شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۸۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۱  

عنوان باب :   المجلس السابع و الأربعون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: وَ اَللَّهِ إِنْ كَانَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَيَأْكُلُ أَكْلَ اَلْعَبْدِ وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ اَلْعَبْدِ وَ إِنْ كَانَ لَيَشْتَرِي اَلْقَمِيصَيْنِ اَلسُّنْبُلاَنِيَّيْنِ فَيُخَيِّرُ غُلاَمَهُ خَيْرَهُمَا ثُمَّ يَلْبَسُ اَلْآخَرَ فَإِذَا جَازَ أَصَابِعَهُ قَطَعَهُ وَ إِذَا جَازَ كَعْبَهُ حَذَفَهُ وَ لَقَدْ وَلِيَ خَمْسَ سِنِينَ مَا وَضَعَ آجُرَّةً عَلَى آجُرَّةٍ وَ لاَ لَبِنَةً عَلَى لَبِنَةٍ وَ لاَ أَقْطَعَ قَطِيعاً وَ لاَ أَوْرَثَ بَيْضَاءَ وَ لاَ حَمْرَاءَ وَ إِنْ كَانَ لَيُطْعِمُ اَلنَّاسَ خُبْزَ اَلْبُرِّ وَ اَللَّحْمِ وَ يَنْصَرِفُ إِلَى مَنْزِلِهِ وَ يَأْكُلُ خُبْزَ اَلشَّعِيرِ وَ اَلزَّيْتِ وَ اَلْخَلِّ وَ مَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ كِلاَهُمَا لِلَّهِ رِضًى إِلاَّ أَخَذَ بِأَشَدِّهِمَا عَلَى بَدَنِهِ وَ لَقَدْ أَعْتَقَ أَلْفَ مَمْلُوكٍ مِنْ كَدِّ يَدِهِ تَرِبَتْ فِيهِ يَدَاهُ وَ عَرِقَ فِيهِ وَجْهُهُ وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ اَلنَّاسِ وَ إِنْ كَانَ لَيُصَلِّي فِي اَلْيَوْمِ وَ اَللَّيْلَةِ أَلْفَ رَكْعَةٍ وَ إِنْ كَانَ أَقْرَبُ اَلنَّاسِ شَبَهاً بِهِ عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ اَلنَّاسِ بَعْدَهُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۸۱

14 - امام باقر (عليه السّلام) فرمود بخدا شيوه على (عليه السّلام) بود كه چون بندگان خوراك ميكرد و بر زمين مى‌نشست و دو پيراهن سنبلانى ميخريد و خدمتكار او باختيار خود بهتر آنها را برميداشت و خود آن ديگر را مى‌پوشيد و اگر آستينش از انگشتانش بلندتر بود آن را قطع ميكرد و اگر دامنش از كعب ميگذشت آن را مى‌چيد پنج سال خليفه بود نه آجرى بر آجرى گذاشت و نه خشتى بر خشتى و نه دهى مالك شد و نه پول نقره يا طلا بجاى خود گذاشت بمردم نان گندم و گوشت ميخورانيد و خود بمنزل برميگشت و نان جو با زيت و سركه ميخورد و هر گاه با دو كار خدا پسند روبرو ميشد سخت‌تر آنها را انتخاب ميكرد و هزار بنده از دسترنج خود آزاد كرد كه در آن دستش خاك آلود شده و چهره‌اش عرق ريخته بود و كسى را تاب كار و كرد او نبود او در شبانه روز هزار ركعت نماز ميخواند و مانندترين مردم باو على بن الحسين بود و كسى بعد از او توان كار او را نداشت.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۷۳

14.امام باقر عليه السّلام فرمود:به خدا سوگند كه سنت على عليه السّلام اين بود كه مانند بندگان غذا مى‌خورد و بر زمين مى‌نشست و دو جامه سنبلانى خريدارى مى‌كرد و خدمت‌كارش را وا مى‌داشت كه نيكوترين آن را بردارد و خود جامه ديگر را بر تن مى‌كرد.هرگاه آستين پيراهن از انگشتان او درازتر بود آن را مى‌بريد و اگر دامن پيراهن از قوزك پا بلندتر مى‌شد،آن را قيچى مى‌كرد.على عليه السّلام پنج سال حكومت داشت،اما نه آجرى نهاد و نه خشتى بر خشتى ديگر و نه صاحب زمينى شد و نه سكه طلا يا نقره‌اى از خود باقى گذاشت.على عليه السّلام به مردمان نان گندم و گوشت مى‌داد و خود به خانه مى‌رفت و نان جوين و زيتون و سركه مى‌خورد.على هرگاه با دو كار نيك و خداپسندانه مواجه مى‌شد كارى را انجام مى‌داد كه دشوارتر بود.او از دستمزد خود هزار بنده آزاد كرد كه در راه آزادكردن آنها دست او خاك‌آلود بود و رخسار او عرق‌ريزان.كسى توانايى كاروبار او نبود.او در هر شب‌وروز هزار ركعت نماز مى‌گزارد و شبيه‌ترين كسان به او،امام على بن حسين عليه السّلام بود و پس از او كسى طاقت عبادت او را نداشت.

divider