شناسه حدیث :  ۴۴۰۱۴۷

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۹۳  

عنوان باب :   المجلس الرابع و السبعون

معصوم :   امام سجاد (علیه السلام)

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ عَنْ سَيِّدِ اَلْعَابِدِينَ عَلِيِّ بْنِ [اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ] أَبِي طَالِبٍ قَالَ: اَلْمُؤْمِنُ خَلَطَ عِلْمَهُ بِالْحِلْمِ يَجْلِسُ لِيَعْلَمَ وَ يُنْصِتُ لِيَسْلَمَ وَ يَنْطِقُ لِيَفْهَمَ لاَ يُحَدِّثُ أَمَانَتَهُ اَلْأَصْدِقَاءَ وَ لاَ يَكْتُمُ شَهَادَتَهُ اَلْأَعْدَاءَ وَ لاَ يَفْعَلُ شَيْئاً مِنَ اَلْحَقِّ رِيَاءً وَ لاَ يَتْرُكُهُ حَيَاءً إِنْ زُكِّيَ خَافَ مِمَّا يَقُولُونَ وَ يَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ مِمَّا لاَ يَعْلَمُونَ لاَ يَغُرُّهُ قَوْلُ مَنْ جَهِلَهُ وَ يَخْشَى إِحْصَاءَ مَنْ قَدْ عَلِمَهُ وَ اَلْمُنَافِقُ يَنْهَى وَ لاَ يَنْتَهِي وَ يَأْمُرُ بِمَا لاَ يَأْتِي إِذَا قَامَ فِي اَلصَّلاَةِ اِعْتَرَضَ وَ إِذَا رَكَعَ رَبَضَ وَ إِذَا سَجَدَ نَقَرَ وَ إِذَا جَلَسَ شَغَرَ يُمْسِي وَ هَمُّهُ اَلطَّعَامُ وَ هُوَ مُفْطِرٌ وَ يُصْبِحُ وَ هَمُّهُ اَلنَّوْمُ وَ لَمْ يَسْهَرْ إِنْ حَدَّثَكَ كَذَبَكَ وَ إِنْ وَعَدَكَ أَخْلَفَكَ وَ إِنِ اِئْتَمَنْتَهُ خَانَكَ وَ إِنْ خَالَفْتَهُ اِغْتَابَكَ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۹۳

15 - امام زين العابدين (عليه السّلام) فرمود مؤمن علم خود را بحلم آميخته بنشيند تا بياموزد و گوش كند تا تسليم باشد و بگويد تا بفهمد راز خود را بدوستان نگويد و از دشمنان كتمان شهادت نكند كار حق را براى خود نمائى انجام ندهد و از شرم آن را واننهد اگر خود ستايد بترسد از آنچه ميگويند و آمرزش خدا خواهد از آنچه ندانند گفتار نادان او را نفريبد و از آمار آنكه داند بترسد، منافق نهى كند و خودش باز نايستد و امر كند بدان چه خود نكند چون بنماز ايستد سينه گشايد و چون ركوع كند بخسبد و چون سجده كند نوك بر زمين زند و چون بنشيند جنجال كند چون شب كند دل بخوراك دارد و روزه نداشته و صبح در انديشه خوابست و بيخوابى نكشيده، اگر حديثت كند با تو دروغ گويد و اگر وعده‌ات دهد تخلف كند و اگر امانتش سپارى خيانت ورزد و اگر از او جدا شوى بدت گويد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۶۱

12.امام سجاد عليه السّلام فرمود:مؤمن،دانش خويش را با بردبارى به‌هم مى‌آميزد و آن‌گاه بنشيند كه بياموزد و گوش سپارد كه تسليم باشد.دانايى‌اش را اظهار كند تا آن را درك كند،او اسرار خويش را به دوستان مى‌گويد و درباره دشمنان كتمان شهادت نمى‌كند.او كار شايسته را براى ريا انجام نمى‌دهد و نيز به‌خاطر شرم رها نمى‌كند.اگر او خودستايى كند،از آن‌چه ديگران بگويند،بيمناك مى‌شود و نيز از آن‌چه مردم درباره او آگاه نيستند،از پروردگارش آمرزش مى‌طلبد.سخن جاهل، مؤمن را فريب نمى‌دهد و از فزونى دانايى خويش هراس دارد.اما منافق كسى است كه ديگران را از زشتى بازمى‌دارد درحالى‌كه خود باز نمى‌ايستد و او ديگران را به خوبى‌ها فرانمى‌خواند،درحالى كه خود به آن رفتار نمى‌كند.آن‌گاه كه منافق نماز گزارد،سينه مى‌گشايد و آن‌گاه كه ركوع رود، مى‌خوابد و آنگاه كه در سجده مى‌شود،نوك به زمين مى‌زند و آن‌گاه كه نشيند،هياهوگر است و آنگاه كه شب به سراغ منافق آيد،همت او در خوراك است.درحالى‌كه روزش را روزه نبوده است. منافق بامداد در فكر خواب است،درحالى‌كه شب زنده‌دار نبوده است.اگر او با تو سخن شروع كند، دروغ خواهد گفت.او به تو وعده‌اى دهد،عمل نخواهد نكرد و اگر به او امانتى بسپارى،خيانت در امانت خواهد كرد و اگر از او جدا شوى،از تو بدگويى خواهد كرد.

divider