شناسه حدیث :  ۴۳۹۸۵۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۱۶  

عنوان باب :   المجلس الثاني و الخمسون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْهَمْدَانِيُّ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ [حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ] بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ عَيَّاشٍ اَلْقَطَّانُ عَنْ أَبِي اَلْجَارُودِ زِيَادِ بْنِ اَلْمُنْذِرِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا وُلِدَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ كَانَ اِبْنَ يَوْمٍ كَأَنَّهُ اِبْنُ شَهْرَيْنِ فَلَمَّا كَانَ اِبْنَ سَبْعَةِ أَشْهُرٍ أَخَذَتْ وَالِدَتُهُ بِيَدِهِ وَ جَاءَتْ بِهِ اَلْكُتَّابَ وَ أَقْعَدَتْهُ بَيْنَ يَدَيِ اَلْمُؤَدِّبِ فَقَالَ لَهُ اَلْمُؤَدِّبُ قُلْ « بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ » فَقَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ « بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ » فَقَالَ لَهُ اَلْمُؤَدِّبُ قُلْ أَبْجَدْ فَرَفَعَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَأْسَهُ فَقَالَ وَ هَلْ تَدْرِي مَا أَبْجَدْ فَعَلاَهُ بِالدِّرَّةِ لِيَضْرِبَهُ فَقَالَ يَا مُؤَدِّبُ لاَ تَضْرِبْنِي إِنْ كُنْتَ تَدْرِي وَ إِلاَّ فَاسْأَلْنِي حَتَّى أُفَسِّرَ لَكَ فَقَالَ فَسِّرْ لِي فَقَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ اَلْأَلِفُ آلاَءُ اَللَّهِ وَ اَلْبَاءُ بَهْجَةُ اَللَّهِ وَ اَلْجِيمُ جَمَالُ اَللَّهِ وَ اَلدَّالُ دِينُ اَللَّهِ هَوَّزْ اَلْهَاءُ [هِيَ] هَوْلُ جَهَنَّمَ وَ اَلْوَاوُ وَيْلٌ لِأَهْلِ اَلنَّارِ وَ اَلزَّاءُ زَفِيرُ جَهَنَّمَ حُطِّي حُطَّتِ اَلْخَطَايَا عَنِ اَلْمُسْتَغْفِرِينَ كَلَمَنْ كَلاَمُ اَللَّهِ « لاٰ مُبَدِّلَ لِكَلِمٰاتِهِ » سَعْفَصْ صَاعٌ بِصَاعٍ وَ اَلْجَزَاءُ بِالْجَزَاءِ قَرَشَتْ قَرَشَهُمْ فَحَشَرَهُمْ فَقَالَ اَلْمُؤَدِّبُ أَيَّتُهَا اَلْمَرْأَةُ خُذِي بِيَدِ اِبْنِكِ فَقَدْ عُلِّمَ وَ لاَ حَاجَةَ لَهُ فِي اَلْمُؤَدِّبِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۳۱۶

1 - امام باقر (عليه السّلام) فرمود چون عيسى بن مريم زائيده شد در يك روز باندازه دو ماه مينمود و در هفت ماهگى مادرش دست او را گرفت و نزد معلم برد و او را برابر مؤدب نشانيد، مؤدب باو گفت بگو « بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ‌ اَلرَّحِيمِ‌ » عيسى گفت« بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ‌ اَلرَّحِيمِ‌ » مؤدب باو گفت بگو ابجد، عيسى سر بر داشت و باو گفت تو ميدانى كه ابجد يعنى چه‌؟ او تازيانه بلند كرد او را بزند گفت اى مؤدب مرا مزن اگر ميدانى كه هيچ و اگر نميدانى از من بپرس تا بتو بياموزم گفت تفسيرش را بمن بياموز عيسى فرمود الف آلاء خداست با بهجت خداست ج جمال خداست د دين خداست هوز ه هول دوزخ واو واى بر اهل دوزخ زاء زفير دوزخ حطى فرو ريختن خطاها است از مستغفران كلمن كلام خدا تبديل نشود سعفص پيمانه‌اى بپيمانه‌اى و جزاء بجزا قرشت آنان را فرو چيد و محشور كرد مؤدب گفت اى زن فرزند ترا ببر او دانشمند است و نيازى بمؤدب ندارد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۵۳۳

1.امام باقر عليه السّلام فرمود:آنگاه كه عيسى بن مريم عليه السّلام به دنيا آمد،گويى طفلى دو ماهه بود.در هفت ماهگى بود كه مريم دست او را گرفته و پيش آموزگار برد و او را پيش روى مؤدب نشاند.مؤدب گفت:اى عيسى بگو بسم اللّه الرحمن الرحيم.عيسى فرمود:بسم اللّه الرحمن الرحيم.مؤدب گفت:بگو ابجد.عيسى سر فروافكند و بعد گفت:اى مؤدب!آيا معناى ابجد را مى‌دانى‌؟مؤدب تازيانه را بالا آورد كه او را تنبيه كند.عيسى فرمود:اى مؤدب!مرا تازيانه نزن.اگر از معناى آن آگاهى كه هيچ و اگر نيستى از من سؤال كن تا تو را از آن باخبر كنم.مؤدب گفت:معناى آن را تعليم كن. عيسى عليه السّلام فرمود:«الف»يعنى نعمت‌هاى خداوند(آلاء).و«با»يعنى به جهت خداوند و «جيم»جمال اوست و«دال»يعنى دين او.هوز«ها»يعنى هراس دوزخ(هول)و«الواو» يعنى واى بر اهل آتش(ويل)و«الزاء»يعنى زفير دوزخ و«حطى»يعنى فروريختن گناهان كسانى كه درخواست آمرزش دارند.و«كلمن»يعنى كلام خداوند هرگز تبديل نخواهد شد و«سعفص»پيمانه‌اى در برابر پيمانه‌اى است و«الجزاء»مراد جزاى قرشت است كه آنان را برچيد و گرد آورد.مؤدب گفت:اى مريم!فرزندت را از اينجا ببر،او دانش دارد و به مؤدب احتياج ندارد.

divider