شناسه حدیث :  ۴۴۰۱۲۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۸۴  

عنوان باب :   المجلس الثالث و السبعون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلْمِيثَمِيِّ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَمِيدَةَ أُعَزِّيهَا بِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَبَكَتْ وَ بَكَيْتُ لِبُكَائِهَا ثُمَّ قَالَتْ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عِنْدَ اَلْمَوْتِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ اِجْمَعُوا إِلَيَّ كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ قَالَتْ فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلاَّ جَمَعْنَاهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ شَفَاعَتَنَا لاَ تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاَةِ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۸۴

9 - ابو بصير گويد خدمت ام حميده رفتم كه او را در مرگ امام صادق تسليت دهم گريست و از گريه‌اش گريستم و پس از آن فرمود اى ابا محمد اگر امام صادق را وقت مرگ مى‌ديدى شگفتى ديده بودى، دو ديده‌اش را گشود و فرمود همه خويشانم را گردم جمع كنيد و كسى نماند كه او را جمع نكرديم گفت بآنها نگاهى كرد و فرمود براستى شفاعت ما نرسد بكسى كه نماز را سبك شمارد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۴۵

10.ابو بصير مى‌گويد:نزد ام حميده رفتم كه او را در وفات امام صادق عليه السّلام دلدارى دهم.او اشك مى‌ريخت.پس رازش را جويا شدم.فرمود:اى ابا محمد! اگر حضرت را در هنگام مرگ مشاهده مى‌كردى،شگفت‌زده شدى.حضرت چشمان خود را باز كرد و فرمود:همه خويشاوندان مرا حاضر كنيد به‌طورى كه كسى نمانده باشد.همه را گرد آورديم،آنگاه امام صادق عليه السّلام به آنان نگريست و فرمود:بى‌گمان شفاعت ما به كسى‌كه نماز را خوار مى‌شمارد، نخواهد رسيد.

divider