شناسه حدیث :  ۴۳۹۸۱۶

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹۵  

عنوان باب :   المجلس التاسع و الأربعون

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا حَمْزَةُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ اَلنَّهَاوَنْدِيُّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ اَلْأَنْصَارِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ يَحْيَى بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَسْبَاطِ بْنِ نَصْرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : وَ اَلَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ بَشِيراً لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ بِالنَّارِ مُوَحِّداً أَبَداً وَ إِنَّ أَهْلَ اَلتَّوْحِيدِ لَيَشْفَعُونَ فَيُشَفَّعُونَ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّهُ إِذَا كَانَ أَمَرَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِقَوْمٍ سَاءَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا إِلَى اَلنَّارِ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا كَيْفَ تُدْخِلُنَا اَلنَّارَ وَ قَدْ كُنَّا نُوَحِّدُكَ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا وَ كَيْفَ تُحْرِقُ بِالنَّارِ أَلْسِنَتَنَا وَ قَدْ نَطَقَتْ بِتَوْحِيدِكَ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا وَ كَيْفَ تُحْرِقُ قُلُوبَنَا وَ قَدْ عَقَدَتْ عَلَى أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَمْ كَيْفَ تُحْرِقُ وُجُوهَنَا وَ قَدْ عَفَّرْنَاهَا لَكَ فِي اَلتُّرَابِ أَمْ كَيْفَ تُحْرِقُ أَيْدِيَنَا وَ قَدْ رَفَعْنَاهَا بِالدُّعَاءِ إِلَيْكَ فَيَقُولُ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ عِبَادِي سَاءَتْ أَعْمَالُكُمْ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا فَجَزَاؤُكُمْ نَارُ جَهَنَّمَ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا عَفْوُكَ أَعْظَمُ أَمْ خَطِيئَتُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ عَفْوِي فَيَقُولُونَ رَحْمَتُكَ أَوْسَعُ أَمْ ذُنُوبُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ رَحْمَتِي فَيَقُولُونَ إِقْرَارُنَا بِتَوْحِيدِكَ أَعْظَمُ أَمْ ذُنُوبُنَا فَيَقُولُ عَزَّ وَ جَلَّ بَلْ إِقْرَارُكُمْ بِتَوْحِيدِي أَعْظَمُ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا فَلْيَسَعْنَا عَفْوُكَ وَ رَحْمَتُكَ اَلَّتِي « وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ » فَيَقُولُ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ مَلاَئِكَتِي وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحَبَّ لِي مِنَ اَلْمُقِرِّينَ بِتَوْحِيدِي وَ أَنْ لاَ إِلَهَ غَيْرِي وَ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ لاَ أَصْلِيَ بِالنَّارِ أَهْلَ تَوْحِيدِي أَدْخِلُوا عِبَادِيَ اَلْجَنَّةَ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۹۶

10 - رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود قسم بدان كه مرا براستى مبعوث كرده تا مژده ده باشم خدا هرگز يگانه‌پرستى را بدوزخ عذاب نكند و اهل توحيد شفاعت كنند و شفاعتشان پذيرفته گردد سپس فرمود چون روز قيامت شود خداى تبارك و تعالى دستور دوزخ صادر كند براى كسانى كه در دنيا بد كردار بودند عرض كنند خدايا چگونه ما را بدوزخ برى و ما در دار دنيا تو را يگانه شناختيم و چطور زبان ما را بسوزانى و گوياى بتوحيد تو بوده در دار دنيا و چطور دل ما را بسوزانى با اينكه علاقمند باين بوده كه نيست معبود بر حقى جز تو و چطور چهره ما را بسوزانى با اينكه براى تو بخاك نهاديم و چطور دستهاى ما را بسوزانى و بدرگاه تو بلندشان نموديم براى دعا خداى جل جلاله ميفرمايد بندگانم در دار دنيا بد كردار بودند و كيفر شما دوزخ است عرضكنند پروردگارا عفوت بزرگتر است يا خطاى ما؟ خداى عز و جل فرمايد عفو من، گويند رحمتت پهناورتر است يا گناهان ما؟ خداى عز و جل فرمايد رحمت من گويند اقرار ما بتوحيد تو بزرگتر است يا گناهان ما خداى عز و جل فرمايد اقرار شما بتوحيد من بزرگتر است عرض كنند پروردگارا بايد عفو و رحمت واسعه تو ما را فراگيرد، خداى جل جلاله فرمايد ملائكه من بعزت و جلالم سوگند خلقى را نيافريدم كه محبوبتر باشد نزد من از مقرين بتوحيد من و اينكه معبود حقى جز من نيست و بر من حقست كه بآتش نسوزانم اهل توحيدم را بندگانم را ببهشت بريد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۹۹

10.پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله فرمود:سوگند به آنكه مرا براى پيامبرى برانگيخت تا بشارت بخش مردمان باشم،خداوند هرگز موحدى را گرفتار عذاب دوزخ نسازد و مؤمنان به توحيد از ديگران شفاعت كرده و پذيرفته شود.آن‌گاه فرمود:خداوند در روز رستاخيز فرمان رفتن به دوزخ را براى كسانى مى‌دهد كه در دنيا زشت‌كردار بودند.آنان مى‌گويند: خدايا ما را وارد دوزخ مى‌سازى درحالى‌كه به يكتايى تو باور داشتيم‌؟زبان ما را گرفتار آتش مى‌كنى كه گوياى يكتايى تو در دنيا بوده است‌؟قلب ما را گرفتار آتش مى‌سازى،كه دوستدار تو و يكتايى بوده است‌؟چگونه و رخسار ما را در آتش مى‌سوزانى درحالى‌كه براى تو به خاك ساييديم‌؟دست‌هاى ما را گرفتار آتش مى‌سازى كه به پيشگاه تو دراز شده و نيايش داشته است‌؟
خداوند مى‌گويد:اى بندگانم!در دنيا زشت‌كردار بوديد و كيفرتان آتش دوزخ است. آنان مى‌گويند:خدايا!گذشت تو بزرگتر است يا خطاى ما؟خدا مى‌فرمايد:گذشت من. مى‌گويند:رحمت تو فراخ‌تر است يا گناهان ما؟خدا مى‌فرمايد:رحمت من.مى‌گويند: اقرار به توحيد تو بزرگ‌تر است يا گناهان ما؟خدا مى‌فرمايد:اقرار شما به توحيد من. مى‌گويند:خدايا!عفو و رحمت فراخ تو بايد ما را در برگيرد.خدا مى‌فرمايد:اى فرشتگان! به عزت و جلال خودم سوگند كه آفريده‌اى دوست‌داشتنى‌تر از مقربان به يكتايى‌ام نيافريده‌ام.آنان كه باور دارند غير از من معبود شايسته‌اى نيست.اينك بر من است كه يكتاگرايان را گرفتار آتش دوزخ نسازم.

divider