَنْتَ طِفْلٌ صَغِيرٌ كُنْتَ تَرْضَعُهَاوَ إِذْ يَرِينُكَ مَا تَأْتِي وَ مَا تَذَرُ يَا خَيْرَ مَنْ مَرِحَتْ كُمْتُ اَلْجِيَادِ بِهِعِنْدَ اَلْهِيَاجِ إِذَا مَا اِسْتَوْقَدَ اَلشَّرَرُ لاَ تَتْرُكَنَّا كَمَنْ شَالَتْ نَعَامَتُهُوَ اِسْتَبْقِ مِنَّا فَإِنَّا مَعْشَرٌ زُهَرٌ إِنَّا لَنَشْكُرُ لِلنَّعْمَى وَ قَدْ كُفِرَتْوَ عِنْدَنَا بَعْدَ هَذَا اَلْيَوْمِ مُدَّخَرٌ فَأَلْبِسِ اَلْعَفْوَ مَنْ قَدْ كُنْتَ تَرْضَعُهُمِنْ أُمَّهَاتِكَ إِنَّ اَلْعَفْوَ مُشْتَهَرٌ إِنَّا نُؤَمِّلُ عَفْواً مِنْكَ تُلْبِسُهُهَادِيَ اَلْبَرِيَّةِ أَنْ تَعْفُوَ وَ تَنْتَصِرَ فَاعْفُ عَفَا اَللَّهُ عَمَّا أَنْتَ رَاهِبُهُ إِذْ يُهْدَى لَكَ اَلظَّفَرُ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَ لِبَنِي عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ فَهُوَ لِلَّهِ وَ لَكُمْ وَ قَالَتِ اَلْأَنْصَارُ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ فَرَدَّتِ اَلْأَنْصَارُ مَا كَانَ فِي أَيْدِيهَا مِنَ اَلذَّرَارِيِّ وَ اَلْأَمْوَالِ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۵۰۲

18 - ابو جرول زهير سردار قبيله خود گويد روز فتح خيبر رسول خدا ما را اسير كرد در اين ميان كه زنان و مردان را جدا ميكردند من جستم و برابر رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) نشستم و شعرى برايش گفتم كه دوران جوانى و نشو و نماى او را در هوازن و هنگامى كه شيرش ميدادند ياد او آوردم و اين قطعه را سرودم. كرم كن اى رسول اللّٰه بر ما#تو مردى و بتو اميدواريم بنه منت بجمعى از قدر لخت#كه پاشيده ز هم عبرت شعاريم بجا از جنگ جار حزن برما است#همه افسردگان و دلفكاريم اگر نشر كرم جبران نسازد#ز لطفت جملگى زار و نزاريم ايا خير البشر در برد بارى#بگاه امتحان دل با تو داريم بنه منت بزنهائى كه بودند#تو را دايه چه بودى شيرخواره بگاه كودكى دادند شيرت#كه بودى طفلكى شيرين قواره توئى بهتر يلى كش اسب برداشت#چه بارد جنگ برگردان شراره منه ما را زبون بى‌پرستار#كه ما هستيم ايلى ماه پاره همه شاكر بنعمتها كه كفران#شود ما راست روزى در شماره تو بگذر زانكه شيرت داده ديروز#گذشت تو شهير هر دياره اميد ما بعفو تو است امروز#كه رهبر از گذشت افتاده پيروز خدا بخشد بما آنچه تو بخشى#برستاخيز كانجائى تو فيروز رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود من بهره خود و اولاد عبد المطلب را بشما واگذاشتم، انصار هم گفتند هر چه از آن ما است از خدا و رسول او است و آنچه از اولاد و اموال در دست داشتند بمارد كردند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۷۵

18.ابو جرول زهير كه رئيس قوم خويش است،مى‌گويد:پيامبر خدا در روز فتح قلعه خيبر،ما را به اسارت گرفت.آنگاه كه زنان و مردان ما را از هم جدا كردند من جست زدم و روبروى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نشستم و شعرى براى حضرت خواندم كه روزگار كودكى او را در «هوازن»به‌ياد حضرت مى‌آورد؛آن‌گاه كه شيرخواره‌اى بيش نبود.مضمون ابيات ابو جرول اين است:
اى پيامبر!نسبت به ما بزرگوارى كن كه تو در چشم ما بزرگ‌مردى هستى و به تو اميد داريم.بر ما منت گذار كه از هم پاشيده شده و همه افسرده و دل‌مرده گشته‌ايم.اگر بزرگوارى‌ات بر ما سايه نيفكند،همگى بيچاره‌ايم.اى بهترين انسان!در صبورى دل به تو بسته‌ايم.بر زنانى منت گذار كه به هنگام شيرخوارگى‌ات دايه تو بودند.اينك اى بزرگوار! ما را خوار رها نكن كه همه از هم گشته‌ايم.امروز چشم به گذشت تو دوخته‌ايم كه رهبران را كامياب مى‌كند.خداوند هرچه كه تو بخشايى،در رستاخيز به تو خواهد بخشيد.
آنگاه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:من سهم خود و فرزندان عبد المطلب را بخشيدم.انصار نيز گفتند:ما از سهم خود گذشتيم.سهم ما سهم خدا و پيامبر اوست.آن‌گاه هرچه از فرزندان و ثروت ما گرفته بودند،به ما بازگردانيدند.

divider