شناسه حدیث :  ۴۳۹۸۰۲

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹۰  

عنوان باب :   المجلس الثامن و الأربعون

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام) ، امام صادق (علیه السلام)

أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حَاتِمٍ اَلْقَزْوِينِيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلنَّحْوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيُّ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ سُلَيْمَانَ بْنِ مُقْبِلٍ اَلْمَدِينِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: إِذَا مَاتَ اَلْمُؤْمِنُ شَيَّعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ إِلَى قَبْرِهِ فَإِذَا أُدْخِلَ قَبْرَهُ أَتَاهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ فَيُقْعِدَانِهِ وَ يَقُولاَنِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ وَ مَا دِينُكَ وَ مَنْ نَبِيُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اَللَّهُ وَ مُحَمَّدٌ نَبِيِّي وَ اَلْإِسْلاَمُ دِينِي فَيَفْسَحَانِ لَهُ فِي قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ وَ يَأْتِيَانِهِ بِالطَّعَامِ مِنَ اَلْجَنَّةِ وَ يُدْخِلاَنِ عَلَيْهِ اَلرَّوْحَ وَ اَلرَّيْحَانَ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ - « فَأَمّٰا إِنْ كٰانَ مِنَ اَلْمُقَرَّبِينَ `فَرَوْحٌ وَ رَيْحٰانٌ » يَعْنِي فِي قَبْرِهِ « وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ » يَعْنِي فِي اَلْآخِرَةِ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِذَا مَاتَ اَلْكَافِرُ شَيَّعَهُ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ اَلزَّبَانِيَةِ إِلَى قَبْرِهِ وَ إِنَّهُ لَيُنَاشِدُ حَامِلِيهِ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ كُلُّ شَيْءٍ إِلاَّ اَلثَّقَلاَنِ وَ يَقُولُ « لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً » فَأَكُونَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ يَقُولُ « اِرْجِعُونِ `لَعَلِّي أَعْمَلُ صٰالِحاً فِيمٰا تَرَكْتُ » فَتُجِيبُهُ اَلزَّبَانِيَةُ « كَلاّٰ إِنَّهٰا كَلِمَةٌ » أَنْتَ قَائِلُهَا وَ يُنَادِيهِمْ مَلَكٌ لَوْ رُدَّ لَعَادَ لِمَا نُهِيَ عَنْهُ فَإِذَا أُدْخِلَ قَبْرَهُ وَ فَارَقَهُ اَلنَّاسُ أَتَاهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ فِي أَهْوَلِ صُورَةٍ فَيُقِيمَانِهِ ثُمَّ يَقُولاَنِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ وَ مَا دِينُكَ وَ مَنْ نَبِيُّكَ فَيَتَلَجْلَجُ لِسَانُهُ وَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى اَلْجَوَابِ فَيَضْرِبَانِهِ ضَرْبَةً مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ يُذْعَرُ لَهَا كُلُّ شَيْءٍ ثُمَّ يَقُولاَنِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ وَ مَا دِينُكَ وَ مَنْ نَبِيُّكَ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي فَيَقُولاَنِ لَهُ لاَ دَرَيْتَ وَ لاَ هُدِيتَ وَ لاَ أَفْلَحْتَ ثُمَّ يَفْتَحَانِ لَهُ بَاباً إِلَى اَلنَّارِ وَ يُنْزِلاَنِ إِلَيْهِ اَلْحَمِيمَ مِنْ جَهَنَّمَ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ - « وَ أَمّٰا إِنْ كٰانَ مِنَ اَلْمُكَذِّبِينَ » « اَلضّٰالِّينَ `فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ » يَعْنِي فِي اَلْقَبْرِ « وَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍ » يَعْنِي فِي اَلْآخِرَةِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۹۰

12 - امام صادق (عليه السّلام) فرمود چون مؤمنى بميرد هفتاد هزار فرشته تا گورش او را تشييع كنند و چون بگورش درآيد منكر و نكير آيند و او را بنشانند و باو گويند پروردگارت كيست: دينت كدامست پيغمبرت كيست‌؟ گويد پروردگارم خداست و محمد پيغمبر منست و اسلام دينم گورش را تا چشم‌رس گشاد كنند و طعام بهشت برايش آورند و روح و ريحان بر او در آورند و اينست تفسير گفته خداى عز و جل (سوره واقعه) و اما هر كه از مقربانست روح و ريحان دارد يعنى در قبرش و جنت نعيم دارد يعنى در آخرت سپس فرمود چون كافر ميرد هفتاد هزار دوزخبان او را تا گورش همراه باشند و او فرياد كشد كه همه چيز جز جن و انس بشنود و گويد كاش برميگشتم و مؤمن ميشدم و بحاملان خود قسم دهد و گويد مرا بر گردانيد تا شايد آنچه ترك كردم عمل كنم دوزخبانان باو پاسخ دهند كه نه هرگز، اين كلمه ايست بزبان گوئى و فرشته‌اى ندا كند بآنها كه اگر برگردد بدان چه نهى شده باز گردد و چون در گورش در آيد و مردم از او جدا شوند، و منكر نكير در هراسناكتر شكلى باو وارد شوند و او را بپا دارند و گويند كيست پروردگارت چيست دينت‌؟ كيست پيغمبرت‌؟ زبانش بطپيدن افتد و قادر بجواب نيست او را ضربتى زنند از عذاب خدا كه هر چيز از آن ترسد و لرزد باز باو گويند خدايت كيست دينت چيست پيغمبرت كيست‌؟ گويد نميدانم باو گويند ندانستى و ره نيافتى و رستگار نباشى سپس درى از دوزخ بروى او باز كنند و حميم دوزخ برايش آورند و اينست تفسير گفته خداى عز و جل و اما اگر از مكذبان گمراه باشد پذيرائى از حميم شود يعنى در قبر و آتش دوزخ در او گيرد يعنى در آخرت.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۸۷

12.امام صادق عليه السّلام فرمود:آن‌گاه كه مؤمنى چشم از دنيا فروبندد،هفتاد هزار فرشته او را تا قبرش همراهى خواهند كرد و آن‌گاه كه در قبر وارد شود،نكير و منكر آمده و او را نشانده و به او خواهند گفت:پروردگار تو كيست‌؟آئين تو چيست‌؟پيامبر تو كيست‌؟ مؤمن مى‌گويد:پروردگار خداى يكتاست و پيامبرم محمد صلّى اللّه عليه و آله و دين و آئينم اسلام.آنگاه نكير و منكر قبر او را تا آنجا كه چشم مى‌بيند،فراخ خواهند كرد و نيز براى او غذاى بهشتى مى‌آورند و همچنين روح و ريحان بر او وارد مى‌شوند.اين است تفسير كلام خداوند كه فرمود: «فَأَمّٰا إِنْ‌ كٰانَ‌ مِنَ‌ اَلْمُقَرَّبِينَ‌ `فَرَوْحٌ‌ وَ رَيْحٰانٌ‌ ». مؤمن در گور خود«جنت نعيم»خواهد داشت.
سپس امام عليه السّلام فرمود:آنگاه كه كافرى از دنيا مى‌رود،دوزخيان وى را تا گور او همراهى مى‌كنند.كافر چنان فرياد مى‌زند كه غير از جن و انس همه صداى او را بشنوند.او مى گويد كاش به دنيا بازمى‌گشتم و ايمان به خدا مى‌آوردم.آنگاه كافر حمل‌كنندگان خود را سوگند مى‌دهد و مى‌گويد:مرا به دنيا بازگردانيد كه شايد آنچه نكردم،انجام دهم. نگهبانان دوزخ مى‌گويند:هرگز.آنچه تو مى‌گويى،حرفى بيش نيست.آنگاه صداى فرشته‌اى مى‌آيد كه مى‌گويد:اگر او بازگردد،همان كارى را خواهد كرد كه از آن بازداشته بود.به هنگام ورود در گورش كه مردم از او جدا خواهند شد،نكير و منكر در سيمايى بس دلهره‌آور بر كافر ظاهر
مى‌شوند.او را بلند مى‌كنند و مى‌گويند:پروردگار تو كيست‌؟دين تو چيست‌؟پيامبر تو كيست‌؟زبان او دچار لرزش مى‌شود و نمى‌تواند پاسخ دهد.ضربه‌اى از عذاب الهى بر او خواهند زد كه هرچيز از آن هراس و لرز دارد.آنگاه پرسش‌هاى خود را تكرار مى‌كنند. كافر مى‌گويد:نمى‌دانم.نكير و منكر مى‌گويند:تو هيچ ندانستى و هدايت نشدى و رستگار نخواهى شد.در اين هنگام درى از دوزخ براى او گشوده خواهد شد و از«حميم» دوزخ خوراكى براى او خواهند آورد.اين است تفسير كلام خداوند كه فرمود: «وَ أَمّٰا إِنْ‌ كٰانَ‌ مِنَ‌ اَلْمُكَذِّبِينَ‌ اَلضّٰالِّينَ‌*`فَنُزُلٌ‌ مِنْ‌ حَمِيمٍ‌ » در گور آتش دوزخ او را در برگيرد.(سوره واقعه)

divider