شناسه حدیث :  ۴۳۹۶۳۶

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۹۸  

عنوان باب :   المجلس السادس و الثلاثون

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ اَلدَّقَّاقُ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ اَلصُّوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اَللَّهِ بْنُ مُوسَى اَلْحَبَّالُ اَلطَّبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلْخَشَّابُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِحْصَنٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ قَالَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَلْقَانِي غَداً فِي حَظِيرَةِ اَلْقُدْسِ فَكُنْ فِي اَلدُّنْيَا وَحِيداً غَرِيباً مَهْمُوماً مَحْزُوناً مُسْتَوْحِشاً مِنَ اَلنَّاسِ بِمَنْزِلَةِ اَلطَّيْرِ اَلْوَاحِدِ اَلَّذِي يَطِيرُ فِي اَلْأَرْضِ اَلْقِفَارِ وَ يَأْكُلُ مِنْ رُءُوسِ اَلْأَشْجَارِ وَ يَشْرَبُ مِنْ مَاءِ اَلْعُيُونِ فَإِذَا كَانَ اَللَّيْلُ أَوَى وَحْدَهُ وَ لَمْ يَأْوِ مَعَ اَلطُّيُورِ اِسْتَأْنَسَ بِرَبِّهِ وَ اِسْتَوْحَشَ مِنَ اَلطُّيُورِ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۹۸

5 - امام صادق فرمود خداى عز و جل بيكى از پيغمبران بنى اسرائيل وحى كرد كه اگر دوست دارى فردا در حظيرة القدس مرا ديدار كنى در دنيا وحيد و غريب و مهموم و محزون و هراسناك باش از مردم چون يك دانه پرنده كه در بيابانى خالى از سكنه بسر برد و از برگ درختان بخورد و از چشمه‌ها بنوشد و شب هنگام تنها ميارامد و با پرندگان نياسايد و با پروردگار خود انس كند و و از پرندگان بهراسد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۳۳۳

4.امام صادق عليه السّلام فرمود:خداوند به چند تن از پيامبران بنى اسراييل وحى فرستاد كه اگر خواهيد در«حظيرة القدس»مرا ببينيد،در دنيا تنها و بى‌كس و اندوهگين و محزون و ترسان از مردم باشيد؛همانند پرنده‌اى تنها كه در صحرايى خالى از جانداران است و از برگ درختان مى‌خورد و از آب چشمه‌ها مى‌نوشد و در شب تنها مى‌خوابد و با پرندگان همدم نمى‌شود و با پروردگارش مأنوس بوده و از هم‌نوع خود مى‌ترسد.

divider