شناسه حدیث :  ۴۳۹۹۲۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۶  

عنوان باب :   المجلس السابع و الخمسون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي اَلْخَطَّابِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ مَوْلاَيَ اَلصَّادِقَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: كَانَ فِيمَا نَاجَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنْ قَالَ لَهُ يَا اِبْنَ عِمْرَانَ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُحِبُّنِي فَإِذَا جَنَّهُ اَللَّيْلُ نَامَ عَنِّي أَ لَيْسَ كُلُّ مُحِبٍّ يُحِبُّ خَلْوَةَ حَبِيبِهِ هَا أَنَا ذَا يَا اِبْنَ عِمْرَانَ مُطَّلِعٌ عَلَى أَحِبَّائِي إِذَا جَنَّهُمُ اَللَّيْلُ حَوَّلْتُ أَبْصَارَهُمْ مِنْ قُلُوبِهِمْ وَ مَثَّلْتُ عُقُوبَتِي بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ يُخَاطِبُونِّي عَنِ اَلْمُشَاهَدَةِ وَ يُكَلِّمُونِّي عَنِ اَلْحُضُورِ يَا اِبْنَ عِمْرَانَ هَبْ لِي مِنْ قَلْبِكَ اَلْخُشُوعَ وَ مِنْ بَدَنِكَ اَلْخُضُوعَ وَ مِنْ عَيْنَيْكَ اَلدُّمُوعَ فِي ظُلَمِ اَللَّيْلِ وَ اُدْعُنِي فَإِنَّكَ تَجِدُنِي قَرِيباً مُجِيباً.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۵۶

1 - مفضل بن عمر گويد از مولايم امام صادق (عليه السّلام) شنيدم ميفرمود در ضمن مناجات خدا با موسى بن عمران اين بود كه باو فرمود اى پسر عمران دروغگويد كسى كه گمان برد مرا دوست دارد و چون شبش فرو گيرد بخوابد و ياد من نكند مگر نيست كه هر دوستى خلوت با دوست را ميخواهد من اى پسر عمران چون شب شود بر دوستانم متوجه شوم ديده آنها را بر دلشان نهم و كيفرم را برابر چشمان مجسم كنم و مرا مشاهده كنند و با من حضورى گفتگو نمايند اى پسر عمران از دلت بمن خشوع بده و از تنت خضوع و از دو چشمت اشك در تاريكى شب و مرا بخوان كه مرا بيابى نزديك و اجابت كن.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۲  ص ۴۳

1.مفضل بن عمر مى‌گويد:كه امام صادق عليه السّلام فرمود:از جمله گفت‌وگوهاى خداوند و موسى بن عمران عليه السّلام اين بود:اى پسر عمران!كسى‌كه مى‌پندارد مرا مى‌خواهد و آنگاه كه شب فرا رسد،بخوابد و هيچ ياد من نمى‌كند،دروغ مى‌گويد.مگر نه اين است كه هررفيق خلوت با رفيق خود را مى‌طلبد؟اى پسر عمران!آنگاه كه شب فرا رسد،به دوستان خود نگاه خواهم كرد و چشم آنان را بر قلبشان خواهم نهاد و كيفر خود را جلو چشمانشان به تصوير خواهم كشيد.آنگاه مرا مى‌نگرند و با من چهره به چهره گفتگو خواهند كرد.اى پسر عمران!از قلب خويش به من خشوع بسپار و از جسم خويش به من خضوع بسپار و از چشمانت قطرات اشك در ظلمت شبانه بسپار و مرا صدا كن كه بى‌گمان مرا نزديك اجابت‌كننده خواهى يافت.

divider