شناسه حدیث :  ۴۳۹۶۷۸

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲۲  

عنوان باب :   المجلس التاسع و الثلاثون

معصوم :   امام رضا (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ اَلْهَاشِمِيُّ اَلْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا فُرَاتُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ فُرَاتٍ اَلْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ظَهِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اِبْنُ أَخِي يُونُسَ اَلْبَغْدَادِيُّ بِبَغْدَادَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ اَلنَّهْشَلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَى اَلرِّضَا عَنْ أَبِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْ جَبْرَئِيلَ عَنْ مِيكَائِيلَ عَنْ إِسْرَافِيلَ عَنِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ أَنَّهُ قَالَ: « أَنَا اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا » خَلَقْتُ اَلْخَلْقَ بِقُدْرَتِي فَاخْتَرْتُ مِنْهُمْ مَنْ شِئْتُ مِنْ أَنْبِيَائِي وَ اِخْتَرْتُ مِنْ جَمِيعِهِمْ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَبِيباً وَ خَلِيلاً وَ صَفِيّاً فَبَعَثْتُهُ رَسُولاً إِلَى خَلْقِي وَ اِصْطَفَيْتُ لَهُ عَلِيّاً فَجَعَلْتُهُ لَهُ أَخاً وَ وَصِيّاً وَ وَزِيراً وَ مُؤَدِّياً عَنْهُ مِنْ بَعْدِهِ إِلَى خَلْقِي وَ خَلِيفَتِي عَلَى عِبَادِي لِيُبَيِّنَ لَهُمْ كِتَابِي وَ يَسِيرَ فِيهِمْ بِحُكْمِي وَ جَعَلْتُهُ اَلْعَلَمَ اَلْهَادِيَ مِنَ اَلضَّلاَلَةِ وَ بَابِيَ اَلَّذِي أُوتِيَ مِنْهُ وَ بَيْتِيَ اَلَّذِي « مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً » مِنْ نَارِي وَ حِصْنِيَ اَلَّذِي مَنْ لَجَأَ إِلَيْهِ حَصَّنَهُ مِنْ مَكْرُوهِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ وَجْهِيَ اَلَّذِي مَنْ تَوَجَّهَ إِلَيْهِ لَمْ أَصْرِفْ وَجْهِي عَنْهُ وَ حُجَّتِي فِي اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ عَلَى جَمِيعِ مَنْ فِيهِنَّ مِنْ خَلْقِي - لاَ أَقْبَلُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْهُمْ إِلاَّ بِالْإِقْرَارِ بِوَلاَيَتِهِ مَعَ نُبُوَّةِ أَحْمَدَ رَسُولِي وَ هُوَ يَدِيَ اَلْمَبْسُوطَةُ عَلَى عِبَادِي وَ هُوَ اَلنِّعْمَةُ اَلَّتِي أَنْعَمْتُ بِهَا عَلَى مَنْ أَحْبَبْتُهُ مِنْ عِبَادِي فَمَنْ أَحْبَبْتُهُ مِنْ عِبَادِي وَ تَوَلَّيْتُهُ عَرَّفْتُهُ وَلاَيَتَهُ وَ مَعْرِفَتَهُ وَ مَنْ أَبْغَضْتُهُ مِنْ عِبَادِي أَبْغَضْتُهُ لاِنْصِرَافِهِ عَنْ مَعْرِفَتِهِ وَ وَلاَيَتِهِ فَبِعِزَّتِي حَلَفْتُ وَ بِجَلاَلِي أَقْسَمْتُ أَنَّهُ لاَ يَتَوَلَّى عَلِيّاً عَبْدٌ مِنْ عِبَادِي إِلاَّ زَحْزَحْتُهُ عَنِ اَلنَّارِ وَ أَدْخَلْتُهُ اَلْجَنَّةَ وَ لاَ يُبْغِضُهُ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِي وَ يَعْدِلُ عَنْ وَلاَيَتِهِ إِلاَّ أَبْغَضْتُهُ وَ أَدْخَلْتُهُ اَلنَّارَ « وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ » .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۲۲

10 - خداى جل جلاله فرمود منم خدا معبود حقى جز من نيست بتوان خود خلق را آفريدم و هر كه از پيغمبران را خواستم از آنها برگزيدم و از ميان آنها محمد حبيب و خليل و صفى خود را بر گزيدم و او را بخلق خود مبعوث كردم و على را براى او برگزيدم و برادر و وصى و وزير و ادا كن بعد از او بخلقم ساختم و خليفه خود بر بندگانم نمودم تا قرآن مرا براى آنها بيان كند و در ميان آنها بحكم من سير كند، او را علم رهبر از گمراهى و باب خود كه از او در آيند و خانه خود كه هر كه وارد شود از دوزخم در امانست نمودم و او است دژ من كه هر كه بدان پناهد از بد دنيا و آخرت محفوظ‍‌ است و وجه من است كه هر كه بدو رو كند از او رو نگردانم و حجت منست در آسمانها و زمين بر هر كه در آنها است از خلقم نپذيرم كردار هيچ عاملى را جز با اقرار به ولايت او و نبوت احمد رسولم، او است دو دست گشاده‌ام بر بندگانم او است نعمتى كه بهر كه دوست داشتم دادم و او را ولى و شناساى او نمودم و هر كه از بندگانم را دشمن دارم براى آنست كه از شناسائى و ولايتش روگردانست و بعزت خود سوگند خوردم و بجلالم قسم خوردم كه هيچ كدام بندگانم على را دوست ندارند جز آنكه آنها را از دوزخ بركنار دارم و ببهشت وارد كنم و دشمن ندارد او را كسى و از ولايتش رو نگرداند جز آنكه او را دشمن دارم و در دوزخ درآرم كه چه بد سرانجامى است.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۳۷۵

10.پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از اسرافيل نقل مى‌كند كه خداوند چنين فرمود:من خدايى هستم كه غير از من معبود شايستۀ پرستشى وجود ندارد و به قدرت خويش مردمان را خلق كردم و هركس از پيامبران را كه اراده كردم،برگزيدم و از ميان آنان محمد حبيب و خليل وصى خود را گزينش كردم و او را در ميان خلق خود برانگيختم و نيز على را براى او انتخاب كه برادر و وصى و وزير و ردكننده حقوق پس از اوست.او را جانشين خود در ميان بندگانم قرار دادم تا آنكه قرآن مرا به آنان تعليم دهد و در ميان آنان به حكم من رفتار كند.او را نشان رهبرى در گمراهى و باب رحمت خود ساختم كه از طريق او وارد شوند و نيز سراى خويش ساختم كه هركس در آن درآيد،از دوزخ در امان باشد.على در من است و هركس به او پناه برد،از آسيب دنيا و آخرت در امان است.على چهرۀ من است كه هركس به او روآورد،هرگز از او روى نگردانم.على حجت من در آسمانها و زمين است.از مردمان عملى قبول نكنم،مگر اينكه همراه با اعتراف على و نبوت احمد،فرستاده‌ام، باشد.على دستان گشاده من است بر بندگان من.مهر على نعمتى است كه به هركس دوستش داشته باشم،مى‌دهم و او را ولى و معرف على مى‌سازم.و هركس را دشمن داشته باشم رازش اين است كه او از شناختن على اعراض دارد.به عزت خود به جلال خود سوگند ياد كرده‌ام كه هيچ‌كس على را دوست ندارد،مگر اينكه او را از دوزخ دور سازم و او را وارد بهشت كنم و هيچ‌كس على را دشمن نداشته باشد و از ولايت او روى گردان نباشد،مگر اينكه او را دشمن داشته و به دوزخ درخواهم آورد كه بد سرانجامى است.

divider