شناسه حدیث :  ۴۳۹۸۲۱

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹۹  

عنوان باب :   المجلس التاسع و الأربعون

معصوم :   امام سجاد (علیه السلام)

حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ نَضْرِ بْنِ سِمْعَانَ اَلتَّيْمِيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْقَاسِمِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْمَكِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْحَسَنِ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو اَلْحَرَّانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَبْدُ [عَبْدُ اَللَّهِ] بْنُ مَيْمُونٍ اَلسُّكَّرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ مَعْزٍ اَلْأَوْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ طَاوُسٍ اَلْيَمَانِيِّ قَالَ: كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ سَيِّدُ اَلْعَابِدِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَدْعُو بِهَذَا اَلدُّعَاءِ: إِلَهِي وَ عِزَّتِكَ وَ جَلاَلِكَ وَ عَظَمَتِكَ لَوْ أَنِّي مُنْذُ بَدَعْتَ فِطْرَتِي مِنْ أَوَّلِ اَلدَّهْرِ عَبَدْتُكَ دَوَامَ خُلُودِ رُبُوبِيَّتِكَ بِكُلِّ شَعْرَةٍ فِي كُلِّ طَرْفَةِ عَيْنٍ سَرْمَدَ اَلْأَبَدِ بِحَمْدِ اَلْخَلاَئِقِ وَ شُكْرِهِمْ أَجْمَعِينَ لَكُنْتُ مُقَصِّراً فِي بُلُوغِ أَدَاءِ شُكْرِ أَخْفَى نِعْمَةٍ مِنْ نِعَمِكَ عَلَيَّ وَ لَوْ أَنِّي كربيت [كَرَبْتُ] مَعَادِنَ حَدِيدِ اَلدُّنْيَا بِأَنْيَابِي وَ حَرَثْتُ أَرْضَهَا بِأَشْفَارِ عَيْنِي وَ بَكَيْتُ مِنْ خَشْيَتِكَ مِثْلَ بُحُورِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ دَماً وَ صَدِيداً لَكَانَ ذَلِكَ قَلِيلاً فِي كَثِيرِ مَا يَجِبُ مِنْ حَقِّكَ عَلَيَّ وَ لَوْ أَنَّكَ إِلَهِي عَذَّبْتَنِي بَعْدَ ذَلِكَ بِعَذَابِ اَلْخَلاَئِقِ أَجْمَعِينَ وَ عَظَّمْتَ لِلنَّارِ خَلْقِي وَ جِسْمِي وَ مَلَأْتَ جَهَنَّمَ وَ أَطْبَاقَهَا مِنِّي حَتَّى لاَ يَكُونَ فِي اَلنَّارِ مُعَذَّبٌ غَيْرِي وَ لاَ يَكُونَ لِجَهَنَّمَ حَطَبٌ سِوَايَ لَكَانَ ذَلِكَ بِعَدْلِكَ عَلَيَّ قَلِيلاً فِي كَثِيرٍ اِسْتَوْجَبْتُهُ مِنْ عُقُوبَتِكَ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۹۹

15 - طاوس يمانى گويد على بن الحسين سيد عابدان بود و اين دعا را ميخواند: معبودا بعزت و جلال بزرگيت اگر من از آغاز فطرتم كه عيان كردى از اول روزگار تا دوام خلود پروردگاريت تو را عبادت كنم در هر موئى بهر چشم همزدن تا سرمد ابد بحمد و شكر همه خلائق هر آينه در رسيدن بحق اداى شكر نهانترين نعمت تو مقصرم، اگر من معادن آهن دنيا را با دندان خود بركنم و زمين‌هاى آن را با مژگان چشم شخم كنم و بكارم و از ترست مانند درياهاى آسمان و زمين خون و چرك بگريم همانا كه آن كم است نسبت بكثرت حق واجب تو بر من و اگر چنانچه معبودا تو پس از اينها مرا عذاب كنى بعذاب همه خلق و بزرگ كنى براى خلقت دوزخ و تن مرا و پر كنى همه دوزخ و طبقه‌هايش را از من تا در آن معذبى جز من نباشد و دوزخ را هيزمى جز من نبود اين نظر بعدل تو كمى است از بيش آنچه من مستوجب كيفر توام.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۵۰۳

15.طاووس يمانى مى‌گويد:على بن حسين عليه السّلام سرور پرستندگان بود،همواره اين نيايش را داشت:خدايا!به عزت و جلال و عظمت خودت،اگر من از آن زمان كه فطرت مرا آشكار كردى از آغاز حيات تا ابديت خداوندى‌ات تو را مى‌پرستم،در هرمويى در هرچشم برهم‌زدنى تا سرمد ابدى به ستايش و سپاس همه آفريدگان.بى‌گمان همه آفريدگان در دست‌يابى به مرتبه سپاس‌گزارى‌ات در برابر پنهان‌ترين نعمت‌هاى تو كوتاهى ورزيده‌ام. اگر من معدن‌هاى آهن دنيا را با دندان خود از جاى كنده و زمين‌هاى آن را با مژگان چشمانم شخم زنم و بذرى بكارم و از هراس تو همانند درياهاى آسمان و زمين خون بگريم بى‌گمان در برابر فزونى حق واجب تو بر من اين همه ناچيز است.و اگر خدايا تو از اين پس مرا چنان دچار عذاب‌سازى كه گويى عذاب همه مردمان را بر من فروريختى و دوزخ را براى همه آفريدگان خود فراخ كنى و دوزخ را از من آكنده‌سازى و تن من و غير از من دوزخى نباشد و غير از من هيزم دوزخى نباشد،اين همه برابر عدل است نسبت به كسى مثل من كه سزاوار كيفرت شده‌ام.

divider