شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۳۶

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۵۵  

عنوان باب :   المجلس الرابع و الأربعون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِيسَ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى بْنِ عِمْرَانَ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي اَلصُّهْبَانِ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ اَلْأَرْمَنِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِنَّ قَوْماً إِذَا ذُكِّرُوا بِشَيْءٍ مِنَ اَلْقُرْآنِ أَوْ حُدِّثُوا بِهِ صَعِقَ أَحَدُهُمْ حَتَّى يُرَى أَنَّهُ لَوْ قُطِعَتْ يَدَاهُ وَ رِجْلاَهُ لَمْ يَشْعُرْ بِذَلِكَ فَقَالَ سُبْحَانَ اَللَّهِ ذَاكَ مِنَ اَلشَّيْطَانِ مَا بِهَذَا أُمِرُوا إِنَّمَا هُوَ اَللِّينُ وَ اَلرِّقَّةُ وَ اَلدَّمْعَةُ وَ اَلْوَجَلُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۵۵

9 - جابر گويد بامام باقر (عليه السّلام) عرض كردم مردمى باشند كه چون آيه قرآنى بياد آنها آرى يا از آن بازگوئى براى آنها از خود بيخود ميشوند تا آنجا كه بنظر مى‌آيد اگر دو دست و دو پاى آنها را ببرند خبردار نميشوند، فرمود سبحان اللّٰه اين حالت از شيطانست بدان دستور ندارند همانا اثر قرآن نرمى و رقت قلب و اشك و ترس است.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۳۱

9.جابر بن عبد اللّه انصارى مى‌گويد به امام باقر عليه السّلام گفتم:برخى هستند كه وقتى آيه‌اى از قرآن را به ياد آنان مى‌آورى و يا چيزى بر زبان مى‌آورى،از خود بى‌خود مى‌شوند تا جايى كه مى‌پندارى اگر دستها و پاهاى آنان را جدا كنند:حس نمى‌كنند. فرمود:سبحان اللّه اين‌كه حالت شيطانى است و ما را بدان فرمان ندادند.تأثير آيات قرآنى نرمى و نازك‌دلى و اشك ريختن و ترس از عذاب الهى است.

divider