شناسه حدیث :  ۴۴۰۰۸۲

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۵  

عنوان باب :   المجلس الحادي و السبعون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ اَلْحِمْيَرِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ وَهْبٍ اَلْبَغْدَادِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَعْبَدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلنَّوْفَلِيِّ عَنْ فِطْرِ بْنِ خَلِيفَةَ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ - « وَ اَلَّذِينَ إِذٰا فَعَلُوا فٰاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اَللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ » صَعِدَ إِبْلِيسُ جَبَلاً بِمَكَّةَ يُقَالُ لَهُ ثَوْرٌ فَصَرَخَ بِأَعْلَى صَوْتِهِ بِعَفَارِيتِهِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا سَيِّدَنَا لِمَ دَعَوْتَنَا قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ فَمَنْ لَهَا فَقَامَ عِفْرِيتٌ مِنَ اَلشَّيَاطِينِ فَقَالَ أَنَا لَهَا بِكَذَا وَ كَذَا قَالَ لَسْتَ لَهَا فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ لَسْتَ لَهَا فَقَالَ اَلْوَسْوَاسُ اَلْخَنَّاسُ أَنَا لَهَا قَالَ بِمَا ذَا قَالَ أَعِدُهُمْ وَ أُمَنِّيهِمْ حَتَّى يُوَاقِعُوا اَلْخَطِيئَةَ فَإِذَا وَاقَعُوا اَلْخَطِيئَةَ أَنْسَيْتُهُمُ اَلاِسْتِغْفَارَ فَقَالَ أَنْتَ لَهَا فَوَكَّلَهُ بِهَا إِلَى .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۶۵

5 - فرمود چون اين آيه نازل شد (آل عمران-125) و آن كسانى كه چون هرزگى كردند ياد خدا افتادند و آمرزش گناهان خود خواستند ابليس در مكه بالاى كوهى رفت بنام ثور و بفرياد بلند عفاريت خود را خواست و گردش آمدند و گفتند اى سيد ما براى چه ما را دعوت كردى‌؟ گفت اين آيه نازل شده كى در برابر آن قيام كند؟ يكى گفت من بچنين وسيله گفت تو اهلش نيستى ديگرى چنان و چنين گفت، گفت تو هم اهلش نيستى وسواس خناس گفت من اهل آنم، گفت بچه وسيله‌؟ گفت بآنها وعده دهم و آرزومندشان كنم تا گناه كنند و چون در گناه افتادند آمرزش را از يادشان ببرم، گفت تو اهل آنى و او را تا قيامت بر اين وظيفه گمارد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۱۳

5.امام صادق عليه السّلام فرمود:آنگاه كه آيه «وَ اَلَّذِينَ‌ إِذٰا فَعَلُوا فٰاحِشَةً‌ أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ‌ ذَكَرُوا اَللّٰهَ‌ فَاسْتَغْفَرُوا» و كسانى‌كه فاحشه‌اى را انجام دادند،ياد خدا مى‌افتند و آمرزش گناهان خود را طلب مى‌كنند.(آل عمران/125)نازل شد،ابليس بر فراز كوهى در مكه به‌نام«ثور» رفت و فريادكنان عفاريت خويش را فراخواند.آنان در اطراف او گرد آمده و گفتند:اى سرور ما!چه‌شده كه ما را فراخوانده‌اى‌؟ابليس گفت:چنين آيه‌اى فرود آمده است.چه كسى ياراى مقابله با آن را دارد؟يكى گفت:من با فلان وسيله چنين مى‌كنم.ابليس گفت: از تو برنمى‌آيد.ديگرى گفت:چنين و چنان مى‌كنم.ابليس گفت:تو هم اين‌كاره نيستى. بعد«وسوسه‌گر پنهان شونده»آمد و گفت:اين كار من است.ابليس گفت:چگونه‌؟او گفت: آنان را وعده داده و آرزومندشان مى‌كنم تا اينكه خدا را نافرمانى كنند.آنگاه كه در ورطه افتادند،آمرزش‌خواهى را از يادشان خواهم برد.ابليس گفت:تو شايسته اين كارى.از اين پس او را بر اين كار تا رستاخيز گماشت.

divider