شناسه حدیث :  ۴۳۹۷۰۰

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۵  

عنوان باب :   المجلس الحادي و الأربعون

معصوم :   امام رضا (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاهَوَيْهِ قَالَ: لَمَّا وَافَى أَبُو اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ نَيْسَابُورَ وَ أَرَادَ أَنْ يَرْحَلَ مِنْهَا إِلَى اَلْمَأْمُونِ اِجْتَمَعَ إِلَيْهِ أَصْحَابُ اَلْحَدِيثِ فَقَالُوا لَهُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ تَرْحَلُ عَنَّا وَ لاَ تُحَدِّثُنَا بِحَدِيثٍ فَنَسْتَفِيدَهُ مِنْكَ وَ قَدْ كَانَ قَعَدَ فِي اَلْعَمَّارِيَّةِ فَأَطْلَعَ رَأْسَهُ وَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبِي جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبِي مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبِي عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبِي اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبِي أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَبْرَئِيلَ يَقُولُ سَمِعْتُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ حِصْنِي فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي فَلَمَّا مَرَّتِ اَلرَّاحِلَةُ نَادَانَا بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۳۵

8 - اسحق بن راهويه گويد چون أبو الحسن الرضا (عليه السّلام) به نيشابور آمد و خواست از آنجا نزد مأمون كوچ كند اصحاب حديث جمع شدند و باو عرضكردند يا ابن رسول اللّٰه از نزد ما ميروى و حديثى نميفرمائى كه ما از شما استفاده كنيم حضرت در هودج نشسته بود سر خود بيرون آورد و فرمود شنيدم از پدرم موسى بن جعفر ميگفت شنيدم از پدرم جعفر بن محمد ميگفت شنيدم از پدرم محمد بن على ميگفت شنيدم از پدرم على بن الحسين ميگفت شنيدم از پدرم حسين بن على ميگفت شنيدم از پدرم امير المؤمنين على بن ابى طالب ميگفت شنيدم از رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) ميگفت شنيدم از جبرئيل ميگفت شنيدم از خداى عز و جل ميفرمايد« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » حصن منست و هر كه در حصن من در آيد از عذابم در امانست چون راحله براه افتاد و گذشت فرياد كرد بما كه با شروط‍‌ آن و من هم از شروط‍‌ آنم.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۳۹۵

8.اسحق بن راهويه مى‌گويد:آنگاه كه امام رضا عليه السّلام به نيشابور وارد شد و مى‌خواست از آنجا پيش مأمون عباسى برود،اصحاب حديث گرد او آمدند و گفتند:اى پسر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله!آيا به هنگام رفتن از شهر ما حديثى روايت نمى‌كنى كه ما از آن بهره ببريم.امام رضا عليه السّلام كه در هودج نشسته بود،سر خود را بيرون آورد و فرمود:از پدرم موسى بن جعفر شنيدم كه از پدرش جعفر بن محمد و او از پدرش محمد بن على و او از پدرش حسين بن على و او از على بن ابى طالب امير مؤمنان عليه السّلام و او از پيامبر خدا شنيد كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود:جبرئيل گفت كه از خداى عز و جل شنيدم كه فرمود«لا اله الا اللّه» حصار من است و هركس در آن وارد شود،از عذاب من در امان خواهد بود.آنگاه كه راحله به راه افتاد،فريادزنان فرمود:البته شرط‍‌ و شروطى دارد كه من از آن شرطها هستم.

divider