شناسه حدیث :  ۴۴۰۰۳۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۶  

عنوان باب :   المجلس الخامس و الستون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنِ اَلْهَيْثَمِ بْنِ أَبِي مَسْرُوقٍ اَلنَّهْدِيِّ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ اَلْخَزَّازِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ اَلثَّقَفِيِّ قَالَ: سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلصَّادِقُ عَنِ اَلْخَمْرِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ أَوَّلَ مَا نَهَانِي عَنْهُ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ عَنْ عِبَادَةِ اَلْأَوْثَانِ وَ شُرْبِ اَلْخَمْرِ وَ مُلاَحَاةِ اَلرِّجَالِ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَنِي « رَحْمَةً لِلْعٰالَمِينَ » - وَ لِأَمْحَقَ اَلْمَعَازِفَ وَ اَلْمَزَامِيرَ وَ أُمُورَ وَ أَوْثَانَهَا وَ أَزْلاَمَهَا وَ أَحْدَاثَهَا أَقْسَمَ رَبِّي جَلَّ جَلاَلُهُ فَقَالَ لاَ يَشْرَبُ عَبْدٌ لِي خَمْراً فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ سَقَيْتُهُ مِثْلَ مَا شَرِبَ مِنْهَا مِنَ اَلْحَمِيمِ مُعَذَّباً بَعْدُ أَوْ مَغْفُوراً لَهُ وَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لاَ تُجَالِسُوا شَارِبَ اَلْخَمْرِ وَ لاَ تُزَوِّجُوهُ وَ لاَ تَتَزَوَّجُوا إِلَيْهِ وَ إِنْ مَرِضَ فَلاَ تَعُودُوهُ وَ إِنْ مَاتَ فَلاَ تُشَيِّعُوا جَنَازَتَهُ إِنَّ شَارِبَ اَلْخَمْرِ يَجِيءُ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ مُزْرَقَّةً عَيْنَاهُ مَائِلاً شِدْقُهُ سَائِلاً لُعَابُهُ دَالِعاً لِسَانُهُ مِنْ قَفَاهُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۱۶

19 - امام صادق ميفرمود خداى عز و جل عملى را نپذيرد جز بمعرفة و معرفت هم نباشد جز با عمل هر كه معرفت پيدا كند او را رهنماى بعمل است و هر كه عملى ندارد معرفتى ندارد، ايمان هر قسمتى از قسمت ديگر پديد گردد. از امام ششم سؤال شد از مى‌فرمود كه رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود نخست چيزى كه پروردگار عز و جلم مرا از آن نهى كرد، پرستيدن بتها و نوشيدن مى و در افتادن با مردان بود براستى خداى تبارك و تعالى مرا رحمة للعالمين مبعوث كرده و من محو كنم تار و تنبور و نى و امور جاهليت و بتهاى آن و قهارهاى آن و بدعتهايش را پروردگارم جل جلاله سوگند ياد كرده كه هيچ بنده من در دنيا مى ننوشد جز آنكه در قيامت باو بنوشانم مانند آنچه را مى‌نوشيده از حميم چه پس از آن معذب باشد چه آمرزيده شود، فرمود با ميخوار منشينيد، باو زن ندهيد از او زن نگيريد، اگر بيمار شد احوالش نپرسيد، اگر مرد تشييع جنازه‌اش نكنيد ميخوار روز قيامت با روى سياه و چشم كبود و لوچه آويزان بمحشر آيد آب دهانش روانست و زبانش از پشت سرش در آمده.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۱۴۱

1.محمد بن مسلم ثقفى مى‌گويد:از امام صادق عليه السّلام درباره شراب سؤال شد.حضرت از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت فرمود:كه خداوند نخستين چيزهايى كه مرا از آن بازداشت، پرستش بتان و مى‌گسارى و ستيزه‌جويى بود.بى‌گمان خداوند مرا رحمت براى همه جهانيان برانگيخت.و من تار و تنبور و نى و كارهاى جاهلى و بت‌ها و تيرهاى قمار و بدعت‌ها را برخواهم چيد.پروردگار من سوگند خورده است كه هيچ بنده من در دنيا شراب ننوشد،مگر اينكه همانند آن را از«حميم»به او بنوشانم.از آن پس دچار عذاب مى‌شود تا آمرزيده گردد.امام صادق عليه السّلام از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل فرمود:كه هرگز كسى‌كه مى‌خواره است ننشينيد و به او زن ندهيد و از او زن نگيريد.اگر او بيمار شد،به عيادت او نرويد و اگر جان سپرد در تشييع جنازه او شركت نكنيد.در روز رستاخيز شرابخوار با چهره‌اى سياه و چشمان كبود و لب‌ولوچه آويزان محشور مى‌شود.آب دهان او سرازير است و زبان او از پشت سر او بيرون آمده است.

divider