شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۷۹

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۹  

عنوان باب :   المجلس السابع و الأربعون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي اَلْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْقُرَشِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : إِنَّ اَللَّهَ جَلَّ جَلاَلُهُ أَوْحَى إِلَى اَلدُّنْيَا أَنْ أَتْعِبِي مَنْ خَدَمَكِ وَ اُخْدُمِي مَنْ رَفَضَكِ وَ إِنَّ اَلْعَبْدَ إِذَا تَخَلَّى بِسَيِّدِهِ فِي جَوْفِ اَللَّيْلِ اَلْمُظْلِمِ وَ نَاجَاهُ أَثْبَتَ اَللَّهُ اَلنُّورَ فِي قَلْبِهِ فَإِذَا قَالَ يَا رَبِّ يَا رَبِّ نَادَاهُ اَلْجَلِيلُ جَلَّ جَلاَلُهُ لَبَّيْكَ عَبْدِي سَلْنِي أُعْطِكَ وَ تَوَكَّلْ عَلَيَّ أَكْفِكَ ثُمَّ يَقُولُ جَلَّ جَلاَلُهُ لِمَلاَئِكَتِهِ يَا مَلاَئِكَتِي اُنْظُرُوا إِلَى عَبْدِي فَقَدْ تَخَلَّى بِي فِي جَوْفِ اَللَّيْلِ اَلْمُظْلِمِ وَ اَلْبَاطِلُونَ لاَهُونَ وَ اَلْغَافِلُونَ نِيَامٌ اِشْهَدُوا أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ بِالْوَرَعِ وَ اَلاِجْتِهَادِ وَ اَلْعِبَادَةِ وَ اِزْهَدُوا فِي هَذِهِ اَلدُّنْيَا اَلزَّاهِدَةِ فِيكُمْ فَإِنَّهَا غَرَّارَةٌ دَارُ فَنَاءٍ وَ زَوَالٍ كَمْ مِنْ مُغْتَرٍّ فِيهَا قَدْ أَهْلَكَتْهُ وَ كَمْ مِنْ وَاثِقٍ بِهَا قَدْ خَانَتْهُ وَ كَمْ مِنْ مُعْتَمَدٍ عَلَيْهَا قَدْ خَدَعَتْهُ وَ أَسْلَمَتْهُ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ أَمَامَكُمْ طَرِيقاً مَهُولاً وَ سَفَراً بَعِيداً وَ مَمَرَّكُمْ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ لاَ بُدَّ لِلْمُسَافِرِ مِنْ زَادٍ فَمَنْ لَمْ يَتَزَوَّدْ وَ سَافَرَ عَطَبَ وَ هَلَكَ وَ « خَيْرَ اَلزّٰادِ اَلتَّقْوىٰ » ثُمَّ اُذْكُرُوا وُقُوفَكُمْ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ فَإِنَّهُ اَلْحَكَمُ اَلْعَدْلُ وَ اِسْتَعِدُّوا لِجَوَابِهِ إِذَا سَأَلَكُمْ فَإِنَّهُ لاَ بُدَّ سَائِلُكُمْ عَمَّا عَمِلْتُمْ بِالثَّقَلَيْنِ مِنْ بَعْدِي كِتَابِ اَللَّهِ وَ عِتْرَتِي فَانْظُرُوا أَنْ لاَ تَقُولُوا أَمَّا اَلْكِتَابَ فَغَيَّرْنَا وَ حَرَّفْنَا وَ أَمَّا اَلْعِتْرَةَ فَفَارَقْنَا وَ قَتَلْنَا فَعِنْدَ ذَلِكَ لاَ يَكُونُ جَزَاؤُكُمْ إِلاَّ اَلنَّارَ فَمَنْ أَرَادَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَخَلَّصَ مِنْ هَوْلِ ذَلِكَ اَلْيَوْمِ فَلْيَتَوَلَّ وَلِيِّي وَ لْيَتَّبِعْ وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي مِنْ بَعْدِي عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَإِنَّهُ صَاحِبُ حَوْضِي يَذُودُ عَنْهُ أَعْدَاءَهُ وَ يَسْقِي أَوْلِيَاءَهُ فَمَنْ لَمْ يُسْقَ مِنْهُ لَمْ يَزَلْ عَطْشَانُ وَ لَمْ يُرْوَ أَبَداً وَ مَنْ سُقِيَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَشْقَ وَ لَمْ يَظْمَأْ أَبَداً وَ إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَصَاحِبُ لِوَائِي فِي اَلْآخِرَةِ كَمَا كَانَ صَاحِبَ لِوَائِي فِي اَلدُّنْيَا وَ إِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ اَلْجَنَّةَ لِأَنَّهُ يَقْدُمُنِي وَ بِيَدِهِ لِوَائِي تَحْتَهُ آدَمُ وَ مَنْ دُونَهُ مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۷۹

9 - رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود براستى خداى جل جلاله بدنيا خطاب كرد كه خادم خود را برنج افكن و تارك خود را خدمت كن و چون بنده در نيمه شب تار با آقاى خود خلوت كند و راز گويد خدا نور را در دلش برجا دارد چون گويد يا رب يا رب جليل جل جلاله او را ندا كند لبيك عبد من بخواه تا بتو بدهم بر من توكل كن تا تو را كفايت كنم سپس خداى جل جلاله بملائكه خود فرمايد اى ملائكه ببينيد بنده مرا كه در دل شب تار با من خلوت گرده و بيهودگان در بازى و غفلتند و بخواب اندرند گواه باشيد كه من او را آمرزيدم پس از آن فرمود بر شما باد به ورع و كوشش و عبادت و بى‌رغبت باشيد در اين دنيا كه بشما بى‌رغبت است زيرا كه پرفريب دهنده است خانه فنا و زوال است بسيار كسى كه فريب آن خورد و نابودش كرد و بدان تكيه زد خيانتش نمود و بسيار كسى كه بدان اعتماد كرد و فريبش داد و او را وانهاد، بدانيد كه در پيش شما راهيست هراسناك و سفريست دراز و گذشت شما بر صراط‍‌ است و بناچار مسافر را توشه بايد و هر كه بى‌توشه سفر كند در رنج افتد و هلاك شود و بهترين توشه تقوى است سپس ياد كنيد وقوف خود را در برابر خداى جل جلاله كه او حاكم عادل است و آماده جوابش شويد در موقع بازپرسى او از شما كه بناچار از شما بازپرسى كند نسبت بهر چه كرديد (در آنجا ميان شما بجا نهادم خ ب) از ثقلين پس از من كه كتاب خدا و خاندان منند و ملاحظه كنيد كه نگوئيد كتاب را تغيير داديم و تحريف نموديم و اما از خاندان جدا شديم و آنها را كشتيم كه در اين موقع پاداش شما جز دوزخ نباشد هر كدام شما كه خواهد از هراس اين روز بركنار باشد بايد پيرو ولى من و تابع وصى و خليفه بعد از من على بن ابى طالب (عليه السّلام) باشد كه او صاحب حوض من است و دشمنانش را از آن طرد كند و دوستانش را از آن سيراب نمايد و هر كه از آن ننوشد هميشه تشنه است و هرگز سيراب نشود و هر كه از آن شربتى نوشد هرگز تشنه نشود و براستى على بن ابى طالب صاحب پرچم من است در آخرت چنانچه صاحب پرچم من است در دنيا و اول كس باشد كه در بهشت درآيد زيرا جلو من لواء حمد را ميكشد كه زيرا آن آدم و پيغمبران ديگرند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۷۱

9.پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:بى‌گمان خداوند خطاب به دنيا چنين فرمود كه خدمت‌كار خويش را گرفتار گردان و ترك‌كننده خود را خدمت كن.آنگاه كه بنده‌اى در دل شب تاريك با مولاى خويش تنها و سرگرم رازونياز است،خداوند نور را در قلب او استوار دارد.و آنگاه كه مى‌گويد:«يا رب يا رب جليل جلاله»خداوند او را صدا كند كه«لبيك»اى بنده من.اكنون از من درخواست كن تا به تو عطا كنم.به من توكل كن تا تو را بسنده باشم.آنگاه خداوند به فرشتگان خود مى‌فرمايد اى فرشتگان من بنده‌ام را بنگريد كه در نيمه‌شب ظلمانى با من انس و تنهايى دارد،درحالى‌كه بيهودگان در بازى و غفلت‌زدگى بوده و خوابيده‌اند.شاهد باشيد كه او را از مغفرت خود بهره‌مند كردم.سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:بكوشيد كه ورع و اجتهاد و عبادت و زهد در دنيايى داشته باشيد كه به شما اعتنايى ندارد.بى‌گمان دنيا آكنده از غرور و فريب بوده و سراى فناپذير و زوال است.هركه فريب دنيا را خورد،هلاكش ساخت و هركه بدان اعتماد كرد،به او خيانت كرد،و چه بسا كسانى كه به دنيا تكيه زدند و فريب خوردند و دنيا آنان را رها ساخت.آگاه باشيد كه در پيش‌روى شما راهى آكنده از دلهره است و سفرى دور و دراز.شما مى‌بايد از صراط‍‌ عبور كنيد و مسافر ناگزير از داشتن ره‌توشه است. زيرا هركس بى‌ره‌توشه مسافرت كند،گرفتار مى‌شود و يا نابود.همانا نيكوترين ره‌توشه آخرت،تقوا است. ايستادن خود را در پيشگاه حق ياد كنيد كه او فرمان‌رواى دادگر است.خويشتن را براى پاسخ به او آماده كنيد؛آن‌گاه كه هنگام بازپرسيدن او از اعمال شماست و هركس ناگزير از پاسخ دادن به اوست.
پس از خود ثقلين را در ميان شما گذاشتم كه همانا قرآن كريم و اهل بيت عليه السّلام من هستند.مبادا بگوييد كه كتاب دگرگون ساختيم و تحريف كرديم و يا از اهل بيت دور مانديم و آنان را به قتل رسانديم!در اين هنگام سزاى عمل شما غير از آتش دوزخ نخواهد بود.پس هركس كه خواستار دور ماندن از دلهره قيامت است،مى‌بايد،از ولى من،على،پيروى كند و فرمان وصى مرا بشنود.جانشين من على بن ابى طالب عليه السّلام است كه صاحب حوض من بوده و دشمنان خود را از آن مى‌راند و دوستان خويش را از آن برخوردار مى‌سازد.هركس از حوض كوثر ننوشد،هرگز از تشنگى رهايى نمى‌يابد و هركس از آن بنوشد،هرگز دچار تشنگى نمى‌شود.بى‌گمان،على عليه السّلام،دارنده پرچم من در آخرت است.همان گونه كه دارنده پرچم من در دنياست.على نخستين فردى است كه وارد بهشت مى‌شود؛چرا كه او پيش‌روى من پرچم حمد را به دست دارد كه بر آدم عليه السّلام و پيامبران ديگر سايه افكنده است.

divider