شناسه حدیث :  ۴۴۰۰۷۷

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۲  

عنوان باب :   المجلس السبعون

معصوم :   امام سجاد (علیه السلام) ، امام حسین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ أَحْمَدُ بْنُ زِيَادٍ اَلْهَمَدَانِيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ اَلْيَقْطِينِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ عَنِ اِبْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِي صَفِيَّةَ قَالَ: نَظَرَ سَيِّدُ اَلْعَابِدِينَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ إِلَى عُبَيْدِ اَللَّهِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَاسْتَعْبَرَ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ يَوْمٍ أَشَدَّ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ قُتِلَ فِيهِ عَمُّهُ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ أَسَدُ اَللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ وَ بَعْدَهُ يَوْمَ مُؤْتَةَ قُتِلَ فِيهِ اِبْنُ عَمِّهِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ لاَ يَوْمَ كَيَوْمِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ اِزْدَلَفَ عَلَيْهِ ثَلاَثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ مِنْ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ وَ هُوَ بِاللَّهِ يُذَكِّرُهُمْ فَلاَ يَتَّعِظُونَ حَتَّى قَتَلُوهُ بَغْياً وَ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَحِمَ اَللَّهُ اَلْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَى وَ فَدَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى قُطِعَتْ يَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِمَا جَنَاحَيْنِ يَطِيرُ بِهِمَا مَعَ اَلْمَلاَئِكَةِ فِي اَلْجَنَّةِ كَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَنْزِلَةً يَغْبِطُهُ بِهَا جَمِيعُ اَلشُّهَدَاءِ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۶۲

10 - امام چهارم به عبيد اللّٰه بن عباس بن على نگاهى كرد و اشك چشمش را گرفت و فرمود روزى برسول خدا سخت‌تر از روز احد نگذشت كه عمويش حمزه در آن كشته شد و بعد از آن موته است كه عموزاده‌اش جعفر بن ابى طالب كشته شد سپس فرمود روزى چون روز تو نباشد اى حسين سى هزار مرد كه گمان ميكردند از اين امتند دور او را گرفتند و هر كدام بكشتن او بخدا تقرب ميجست و او خدا را بآنها يادآور ميشد و پند نميگرفتند تا او را بستم و ظلم و عدوان كشتند. سپس فرمود خدا عمويم عباس را رحمت كند كه جانبازى كرد و خود را فداى برادر كرد تا دو دستش قطع شد و خدا در عوض باو دو بال داد كه بدانها با فرشتگان در بهشت ميپرد چنانچه بجعفر بن ابى طالب عطا كرد و براى عباس نزد خداى تبارك و تعالى مقامى است كه در قيامت همه شهداء و اولين و آخرين بدان رشك برند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۲۰۹

10.امام سجاد عليه السّلام به عبيد اللّه بن عباس بن على عليه السّلام نگريست و سپس گريست.و بعد فرمود:روزى دشوارتر از«احد»بر پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نبود كه عمويش حمزه عليه السّلام در آن روز به شهادت رسيد.و از آن پس جنگ«موته»بود كه پسرعموى ايشان،جعفر بن ابى طالب عليه السّلام شهيد شد.و آنگاه فرمود:اى حسين عليه السّلام!روزى همانند روز تو نيست.روزى كه سى‌هزار تن كه خود را از اين امت مى‌پنداشتند،او را محاصره كردند و هريك در قتل حسين عليه السّلام نيت تقرب به خداوند داشت.حسين عليه السّلام پروردگار را به‌ياد آنان مى‌آورد و آنان هوشيار نمى‌گشتند تا اينكه او را به ستم و دشمنى شهيد كردند».
در اين هنگام امام سجاد عليه السّلام به فرزند ابو الفضل عليه السّلام فرمود:خداوند عموى من عباس را بيامرزد كه جان باخت و خويشتن را فداى برادرش كرد تا اينكه دستان او افتاد.اما خداوند در برابر اين فداكارى دو بال به عباس عليه السّلام عطا كرد كه همراه فرشتگان در بهشت پروازكنان مى‌گردد،همان‌سان كه به جعفر بن ابى طالب عليه السّلام عطا نمود.براى عباس عليه السّلام پيش خداوند منزلتى والاست كه در رستاخيز شهيدان تاريخ به آن غبطه مى‌خورند.

divider