شناسه حدیث :  ۴۳۹۹۳۸

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۶۱  

عنوان باب :   المجلس الثامن و الخمسون

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْقَاسِمِ اَلْأَسْتَرْآبَادِيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلْمَلِكِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ : أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَ مَا رَأَيْتَ فُلاَناً رَكِبَ اَلْبَحْرَ بِبِضَاعَةٍ يَسِيرَةٍ وَ خَرَجَ إِلَيَّ فَأَسْرَعَ اَلْكَرَّةَ وَ أَعْظَمَ اَلْغَنِيمَةَ حَتَّى قَدْ حَسَدَهُ أَهْلُ وُدِّهِ وَ أَوْسَعُ قَرَابَاتِهِ وَ جِيرَانِهِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ إِنَّ مَالَ اَلدُّنْيَا كُلَّمَا اِزْدَادَ كَثْرَةً وَ عِظَماً اِزْدَادَ صَاحِبَهُ بَلاَءً فَلاَ تَغْبِطُوا أَصْحَابَ اَلْأَمْوَالِ إِلاَّ بِمَنْ جَادَ بِمَالِهِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ لَكِنْ أَ لاَ أُخْبِرُكُمْ بِمَنْ هُوَ أَقَلُّ مِنْ صَاحِبِكُمْ بِضَاعَةً وَ أَسْرَعُ مِنْهُ كَرَّةً وَ أَعْظَمُ مِنْهُ غَنِيمَةً وَ مَا أُعِدَّ لَهُ مِنَ اَلْخَيْرَاتِ مَحْفُوظٌ لَهُ فِي خَزَائِنِ عَرْشِ اَلرَّحْمَنِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اُنْظُرُوا إِلَى هَذَا اَلْمُقْبِلِ إِلَيْكُمْ فَنَظَرْنَا فَإِذَا رَجُلٌ مِنَ اَلْأَنْصَارِ رَثُّ اَلْهَيْئَةِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ هَذَا لَقَدْ صَعِدَ لَهُ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ إِلَى اَلْعُلْوِ مِنَ اَلْخَيْرَاتِ وَ اَلطَّاعَاتِ مَا لَوْ قُسِمَ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ لَكَانَ نَصِيبُ أَقَلِّهِمْ مِنْهُ غُفْرَانَ ذُنُوبِهِ وَ وُجُوبَ اَلْجَنَّةِ لَهُ قَالُوا بِمَا ذَا يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ سَلُوهُ يُخْبِرْكُمْ عَمَّا صَنَعَ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ أَصْحَابُ رَسُولِ اَللَّهِ وَ قَالُوا لَهُ هَنِيئاً لَكَ مَا بَشَّرَكَ بِهِ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَمَا ذَا صَنَعْتَ فِي يَوْمِكَ هَذَا حَتَّى كُتِبَ لَكَ مَا كُتِبَ فَقَالَ اَلرَّجُلُ مَا أَعْلَمُ أَنِّي صَنَعْتُ شَيْئاً غَيْرَ أَنِّي خَرَجْتُ مِنْ بَيْتِي وَ أَرَدْتُ حَاجَةً كُنْتُ أَبْطَأْتُ عَنْهَا فَخَشِيتُ أَنْ تَكُونَ فَاتَتْنِي فَقُلْتُ فِي نَفْسِي لَأَعْتَاضَنَّ مِنْهَا اَلنَّظَرَ إِلَى وَجْهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ اَلنَّظَرُ إِلَى وَجْهِ عَلِيٍّ عِبَادَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِي وَ اَللَّهِ عِبَادَةٌ وَ أَيُّ عِبَادَةٍ إِنَّكَ يَا عَبْدَ اَللَّهِ ذَهَبْتَ تَبْتَغِي أَنْ تَكْتَسِبَ دِينَاراً لِقُوتِ عِيَالِكَ فَفَاتَكَ ذَلِكَ فَاعْتَضْتَ مِنْهُ اَلنَّظَرَ إِلَى وَجْهِ عَلِيٍّ وَ أَنْتَ لَهُ مُحِبٌّ وَ لِفَضْلِهِ مُعْتَقِدٌ وَ ذَلِكَ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ لَوْ كَانَتِ اَلدُّنْيَا كُلُّهَا لَكَ ذَهَبَةً حَمْرَاءَ فَأَنْفَقْتَهَا فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ لَتَشْفَعَنَّ بِعَدَدِ كُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّسْتَهُ فِي مَصِيرِكَ إِلَيْهِ فِي أَلْفِ رَقَبَةٍ يُعْتِقُهُمُ اَللَّهُ مِنَ اَلنَّارِ بِشَفَاعَتِكَ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۶۱

سه شنبه نيمه ربيع الآخر 3681 - مردى خدمت رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) آمد و گفت يا رسول اللّٰه خبر دارى كه فلانى سفرى را كرده، كالاى اندكى برده و بچين رفته و زود برگشته و بهره فراوانى آورده كه دوستانش بر او حسد برند و بهمسايگان و خويشانش وسعت بخشيده رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود مال دنيا هر چه بيشتر شود صاحبش ببلا و گرفتارى نزديكتر گردد هرگز بمالداران رشك نبريد مگر بآن كه مالش را در راه خدا بخشيده باشد ولى ميخواهيد شما را آگاه كنم از كسى كه از اين رفيق شما سرمايه كمترى دارد و زودتر از او برگشته و بهره بيشترى آورده و هر چه خير براى او اندوخته است در خزينه خدا محفوظست‌؟ گفتند چرا يا رسول اللّٰه فرمود باين مرديكه بسوى شما مى‌آيد بنگريد. نگاه كرديم مردى از انصار كهنه پوش بود، رسول خدا فرمود از همين مرد امروز آنقدر خير و طاعت بالا رفته كه اگر بر همه اهل آسمانها و زمين پخش شود كمترين بهره‌مند آنست كه گناهان او آمرزيده و بهشت بر او واجب شود عرضكردند بچه يا رسول اللّٰه‌؟ فرمود برويد از خودش بپرسيد تا بشما خبر دهد كه امروز چه كرده است، اصحاب رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) باو رو آوردند و باو گفتند بر تو گوارا باد آنچه رسول خدا بتو مژده داده امروز چه كردى كه خدا اين همه ثواب براى تو نوشته آن مرد گفت نميدانم كارى كرده باشم جز آنكه از خانه بيرون آمدم دنبال كارى و تاخير افتاد و ترسيدم از دستم برود و با خود گفتم آن حاجت را با نگاه بروى على بن ابى طالب (عليه السّلام) عوض ميكنم چون از رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) شنيدم كه نگاه بروى على عبادتست، رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود آرى بخدا عبادتست و چه عبادتى از آن بهتر است اى بنده خدا تو رفته بودى دينارى براى قوت عيالت بدست آرى و از دستت رفت و بعوض آن نگاه بروى على كردى با محبت و اعتقاد بفضل و اين بهتر از آنست كه همه دنيا پر از طلاى سرخ بود و از تو بود و همه را در راه خدا انفاق ميكردى و در هر نفسى كه در اين راه كشيدى حق شفاعت هزار گنهكار دارى كه خدا آن‌ها را در دوزخ بشفاعتت آزاد كند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۵۱

1.شخصى نزد پيامبر اسلام آمد و گفت:اى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله،آيا مى‌دانى كه فلانى سفر دريا رفته و كالاى كمى همراه برده و نيز به سرزمين چين رفته و زود بازگشته است‌؟او سود بسيارى به‌همراه آورده كه دوستان بر او حسد مى‌كنند،درحالى‌كه او به روزى همسايگان و نزديكان خود فراخى داده است.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:ثروت دنيا هرچه بيشتر شود،دارنده آن گرفتارتر مى‌شود.هرگز به سرمايه‌داران غبطه نخوريد،مگر به توانگرى كه سرمايه‌اش را در راه خداوند داده است.آيا مايليد كه شما را از كسى خبر دهم كه از دوست شما ثروت كمترى داشته و زودتر از وى از سفر بازگشته و سود بيشترى به‌همراه آورده و آن چه از خوبى براى او اندوخته شده است،همه در خزانه الهى نگاهداشته مى‌شود؟گفتند:آرى اى پيامبر خدا.فرمود:به آن مرد نگاه كنيد كه به سمت شما مى‌آيد.ابو هريره مى‌گويد كه ما شخصى ژنده‌پوش از انصار ديديم.پيامبر فرمود:از عمل اين مرد امروز به اندازه‌اى خوبى و فرمان‌برى به آسمان بالا رفته است كه اگر آن در ميان ساكنان آسمان‌ها و زمين پخش شود،كم‌ترين نصيب برنده،نصيب كسى است كه گناهان او بخشوده شده و بهشت بر او واجب مى‌شود.
مسلمانان گفتند:اى پيامبر خدا با چه عملى‌؟فرمود:از او سؤال كنيد كه شما را از كارى كه امروز انجام داده است،آگاه كند.ياران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزد او رفته و گفتند:آنچه پيامبر خدا بشارت آن را به تو داده،گواراى وجودت باد.بگو كه امروز چه كرده‌اى كه خداوند اين پاداش بزرگ را به تو ارزانى داشته است‌؟او گفت:راستش چيزى نمى‌دانم. من امروز درپى كارى از خانه خارج شدم كه به تأخير افتاد و ترسيدم كه آن را از دست بدهم.پيش خود گفتم كه بروم خواسته‌ام را با ديدن به رخسار على عليه السّلام عوض كنم.زيرا از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيده بودم كه نگريستن به سيماى على بن ابى طالب عليه السّلام عبادت است. آنگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:آرى به‌خدا سوگند تماشاى على عليه السّلام عبادت است و چه عبادتى برتر از آن است‌؟بعد فرمود:اى بنده خدا تو براى كسب دينارى كه هزينه خانواده‌ات كنى، بيرون رفته بودى كه از دست دادى.اما به‌جاى آن،به چهرۀ على نگريستى،نگريستن همراه با عشق و ايمان به فضيلت وى.اين سود و منفعت برتر از آن است كه همه دنيا آكنده از طلاى سرخ بوده و به تو تعلق داشته باشد و آنگاه همه را در راه خدا انفاق كنى.تو در هرنفس كشيدن خود،حق شفاعت هزار گناهكار را دارى كه خداوند آنان را در دوزخ با شفاعت تو رها نمود.

divider