شناسه حدیث :  ۴۴۰۱۱۵

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۷۹  

عنوان باب :   المجلس الثالث و السبعون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ وَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالُوا حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُرَازِمِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لِرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ أَ لاَ أُخْبِرُكَ كَيْفَ كَانَ سَبَبُ إِسْلاَمِ سَلْمَانَ وَ أَبِي ذَرٍّ رَحِمَهُمَا اَللَّهُ فَقَالَ اَلرَّجُلُ وَا حَظَّاهْ أَمَّا إِسْلاَمُ سَلْمَانَ فَقَدْ عَلِمْتُ فَأَخْبِرْنِي كَيْفَ كَانَ سَبَبُ إِسْلاَمِ أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ أَبَا ذَرٍّ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ كَانَ فِي بَطْنِ مَرٍّ يَرْعَى غَنَماً لَهُ إِذْ جَاءَ ذِئْبٌ عَنْ يَمِينِ غَنَمِهِ فَهَشَّ أَبُو ذَرٍّ بِعَصَاهُ عَلَيْهِ فَجَاءَ اَلذِّئْبُ عَنْ يَسَارِ غَنَمِهِ فَهَشَّ أَبُو ذَرٍّ بِعَصَاهُ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ وَ اَللَّهِ مَا رَأَيْتُ ذِئْباً أَخْبَثَ مِنْكَ وَ لاَ شَرّاً فَقَالَ اَلذِّئْبُ شَرٌّ وَ اَللَّهِ مِنِّي أَهْلُ مَكَّةَ بَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِمْ نَبِيّاً فَكَذَّبُوهُ وَ شَتَمُوهُ فَوَقَعَ كَلاَمُ اَلذِّئْبِ فِي أُذُنِ أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لِأُخْتِهِ هَلُمِّي مِزْوَدِي وَ أَدَوَاتِي وَ عَصَايَ ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُ حَتَّى دَخَلَ مَكَّةَ فَإِذَا هُوَ بِحَلْقَةٍ مُجْتَمِعِينَ فَجَلَسَ عَلَيْهِمْ فَإِذَا هُمْ يَشْتِمُونَ اَلنَّبِيَّ وَ يَسُبُّونَهُ كَمَا قَالَ اَلذِّئْبُ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ هَذَا وَ اَللَّهِ أَخْبَرَنِي بِهِ اَلذِّئْبُ فَمَا زَالَتْ هَذِهِ حَالَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ اَلنَّهَارِ وَ أَقْبَلَ أَبُو طَالِبٍ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ كُفُّوا فَقَدْ جَاءَ عَمُّهُ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُمْ أَكْرَمُوهُ وَ عَظَّمُوهُ فَلَمْ يَزَلْ أَبُو طَالِبٍ مُتَكَلِّمَهُمْ وَ خَطِيبَهُمْ إِلَى أَنْ تَفَرَّقُوا فَلَمَّا قَامَ أَبُو طَالِبٍ تَبِعْتُهُ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ مَا حَاجَتُكَ فَقُلْتُ هَذَا اَلنَّبِيُّ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبُو ذَرٍّ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَالِبٍ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ فَقَالَ إِذَا كَانَ غَداً فِي هَذِهِ اَلسَّاعَةِ فَائْتِنِي قَالَ فَلَمَّا كَانَ مِنَ اَلْغَدِ جَاءَ أَبُو ذَرٍّ فَإِذَا اَلْحَلْقَةُ مُجْتَمِعُونَ وَ إِذَا هُمْ يَسُبُّونَ اَلنَّبِيَّ وَ يَشْتِمُونَهُ كَمَا قَالَ فَجَلَسَ مَعَهُمْ حَتَّى أَقْبَلَ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ كُفُّوا وَ قَدْ جَاءَ عَمُّهُ فَكَفُّوا فَجَاءَ أَبُو طَالِبٍ فَجَلَسَ فَمَا زَالَ مُتَكَلِّمَهُمْ وَ خَطِيبَهُمْ إِلَى أَنْ قَامَ فَلَمَّا قَامَ تَبِعَهُ أَبُو ذَرٍّ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ مَا حَاجَتُكَ - فَقَالَ هَذَا اَلنَّبِيُّ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَالِبٍ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ فَقَالَ نَعَمْ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ فَرَفَعَنِي إِلَى بَيْتٍ فِيهِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَ فَلَمَّا دَخَلْتُ سَلَّمْتُ فَرَدَّ عَلَيَّ اَلسَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ مَا حَاجَتُكَ قَالَ فَقُلْتُ هَذَا اَلنَّبِيُّ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ قُلْتُ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ قُلْتُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ فَرَفَعَنِي إِلَى بَيْتٍ فِيهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ فَلَمَّا دَخَلْتُ سَلَّمْتُ فَرَدَّ عَلَيَّ اَلسَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ مَا حَاجَتُكَ فَقُلْتُ هَذَا اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ قُلْتُ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ قُلْتُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ فَرَفَعَنِي إِلَى بَيْتٍ فِيهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَلَمَّا دَخَلْتُ سَلَّمْتُ فَرَدَّ عَلَيَّ اَلسَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ مَا حَاجَتُكَ قُلْتُ هَذَا اَلنَّبِيُّ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ قُلْتُ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ قُلْتُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ فَرَفَعَنِي إِلَى بَيْتٍ فِيهِ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ إِذَا نُورٌ عَلَى نُورٍ فَلَمَّا دَخَلْتُ سَلَّمْتُ فَرَدَّ عَلَيَّ اَلسَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ مَا حَاجَتُكَ قُلْتُ هَذَا اَلنَّبِيُّ اَلْمَبْعُوثُ فِيكُمْ قَالَ وَ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أُومِنُ بِهِ وَ أُصَدِّقُهُ وَ لاَ يَأْمُرُنِي بِشَيْءٍ إِلاَّ أَطَعْتُهُ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ قُلْتُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَا رَسُولُ اَللَّهِ يَا أَبَا ذَرٍّ اِنْطَلِقْ إِلَى بِلاَدِكَ فَإِنَّكَ تَجِدُ اِبْنَ عَمٍّ لَكَ قَدْ مَاتَ فَخُذْ مَالَهُ وَ كُنْ بِهَا حَتَّى يَظْهَرَ أَمْرِي قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَانْطَلَقْتُ إِلَى بِلاَدِي فَإِذَا اِبْنُ عَمٍّ لِي قَدْ مَاتَ وَ خَلَّفَ مَالاً كَثِيراً فِي ذَلِكَ اَلْوَقْتِ - اَلَّذِي أَخْبَرَنِي فِيهِ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَاحْتَوَيْتُ عَلَى مَالِهِ وَ بَقِيتُ بِبِلاَدِي حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَتَيْتُهُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۸۱

جمعه هشتم جمادى الآخر 3681 - امام صادق (عليه السّلام) بيكى از اصحابش فرمود بتو خبر دهم كه سبب اسلام سلمان و ابو ذر چه بوده‌؟ آن مرد گفت چه حظى دارم‌؟ سبب اسلام سلمان را ميدانم از سبب اسلام ابو ذر بفرمائيد، امام صادق (عليه السّلام) فرمود ابو ذر در رودخانه مر گوسفندان خود را ميچرانيد و گرگى از سمت راست گله‌اش آمد و ابو ذر با عصاى خود آن را راند و از سمت چپ آمد ابو ذر او را با عصاى خود راند و گفت بخدا گرگى خبيث‌تر و بدتر از تو نديدم گرگ گفت بدتر از من بخدا اهل مكه‌اند كه خدا پيغمبرى براى آنها مبعوث كرده و او را تكذيب كنند و دشنام دهند، اينسخن گرگ در دل ابو ذر اثر كرد و بخواهرش گفت توشه‌دان و ابزار و عصايمرا بياور و بيرون شد و دويد تا بمكه رسيد و ديد جمعى انجمن شدند، و با آنها نشست و ديد پيغمبر را دشنام ميدهند و بد ميگويند چنانچه گرگ گفته بود ابو ذر گفت بخدا همين است كه گرگ بمن خبر داده بر اين روش بودند تا روز بآخر رسيد و ابو طالب آمد بهم گفتند عمويش آمد ديگر بس كنيد چون نزديك آنها رسيد احترام و تعظيمش كردند و ابو طالب سخنگو و خطيب آنها بود تا متفرق شدند، چون ابو طالب براه افتاد من دنبالش رفتم بمن رو كرد و گفت چه كارى دارى‌؟ گفتم اين پيغمبر مبعوث در ميان شما را ميخواهم، گفت چه كار با او دارى‌؟ ابو ذر گفت ميخواهم باو ايمان آورم و او را تصديق كنم و بهر چه دستور دهد عمل كنم ابو طالب فرمود تو گواهى ميدهى كه جز خدا معبود حقى نيست و محمد رسول خداست گويد گفتم آرى اشهد ان لا اله الا اللّٰه و ان محمدا رسول اللّٰه، فرمود فردا همين ساعت نزد من بيا، فردا ابو ذر آمد و همان انجمن بر پا بود و بدشنام و بدگوئى پيغمبر اندر بودند چنانچه گرگ گفته بود با آنها نشست تا ابو طالب آمد و بهم گفتند بس كنيد عمويش آمد دم بستند و ابو طالب آمد و نشست و ناطق و خطيب آنها بود تا برخاست و ابو ذر دنبالش افتاد ابو طالب باو رو كرد و فرمود چه حاجتى دارى‌؟ گفت اين پيغمبرى كه مبعوث شما است ميخواهم، گفت با او چه كارى دارى‌؟ گفتم باو ايمان آورم و او را تصديق كنم و فرمانش برم، ابو طالب گفت گواهى ميدهى كه جز خدا معبود حقى نيست و محمد رسول خداست گويد گفتم آرى اشهد ان لا اله الا اللّٰه و اشهد ان محمدا رسول اللّٰه، گفت درست است منهم همين را ميگويم، گويد مرا بخانه‌اى برد كه جعفر بن ابى طالب در آن بود من وارد شدم و سلام كردم و جواب داد و فرمود چه حاجتى دارى‌؟ گفتم پيغمبر مبعوث ميان شما را ميخواهم، گفت باو چه كار دارى‌؟ گفتم ايمان آورم و تصديق كنم و اطاعتش كنم، شهادتين را بمن تلقين كرد و ادا كردم و مرا بخانه‌اى برد كه حمزة بن عبد المطلب در آن بود و او هم همين گفته را با من در ميان نهاد و پس از اعتراف مرا بخانه‌اى برد كه على بن ابى طالب در آن بود و بعد از سلام و جواب همان گفته‌ها را در ميان نهاد و بعد از اعتراف من مرا نزد رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) برد و نور اندر نور بود و بعد از سلام و جواب همان گفته‌ها را بميان آورد و بعد از اخذ اعتراف بشهادتين فرمود منم رسول خدا. اى ابو ذر ببلاد خود برگرد كه عموزاده‌ات مرده است مالش را دريافت كن و آنجا باش تا دعوت من آشكار شود ابو ذر گويد ببلاد خود برگشتم و عموزاده‌ام مرده بود در همان وقتى كه رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بمن خبر داده بود و مال فراوانى بجا گذاشته بود مالش را برگرفتم و در وطنم ماندم تا كار رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بالا گرفت و نزد او آمدم.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۴۱

1.امام صادق عليه السّلام به يكى از ياران خود چنين فرمود:آيا تو را آگاه كنم كه چرا سلمان و ابوذر به اسلام گراييدند؟او گفت:آنگاه چه بهره‌اى خواهم برد؟از اسلام آوردن سلمان آگاهم،از مسلمان شدن ابوذر آگاهم ساز.امام فرمود:ابوذر در رودخانه«مر»سرگرم چرانيدن گوسفندان خويش بود،ناگهان گرگى از جانب راست گله پيدا شد.ابوذر با عصايش او را عقب راند.ناگهان از جانب چپ گله بازگشت.ابوذر او را با عصا عقب راند و گفت:سوگند به‌خدا كه بدتر و پليدتر از تو گرگى تاكنون نديده‌ام.گرگ به سخن درآمد كه بدتر و پليدتر از من مردمان مكه هستند كه خداوند پيامبرى در ميان آنان برانگيخته و او را تكذيب كرده و ناسزا مى‌گويند.اين سخن گرگ در قلب ابوذر تأثير گذاشت و به خواهر خود گفت: وسايل سفرم را بياور و تا شهر مكه دوان‌دوان رفت تا وارد شد و گروهى را مشغول صحبت ديد.آنان از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بدگويى كرده و به او دشنام مى‌دادند.تا پايان روز شيوه‌شان همين بود كه ابو طالب نزديك آنان آمد.يكى گفت:عموى محمد آمد، سخن را كوتاه كنيد.آنگاه ابو طالب را تكريم كردند.او سخن گفت تا همگان پراكنده شدند.
زمانى‌كه ابو طالب به راه افتاد،من نيز درپى او رفتم.سر برگرداند و گفت:با من كارى دارى‌؟گفتم:مايلم كه پيامبرتان را از نزديك ببينم.ابو طالب گفت:با او چه‌كار دارى‌؟گفتم:قصد ايمان آوردن دارم.او را باور كرده و به هرچيز كه فرمان دهد،رفتار خواهم كرد.فرمود:آيا تو شهادت مى‌دهى كه غير از خداوند معبود شايسته‌اى نيست و محمد فرستاده اوست‌؟گفتم:آرى.اشهد ان لا اله الا اللّه و اشهد ان محمد رسول اللّه.فرمود:فردا همين ساعت پيش من بيا.روز بعد ابوذر آمد و باز همان گروه سرگرم ناسزا گفتن از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بودند،همانگونه كه گرگ گفته بود.كنارشان نشست و سخن گفت و بعد از گروه بيرون آمد.ابوذر درپى ابو طالب راه افتاد.او گفت:چه خواسته‌اى دارى‌؟ابوذر گفت:«به او ايمان مى‌آورم و تصديقش مى‌كنم و به هرچيزى‌كه فرمان دهد اطاعت مى‌كنم.ابو طالب گفت:گواهى مى‌دهى كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست.
گفت:من را به خانه جعفر بن ابى طالب برد.وقتى وارد شدم سلام كردم.پاسخ سلام مرا داد. سپس گفت:چه خواهى‌؟گفتم همين پيامبرى كه در بين شما مبعوث شده است گفت:با او چه‌كار دارى‌؟.ابوذر به وى گفت:به او ايمان مى‌آورم و تصديقش مى‌كنم و به هرچيزى‌كه فرمان دهد، اطاعت مى‌كنم.گفت:«گواهى مى‌دهى كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست‌؟».گفت: آرى،گواهى مى‌دهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست.
مرا به خانه حمزه فرزند عبد المطلب برد.وقتى وارد شدم،سلام كردم.پاسخ سلام مرا داد. سپس گفت:«چه مى‌خواهى‌؟».گفتم:«همين پيامبرى كه در بين شما مبعوث شده است».گفت:با او چه‌كار دارى‌؟ابوذر گفت:«به او ايمان مى‌آورم و تصديقش مى‌كنم و به هرچيزى‌كه فرمان دهد، اطاعت مى‌كنم.گفت:«گواهى مى‌دهى كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست»گفت: «آرى،گواهى مى‌دهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست».
مرا به خانه على بن ابى طالب برد.وقتى وارد شدم سلام كردم پاسخ سلام مرا داد.سپس گفت: «چه مى‌خواهى»گفتم:«همين پيامبرى كه در بين شما مبعوث شده است»گفت:«با او چه‌كار دارى» ابوذر به وى گفت:«گواهى مى‌دهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست‌؟»گفت:آرى گواهى مى‌دهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمد رسول خداست».
مرا به خانه رسول خدا برد.وقتى وارد شدم،سلام كردم.پاسخ سلام مرا داد.سپس گفت:«چه مى‌خواهى»گفتم:«همين پيامبرى كه در بين شما مبعوث شده است»گفت:«با او چه‌كار دارى‌؟» ابو ذر به‌وى گفت:«به او ايمان مى‌آورم و تصديقش مى‌كنم و به هرچيزى‌كه فرمان دهد،اطاعت مى‌كنم»گفت:گواهى مى‌دهى كه خدايى جز اللّه نيست.يگانه است و شريكى ندارد و محمد رسول خداست‌؟»گفت:«آرى گواهى مى‌دهم كه خدايى جز اللّه نيست.يگانه است و شريكى ندارد و محمد رسول خداست»فرمود:من رسول خدا هستم اى ابوذر!به شهر خودت برگرد.در آنجا خواهى ديد كه پسرعمويت مرده است.اموال وى را بردار و در همان‌جا باش تا كار من سامان بگيرد.»
ابوذر گفت:به‌سوى شهر خودم حركت كردم.پسرعمويم مرده بود و اموال بسيارى در آن وقت برايم گذاشته بود.همانگونه كه پيامبر به من خبر داده بود.من آن اموال را برداشتم و در شهر خودم ماندم تا آن‌كه كار رسول خدا بالا گرفت و من نزد وى آمدم.

divider