شناسه حدیث :  ۴۳۹۹۷۵

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۷  

عنوان باب :   المجلس الحادي و الستون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ بُطَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ أَحَقَّ اَلنَّاسِ بِأَنْ يَتَمَنَّى لِلنَّاسِ اَلْغِنَى اَلْبُخَلاَءُ لِأَنَّ اَلنَّاسَ إِذَا اِسْتَغْنَوْا كَفُّوا عَنْ أَمْوَالِهِمْ وَ إِنَّ أَحَقَّ اَلنَّاسِ بِأَنْ يَتَمَنَّى لِلنَّاسِ اَلصَّلاَحَ أَهْلُ اَلْعُيُوبِ لِأَنَّ اَلنَّاسَ إِذَا صَلَحُوا كَفُّوا عَنْ تَتَبُّعِ عُيُوبِهِمْ وَ إِنَّ أَحَقَّ اَلنَّاسِ بِأَنْ يَتَمَنَّى لِلنَّاسِ اَلْحِلْمَ أَهْلُ اَلسَّفَهِ اَلَّذِينَ يَحْتَاجُونَ أَنْ يُعْفَى عَنْ سَفَهِهِمْ فَأَصْبَحَ أَهْلُ اَلْبُخْلِ يَتَمَنَّوْنَ فَقْرَ اَلنَّاسِ وَ أَصْبَحَ أَهْلُ اَلْعُيُوبِ يَتَمَنَّوْنَ مَعَايِبَ اَلنَّاسِ وَ أَصْبَحَ أَهْلُ اَلسَّفَهِ يَتَمَنَّوْنَ سَفَهَ اَلنَّاسِ وَ فِي اَلْفَقْرِ اَلْحَاجَةُ إِلَى اَلْبَخِيلِ وَ فِي اَلْفَسَادِ طَلَبُ عَوْرَةِ أَهْلِ اَلْعُيُوبِ وَ فِي اَلسَّفَهِ اَلْمُكَافَاةُ بِالذُّنُوبِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۸۷

8 - امام صادق (عليه السّلام) فرمود سزاوارتر كسى كه آرزوى توانگرى مردم كند بخيلانند زيرا چون مردم توانگر شوند دست از مالشان باز دارند سزاوارتر كسى كه براى مردم آرزوى خوبى كنند معيوبانند زيرا چون مردم خوب باشند چشم از عيوبشان باز دارند و سزاوارتر كسى كه آرزوى بردبارى مردم كنند سفيهانند كه محتاجند مردم از آنها درگذرند ولى وضع چنين شده كه بخيلان آرزوى فقر مردم دارند و معيوبان آرزوى عيب در مردم دارند و سفيهان آرزوى سفاهت مردم دارند با اينكه فقر نياز به بخيل آرد و فساد مايه عيب‌جوئى از معيوبانست و سفاهت سبب كيفر گنهكاران:

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۹۱

8.امام صادق عليه السّلام فرمود:بخل‌ورزان بايد بيش‌از ديگران آرزومند توانگر شدن مردم باشند.چون هرگاه مردم از تنگ‌دستى رها شوند،از ثروت بخيلان چشم و دست نگاه دارند.و عيب‌جويان بايد بيش‌از ديگران آرزومند خوب شدن مردم باشند،چون هرگاه مردم شايستگى به‌دست آورند،از كاستى‌هاى آنان چشم‌پوشى مى‌كنند.و ابلهان بايد بيش‌از ديگران آرزومند بردبار شدن مردم باشند،چون هرگاه مردم بردبار شوند،نسبت به آنان گذشت كنند.اما دريغا كه زمانه چنين شده است كه بخل‌ورزان آرزومند بينوايى مردم هستند و عيب‌جويان آرزومند كاستى‌هاى اخلاقى مردم و ابلهان آرزومند ابله بودن مردم.چه بسيار كه بينوايى آدمى را نيازمند بخل‌ورز مى‌كند و تباهى اخلاق سبب رونق بازار عيب‌جويى مى‌شود و ابلهى زمينه جزاى خطاپيشگان مى‌گردد.

divider