شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۶۵

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۱  

عنوان باب :   المجلس السادس و الأربعون

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى اَلْجَلُودِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ وَ كَانَ قَارِئاً لِلْكُتُبِ قَالَ: قَرَأْتُ فِي اَلْإِنْجِيلِ يَا عِيسَى جِدَّ فِي أَمْرِي وَ لاَ تَهْزَلْ وَ اِسْمَعْ وَ أَطِعْ يَا اِبْنَ اَلطَّاهِرَةِ اَلطُّهْرِ اَلْبِكْرِ اَلْبَتُولِ أَتَيْتَ مِنْ غَيْرِ فَحْلٍ أَنَا خَلَقْتُكَ « آيَةً لِلْعٰالَمِينَ » فَإِيَّايَ فَاعْبُدْ وَ عَلَيَّ فَتَوَكَّلْ « خُذِ اَلْكِتٰابَ بِقُوَّةٍ » فَسِّرْ لِأَهْلِ سُورِيَا اَلسُّرْيَانِيَّةَ بَلِّغْ مِنْ بَيْنِ يَدَيْكَ أَنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلدَّائِمُ اَلَّذِي لاَ أَزُولُ صَدِّقُوا اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْأُمِّيَّ صَاحِبَ اَلْجَمَلِ وَ اَلْمِدْرَعَةِ وَ اَلتَّاجِ وَ هِيَ اَلْعِمَامَةُ وَ اَلنَّعْلَيْنِ وَ اَلْهِرَاوَةِ وَ هِيَ اَلْقَضِيبُ اَلْأَنْجَلَ اَلْعَيْنَيْنِ اَلصَّلْتَ اَلْجَبِينِ اَلْوَاضِحَ اَلْخَدَّيْنِ اَلْأَقْنَى اَلْأَنْفِ اَلمُفَلِّجَ اَلثَّنَايَا كَأَنَّ عُنُقَهُ إِبْرِيقُ فِضَّةٍ كَأَنَّ اَلذَّهَبَ يَجْرِي فِي تَرَاقِيهِ لَهُ شَعَرَاتٌ مِنْ صَدْرِهِ إِلَى سُرَّتِهِ لَيْسَ عَلَى بَطْنِهِ وَ لاَ عَلَى صَدْرِهِ شَعْرٌ أَسْمَرَ اَللَّوْنِ دَقِيقَ اَلْمَسْرُبَةِ شَثْنَ اَلْكَفِّ وَ اَلْقَدَمِ إِذَا اِلْتَفَتَ اِلْتَفَتَ جَمِيعاً وَ إِذَا مَشَى كَأَنَّمَا يَنْقَلِعُ مِنَ اَلصَّخْرَةِ وَ يَنْحَدِرُ مِنْ صَبَبٍ وَ إِذَا جَاءَ مَعَ اَلْقَوْمِ بَذَّهُمْ عَرَقُهُ فِي وَجْهِهِ كَاللُّؤْلُؤِ وَ رِيحُ اَلْمِسْكِ يَنْفَحُ مِنْهُ لَمْ يُرَ قَبْلَهُ مِثْلُهُ وَ لاَ بَعْدَهُ طَيِّبُ اَلرِّيحِ نَكَّاحُ اَلنِّسَاءِ ذُو اَلنَّسْلِ اَلْقَلِيلِ إِنَّمَا نَسْلُهُ مِنْ مُبَارَكَةٍ لَهَا بَيْتٌ فِي اَلْجَنَّةِ لاَ صَخَبَ فِيهِ وَ لاَ نضب [نَصَبَ] يُكَفِّلُهَا فِي كَمَا كَفَّلَ زَكَرِيَّا أُمَّكَ لَهَا فَرْخَانِ مُسْتَشْهَدَانِ كَلاَمُهُ اَلْقُرْآنُ وَ دِينُهُ اَلْإِسْلاَمُ وَ أَنَا اَلسَّلاَمُ طُوبَى لِمَنْ أَدْرَكَ زَمَانَهُ وَ شَهِدَ أَيَّامَهُ وَ سَمِعَ كَلاَمَهُ قَالَ عِيسَى يَا رَبِّ وَ مَا طُوبَى قَالَ شَجَرَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَنَا غَرَسْتُهَا تُظِلُّ اَلْجِنَانَ - أَصْلُهَا مِنْ رِضْوَانٍ مَاؤُهَا مِنْ تَسْنِيمٍ بَرْدُهُ بَرْدُ اَلْكَافُورِ وَ طَعْمُهُ طَعْمُ اَلزَّنْجَبِيلِ مَنْ يَشْرَبْ مِنْ تِلْكَ اَلْعَيْنِ شَرْبَةً لاَ يَظْمَأُ بَعْدَهَا أَبَداً فَقَالَ عِيسَى اَللَّهُمَّ اِسْقِنِي مِنْهَا قَالَ حَرَامٌ يَا عِيسَى عَلَى اَلْبَشَرِ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْهَا حَتَّى يَشْرَبَ ذَلِكَ اَلنَّبِيُّ وَ حَرَامٌ عَلَى اَلْأُمَمِ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْهَا حَتَّى يَشْرَبَ أُمَّةُ ذَلِكَ اَلنَّبِيِّ أَرْفَعُكَ إِلَيَّ ثُمَّ أُهْبِطُكَ فِي لِتَرَى مِنْ أُمَّةِ ذَلِكَ اَلنَّبِيِّ اَلْعَجَائِبَ وَ لِتُعِينَهُمْ عَلَى اَللَّعِينِ اَلدَّجَّالِ أُهْبِطُكَ فِي وَقْتِ اَلصَّلاَةِ - لِتُصَلِّيَ مَعَهُمْ إِنَّهُمْ أُمَّةٌ مَرْحُومَةٌ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۷۱

8 - عبد اللّٰه بن سليمان كه كتابها را خوانده بود گفت در انجيل خواندم، اى عيسى در امر من كوشا باش و ياوه مسرا بشنو و فرمان بر اى زاده طاهره طهر بتول تو بى‌فحل آمدى من تو را براى نشانى همه جهانيان آفريدم مرا تنها بپرست و بر من توكل كن نيرومندانه كتاب را بدست گير و سير كن در اهل سوريا بزبان سريانى در پيش رويت تا هر جا تبليغ كن كه منم خداى هميشه‌اى كه زوال ندارم تصديق كنيد به پيغمبر امى صاحب شتر و جوشن و تاج كه همان عمامه است و نعلين و هراوه كه همان چوبدستى است صاحب دو چشم نجلاء و پيشانى بلند و دو گونه روشن و بينى برآمده و دندانهاى شمرده و گردنى سيمين و بلند و گلوگاهى طلائى و يك رشته مو از سينه تا ناف و شكم و سينه صاف و بى‌مو سيه‌چرده و باريك انگشت و سطبر كف و قدم چون روى بجائى كند با همه بدن باشد و چون راه رود گويا از وقار قدم از سنگ برآرد و از بلندى بزير آيد و چون با جمعى برآيد بر آنها بيفزايد عرق چهره‌اش چون مرواريد غلطان است و از او بوى مشك پراكنده گردد مانند او پيش از او ديده نشده و پس از او ديده نشود خوشبو و پر ازدواج و كم نسل است همانا نسلش از دخترى مباركه است كه در بهشت خانه‌اى دارد يكپارچه بدون ترك و ركچين او را در آخر الزمان كفالت نمايد چنانچه زكريا مادرت را كفالت كرد، دو فرزند دارد كه هر دو شهيد شوند سخنش قرآن است، دينش اسلام و منم سلام خوشا بر كسى كه دورانش را دريابد و روزگارش ببيند و سخنش را بشنود عيسى عرض كرد پروردگارا طوبى چيست‌؟ فرمود درختى در بهشت كه من آن را كشتم همه بهشت را سايه دهد بيخش از رضوان است و آبش از تسنيم كه چون كافور خنك است و مزه زنجبيل دارد هر كه از آن چشمه بنوشد هرگز تشنه نشود، عيسى عرض كرد بمن از آن بنوشان فرمود اى عيسى بر نوع بشر حرامست از آن بنوشند تا آن پيغمبر از آن بنوشد و بر امتها حرامست از آن بنوشند تا امت او از آن بنوشند من تو را نزد خود برآورم و در آخر الزمان فرود كنم تا از امت اين پيغمبر عجائبى بينى و بآنها در دفع دجال لعين كمك كنى تو را وقت نماز فرود كنم تا با آنها نماز گذارى كه امت مرحومه‌اند.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۵۷

8.عبد اللّه بن سليمان كه كتاب‌هاى آسمانى را به خوبى ياد گرفته بود،مى‌گويد:در انجيل خوانده‌ام كه«اى عيسى در جهت فرمان من كوشش زياد كن و سخن ياوه مگر و گوش به حق سپار و از آن فرمان ببر!اى كسى كه از زنى پاك و بتول به دنيا آمده‌اى!بى آنكه دست مردى او را لمس كند.من تو را براى هدايت جهانيان خلق كردم.فقط‍‌ مرا پرستش كن و به من توكل داشته باش و نيز با توانمندى انجيل را به دست بگير و در سرزمين سوريا سياحت كن و به زبان سريانى سخن بگوى.و در همه‌جا ابلاغ كن كه من خدايى هستم كه هرگز زوال ندارم و نيز گواهى بر پيامبراى دهيد كه دارنده شتر و جوشن و عمامه و نعلين و چوب‌دستى است و نيز دارنده چشمان تابان و پيشانى بلند و گونه‌هاى روشن و بينى برآمده و دندانهاى سفيد و شمرده‌شمرده و گردنى سيمين و كشيده و گلوگاهى زرين و رشته‌مويى از سينه تا ناف و شكم و سينه‌اى صاف و بى‌مو.او سيه‌چرده و باريك‌انگشت است و داراى كتف پهن.زمانى كه به جاييروى كند،با تمام وجود متوجه مى‌كند،آنگاه كه گام برمى‌دارد با همه بدن باشد.گويى باوقار گام از سنگ برمى‌دارد و از بلندى به زير مى‌آيد.آنگاه كه همراه با دسته‌اى بيايد بر شكوه آنان بيافزايد.عرق چهره او مانند مرواريدى غلطان بوده و از آن بوى مشك به مشام همگان مى‌رسد.همانند او تاكنون مشاهده نشده و پس از او نيز مشاهده نخواهد شد.او خوش‌بو و زن‌دوست و كم فرزند است.نسل او دخترى است كه بركت‌بخش است و در بهشت سرايى يك دست و بى‌ترك براى خود دارد.او را در آخر الزمان وكالت كند همان‌گونه كه زكريا مادر تو را اى مسيح وكالت نمود.دو فرزند دارد كه هردو را ستمگران خواهند كشت.سخن او قرآن است و دين او اسلام.خوشا بر كسى كه روزگار آن پيامبر امى را درك كند و بنگرد و كلام او را بشنود».
عيسى بن مريم گفت:پروردگارا«طوبى»چيست‌؟فرمود:همان درختى است كه در بهشت قرار دارد.من خودم آن را كاشتم.طوبى بر همه بهشت سايه مى‌افكنه.بن درخت طوبى«رضوان»است.و آب آن از چشمه«تسنيم»كه مثل كافور خنك و گواراست و مزه زنجبيل دارد.هركس از آن چشمه بنوشد،هرگز دچار عطش نمى‌شود.عيسى گفت: خدايا!از آب تسنيم به من بنوشان.فرمود:اى مسيح نوشيدن آن براى هيچ بشرى ممكن نيست تا آنكه پيامبر امى از آب آن بنوشد.و نيز نوشيدن آب تسنيم بر امت‌ها حرام است تا زمانى كه امت پيامبر امى از آب آن بنوشد.اى مسيح!تو را پيش خودم آوردم و در آخر الزمان تو را به زمين خواهم فرستاد كه از امت پيامبر امى شگفتى مشاهده كنى و نيز در راندن دجال مطرود به آنان كمك رسانى.تو را به هنگام نماز پايين خواهم فرستاد كه همراه با امتى نماز بخوانى كه از رحمت الهى بهره‌مند هستند.

divider