شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۶۷

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۳  

عنوان باب :   المجلس السادس و الأربعون

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَبُو اَلْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ اَلطَّالَقَانِيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْقَاسِمِ اَلْأَنْبَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ اَلدِّينَوَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي اَلْمِقْدَامِ اَلْعِجْلِيُّ قَالَ: يُرْوَى أَنَّ رَجُلاً جَاءَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لَهُ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً فَقَالَ اُكْتُبْهَا فِي اَلْأَرْضِ فَإِنِّي أَرَى اَلضُّرَّ فِيكَ بَيِّناً فَكَتَبَ فِي اَلْأَرْضِ أَنَا فَقِيرٌ مُحْتَاجٌ فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَا قَنْبَرُ اُكْسُهُ حُلَّتَيْنِ فَأَنْشَأَ اَلرَّجُلُ يَقُولُ - كَسَوْتَنِي حُلَّةً تَبْلَى مَحَاسِنُهَافَسَوْفَ أَكْسُوكَ مِنْ حُسْنِ اَلثَّنَا حُلَلاً إِنْ نِلْتَ حُسْنَ ثَنَائِي نِلْتَ مَكْرُمَةًوَ لَسْتَ تبقي [تَبْغِي] بِمَا قَدْ نِلْتَهُ بَدَلاً إِنَّ اَلثَّنَاءَ لَيُحْيِي ذِكْرَ صَاحِبِهِكَالْغَيْثِ يُحْيِي نَدَاهُ اَلسَّهْلَ وَ اَلْجَبَلاَ لاَ تَزْهَدِ اَلدَّهْرَ فِي عُرْفٍ بَدَأْتَ بِهِفَكُلُّ عَبْدٍ سَيَجْزِي بِالَّذِي فَعَلاَ فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَعْطُوهُ مِائَةَ دِينَارٍ فَقِيلَ لَهُ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَقَدْ أَغْنَيْتَهُ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ اِنْزِلِ اَلنَّاسَ مَنَازِلَهُمْ ثُمَّ قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنِّي لَأَعْجَبُ مِنْ أَقْوَامٍ يَشْتَرُونَ اَلْمَمَالِيكَ بِأَمْوَالِهِمْ وَ لاَ يَشْتَرُونَ اَلْأَحْرَارَ بِمَعْرُوفِهِمْ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۷۳

10 - مردى نزد امير المؤمنين آمد و گفت يا امير المؤمنين من بتو حاجتى دارم فرمود آن را بر زمين بنويس من بدحالى تو را آشكارا مينگرم بر زمين نوشت من فقير و نيازمندم على (عليه السّلام) فرمود اى قنبر دو جامه باو بپوشان و او شروع بسرودن نمود و ميگفت: گرم تو جامه زنخ داده‌اى كه كهنه شود#بپوشمت ز ستايش هزارها جامه ستايشم ز براى تو حرمتى باشد#كه جاى آن نپذيرى هزار پيژامه شود ز مدح و ثنا زنده نام صاحب آن#چنو كه زنده شود كوه و دشت از باران بعمر خويش ز احسان بكس كناره مكن#كه بنده راست جزا طبق آنچه كرده عيان على (عليه السّلام) فرمود صد دينار طلا باو دادند باو عرض شد يا على او را توانگر ساختى، فرمود من از رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) شنيدم ميفرمود از مردم قدردانى كنيد سپس على فرمود كه من از مردمى در شگفتم كه بپول خود بنده‌ها را ميخرند و آزادان را باحسان خود نميخرند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۶۱

10.شخصى پيش امير مؤمنان عليه السّلام رفت و گفت:اى امير مومنان!از تو خواسته‌اى دارم.فرمود:آن را بر خاك بنويس.من پريشان‌حالى‌ات را مى‌نگرم.او بر خاك چنين نوشت:من تنگ‌دست و بينوا هستم.على عليه السّلام فرمود:اى قنبر دو جامه بر تن او بپوشان. آنگاه او چنين خواند:اى على!جامه‌اى نخى عطا كردى كه سرانجام كهنه مى‌شود،اما تو سزاوار ستايش براى هزاران جامه هستى.ستايش نيكوكاران نام آنان را زنده و پاينده خواهد،همان‌سان كه كوه و دشت از باران زنده مى‌شوند.در زندگى خود هرگز از نيكى كردن فاصله مگير؛چرا كه پاداش بنده همان احسانى است كه آشكار شده است.
آنگاه على عليه السّلام فرمود:صد دينار طلا به او بدهند.گفته شد:اى على!او را بس توانگر كردى.فرمود:من از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه فرمود:از مردم قدرشناسى كنيد.آن‌گاه فرمود كه من از كسانى تعجب مى‌كنم كه با دارايى خود بنده‌ها را مى‌خرند و اما آزادگان را با نيكى‌كردن خويش نمى‌خرند.

divider