شناسه حدیث :  ۴۴۰۱۵۵

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۹۸  

عنوان باب :   المجلس الخامس و السبعون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْكُوفَةِ إِذَا صَلَّى اَلْعِشَاءَ اَلْآخِرَةَ يُنَادِي اَلنَّاسَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ حَتَّى يُسْمِعَ أَهْلَ اَلْمَسْجِدِ أَيُّهَا اَلنَّاسُ تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اَللَّهُ فَقَدْ نُودِيَ فِيكُمْ بِالرَّحِيلِ فَمَا اَلتَّعَرُّجُ عَلَى اَلدُّنْيَا بَعْدَ نِدَاءٍ فِيهَا بِالرَّحِيلِ تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اَللَّهُ وَ اِنْتَقِلُوا بِأَفْضَلِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ اَلزَّادِ وَ هُوَ اَلتَّقْوَى وَ اِعْلَمُوا أَنَّ طَرِيقَكُمْ إِلَى اَلْمَعَادِ وَ مَمَرَّكُمْ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ اَلْهَوْلَ اَلْأَعْظَمَ أَمَامَكُمْ وَ عَلَى طَرِيقِكُمْ عَقَبَةٌ كَئُودٌ وَ مَنَازِلُ مَهُولَةٌ مَخُوفَةٌ لاَ بُدَّ لَكُمْ مِنَ اَلْمَمَرِّ عَلَيْهَا وَ اَلْوُقُوفِ بِهَا فَإِمَّا بِرَحْمَةٍ مِنَ اَللَّهِ فَنَجَاةٌ مِنْ هَوْلِهَا وَ عِظَمِ خَطَرِهَا وَ فَظَاعَةِ مَنْظَرِهَا وَ شِدَّةِ مُخْتَبَرِهَا وَ إِمَّا بِهَلَكَةٍ لَيْسَ بَعْدَهَا اِنْجِبَارٌ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۹۸

7 - فرمود شيوه امير المؤمنين در كوفه اين بود كه چون نماز عشاء را ميخواند سه بار بمردم فرياد ميكرد كه همه ميشنيدند ميفرمود اى مردم بار ببنديد خدا شما را رحمت كند بر شما جار كوچ كشيدند اين چه روئى است كه بدنيا داريد پس از جار كوچ از آن بار ببنديد خدايتان رحمت كناد و بهترين توشه كه داريد با خود برداريد كه آن تقوى است بدانيد راه شما بمعاد است و گذر شما بر صراط‍‌ و بزرگتر هراس جلو راه شما است و گردنه سختى در پيش داريد و منازل هراسناكى كه ناچاريد از آن بگذريد و بر آن بپائيد يا برحمت خدا نجات از هراس آن يابيد و از خطر بزرگش و منظره دلخراش و آزمايش سخنش و يا بهلاكتى رسيد كه پس از آن جبرانى نيست.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۶۹

7.امام باقر عليه السّلام فرمود:روش امير مؤمنان عليه السّلام در شهر كوفه اين بود كه پس از نماز عشا سه نوبت فرياد مى‌زد و مى‌فرمود:اى مردم!بار سفر ببنديد.خداوند رحمت خود را نصيبتان كند و اينك براى كوچيدن ابدى جار كشيدند.اين‌چه گرايشى است كه پس از جار زدن كوچ از آن به دنيا داريد؟مهياى ابديت شويد.خدا شما را از رحمت خويش برخوردار كند.نيكوترين ره‌توشه‌اى كه داريد،برداريد كه همانا تقواست.آگاه باشيد كه سرانجام شما معاد و عبور شما بر پل صراط‍‌ است و هراس بزرگ‌تر پيش روى شماست. بايد از گردنه دشوارى عبور كنيد.منزل‌هاى وحشتناك در راه خود داريد كه ناگزير بايد از آن‌ها عبور كنيد.مراقب آن باشيد.يا با رحمت الهى از دلهره‌هاى آن رها شويد و از خطر چشم‌انداز دلخراش و ابتلاى بزرگ بگذريد و يا دچار نابودى شويد كه از آن پس بازگشتى براى جبران نخواهد بود.

divider