شناسه حدیث :  ۴۳۹۶۳۱

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۸۷  

عنوان باب :   المجلس الخامس و الثلاثون

معصوم :   امام حسن مجتبی (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي اَلْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيِّ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ اَلْبَرْقِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: جَاءَ نَفَرٌ مِنَ اَلْيَهُودِ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ اَلَّذِي تَزْعُمُ أَنَّكَ رَسُولُ اَللَّهِ وَ أَنَّكَ اَلَّذِي يُوحَى إِلَيْكَ كَمَا أُوحِيَ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَسَكَتَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ نَعَمْ أَنَا سَيِّدُ وُلْدِ آدَمَ وَ لاَ فَخْرَ وَ أَنَا خَاتَمُ اَلنَّبِيِّينَ وَ إِمَامُ اَلْمُتَّقِينَ وَ رَسُولُ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ قَالُوا إِلَى مَنْ إِلَى اَلْعَرَبِ أَمْ إِلَى اَلْعَجَمِ أَمْ إِلَيْنَا فَأَنْزَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ هَذِهِ اَلْآيَةَ - « قُلْ » يَا مُحَمَّدُ « يٰا أَيُّهَا اَلنّٰاسُ إِنِّي رَسُولُ اَللّٰهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً » قَالَ اَلْيَهُودِيُّ اَلَّذِي كَانَ أَعْلَمَهُمْ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَنْ عَشْرِ كَلِمَاتٍ أَعْطَى اَللَّهُ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ فِي اَلْبُقْعَةِ اَلْمُبَارَكَةِ حَيْثُ نَاجَاهُ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَلْنِي قَالَ أَخْبِرْنِي يَا مُحَمَّدُ عَنِ اَلْكَلِمَاتِ اَلَّتِي اِخْتَارَهُنَّ اَللَّهُ لِإِبْرَاهِيمَ حَيْثُ بَنَى اَلْبَيْتَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَعَمْ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ فَبِأَيِّ شَيْءٍ بَنَى هَذِهِ اَلْكَعْبَةَ مُرَبَّعَةً قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالْكَلِمَاتِ اَلْأَرْبَعِ قَالَ لِأَيِّ شَيْءٍ سُمِّيَتِ اَلْكَعْبَةَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِأَنَّهَا وَسَطُ اَلدُّنْيَا قَالَ اَلْيَهُودِيُّ أَخْبِرْنِي عَنْ تَفْسِيرِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلِمَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ أَنَّ بَنِي آدَمَ يَكْذِبُونَ عَلَى اَللَّهِ فَقَالَ سُبْحَانَ اَللَّهِ تَبَرِّياً مِمَّا يَقُولُونَ وَ أَمَّا قَوْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ فَإِنَّهُ عَلِمَ أَنَّ اَلْعِبَادَ لاَ يُؤَدُّونَ شُكْرَ نِعْمَتِهِ فَحَمِدَ نَفْسَهُ قَبْلَ أَنْ يَحْمَدُوهُ وَ هُوَ أَوَّلُ اَلْكَلاَمِ لَوْ لاَ ذَلِكَ لَمَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَى أَحَدٍ بِنِعْمَتِهِ فَقَوْلُهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ يَعْنِي وَحْدَانِيَّتَهُ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ اَلْأَعْمَالَ إِلاَّ بِهَا وَ هِيَ كَلِمَةُ اَلتَّقْوَى يُثَقِّلُ اَللَّهُ بِهِ اَلْمَوَازِينَ وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ فَهِيَ كَلِمَةٌ أَعْلَى اَلْكَلِمَاتِ وَ أَحَبُّهَا إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَعْنِي أَنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ أَكْبَرَ مِنِّي لاَ تُفْتَتَحُ اَلصَّلاَةُ إِلاَّ بِهَا لِكَرَامَتِهَا عَلَى اَللَّهِ وَ هُوَ اَلاِسْمُ اَلْأَكْرَمُ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَمَا جَزَاءُ قَائِلِهَا قَالَ إِذَا قَالَ اَلْعَبْدُ سُبْحَانَ اَللَّهِ سَبَّحَ مَعَهُ مَا دُونَ اَلْعَرْشِ فَيُعْطَى قَائِلُهَا عَشْرَ أَمْثَالِهَا وَ إِذَا قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بِنَعِيمِ اَلدُّنْيَا مَوْصُولاً بِنَعِيمِ اَلْآخِرَةِ وَ هِيَ اَلْكَلِمَةُ اَلَّتِي يَقُولُهَا أَهْلُ اَلْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا وَ يَنْقَطِعُ اَلْكَلاَمُ اَلَّذِي يَقُولُونَهُ فِي اَلدُّنْيَا مَا خَلاَ اَلْحَمْدَ لِلَّهِ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ - « دَعْوٰاهُمْ فِيهٰا سُبْحٰانَكَ اَللّٰهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيهٰا سَلاٰمٌ وَ آخِرُ دَعْوٰاهُمْ أَنِ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ » وَ أَمَّا قَوْلُهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ فَالْجَنَّةُ جَزَاؤُهُ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ « هَلْ جَزٰاءُ اَلْإِحْسٰانِ إِلاَّ اَلْإِحْسٰانُ » يَقُولُ هَلْ جَزَاءُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ إِلاَّ اَلْجَنَّةَ فَقَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ أَخْبَرْتَ وَاحِدَةً فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَسْأَلَكَ اَلثَّانِيَةَ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ سَلْنِي عَمَّا شِئْتَ وَ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِ اَلنَّبِيِّ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ يُلَقِّنَانِهِ فَقَالَ اَلْيَهُودِيُّ لِأَيِّ شَيْءٍ سُمِّيتَ مُحَمَّداً وَ أَحْمَدَ وَ أَبَا اَلْقَاسِمِ وَ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ دَاعِياً فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَمَّا مُحَمَّدٌ فَإِنِّي مَحْمُودٌ فِي اَلْأَرْضِ وَ أَمَّا أَحْمَدُ فَإِنِّي مَحْمُودٌ فِي اَلسَّمَاءِ وَ أَمَّا أَبُو اَلْقَاسِمِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقْسِمُ قِسْمَةَ اَلنَّارِ فَمَنْ كَفَرَ بِي مِنَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ فَفِي اَلنَّارِ وَ يَقْسِمُ قِسْمَةَ اَلْجَنَّةِ فَمَنْ آمَنَ بِي وَ أَقَرَّ بِنُبُوَّتِي فَفِي اَلْجَنَّةِ وَ أَمَّا اَلدَّاعِي فَإِنِّي أَدْعُو اَلنَّاسَ إِلَى دِينِ رَبِّي وَ أَمَّا اَلنَّذِيرُ فَإِنِّي أُنْذِرُ بِالنَّارِ مَنْ عَصَانِي وَ أَمَّا اَلْبَشِيرُ فَإِنِّي أُبَشِّرُ بِالْجَنَّةِ مَنْ أَطَاعَنِي قَالَ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنِ اَللَّهِ لِأَيِّ شَيْءٍ وَقَّتَ هَذِهِ اَلْخَمْسَ اَلصَّلَوَاتِ فِي خَمْسِ مَوَاقِيتَ عَلَى أُمَّتِكَ فِي سَاعَاتِ اَللَّيْلِ وَ اَلنَّهَارِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ عِنْدَ اَلزَّوَالِ لَهَا حَلْقَةٌ تَدْخُلُ فِيهَا فَإِذَا دَخَلَتْ فِيهَا زَالَتِ اَلشَّمْسُ فَيُسَبِّحُ كُلُّ شَيْءٍ دُونَ اَلْعَرْشِ لِوَجْهِ رَبِّي وَ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي يُصَلِّي عَلَيَّ فِيهَا رَبِّي فَفَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيَّ وَ عَلَى أُمَّتِي فِيهَا اَلصَّلاَةَ وَ قَالَ « أَقِمِ اَلصَّلاٰةَ لِدُلُوكِ اَلشَّمْسِ إِلىٰ غَسَقِ اَللَّيْلِ » وَ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي يُؤْتَى فِيهَا بِجَهَنَّمَ فَمَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُوَفَّقُ تِلْكَ اَلسَّاعَةَ أَنْ يَكُونَ سَاجِداً أَوْ رَاكِعاً أَوْ قَائِماً إِلاَّ حَرَّمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَسَدَهُ عَلَى اَلنَّارِ وَ أَمَّا صَلاَةُ اَلْعَصْرِ فَهِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي أَكَلَ فِيهَا آدَمُ مِنَ اَلشَّجَرَةِ فَأَخْرَجَهُ اَللَّهُ عَنِ اَلْجَنَّةِ فَأَمَرَ اَللَّهُ ذُرِّيَّتَهُ بِهَذِهِ اَلصَّلاَةِ إِلَى وَ اِخْتَارَهَا لِأُمَّتِي فَهِيَ مِنْ أَحَبِّ اَلصَّلاَةِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَوْصَانِي أَنْ أَحْفَظَهَا مِنْ بَيْنِ اَلصَّلَوَاتِ وَ أَمَّا صَلاَةُ اَلْمَغْرِبِ فَهِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي تَابَ اَللَّهُ فِيهَا عَلَى آدَمَ وَ كَانَ بَيْنَ مَا أَكَلَ مِنَ اَلشَّجَرَةِ وَ بَيْنَ مَا تَابَ اَللَّهُ عَلَيْهِ ثَلاَثُمِائَةِ سَنَةٍ مِنْ أَيَّامِ اَلدُّنْيَا وَ فِي أَيَّامِ اَلْآخِرَةِ يَوْمٌ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِنْ وَقْتِ صَلاَةِ اَلْعَصْرِ إِلَى اَلْعِشَاءِ فَصَلَّى آدَمُ ثَلاَثَ رَكَعَاتٍ رَكْعَةً لِخَطِيئَتِهِ وَ رَكْعَةً لِخَطِيئَةِ حَوَّاءَ وَ رَكْعَةً لِتَوْبَتِهِ فَافْتَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ هَذِهِ اَلثَّلاَثَ اَلرَّكَعَاتِ عَلَى أُمَّتِي وَ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي يُسْتَجَابُ فِيهَا اَلدُّعَاءُ فَوَعَدَنِي رَبِّي أَنْ يَسْتَجِيبَ لِمَنْ دَعَا فِيهَا وَ هَذِهِ اَلصَّلاَةُ اَلَّتِي أَمَرَنِي بِهَا رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ « فَسُبْحٰانَ اَللّٰهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ » وَ أَمَّا صَلاَةُ اَلْعِشَاءِ اَلْآخِرَةِ فَإِنَّ لِلْقَبْرِ ظُلْمَةً أَمَرَنِيَ اَللَّهُ وَ أُمَّتِي بِهَذِهِ اَلصَّلاَةِ فِي ذَلِكَ اَلْوَقْتِ لِتُنَوِّرَ لَهُمُ اَلْقُبُورَ وَ لِيُعْطَوُا اَلنُّورَ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ مَا مِنْ قَدَمٍ مَشَتْ إِلَى صَلاَةِ اَلْعَتَمَةِ إِلاَّ حَرَّمَ اَللَّهُ جَسَدَهَا عَلَى اَلنَّارِ وَ هِيَ اَلصَّلاَةُ اَلَّتِي اِخْتَارَهَا اَللَّهُ لِلْمُرْسَلِينَ قَبْلِي وَ أَمَّا صَلاَةُ اَلْفَجْرِ فَإِنَّ اَلشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَطْلُعُ عَلَى قَرْنَيِ اَلشَّيْطَانِ فَأَمَرَنِيَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ أُصَلِّيَ صَلاَةَ اَلْفَجْرِ قَبْلَ طُلُوعِ اَلشَّمْسِ وَ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ لَهَا اَلْكَافِرُ فَتَسْجُدُ أُمَّتِي لِلَّهِ وَ سُرْعَتُهَا أَحَبُّ إِلَى اَللَّهِ وَ هِيَ اَلصَّلاَةُ اَلَّتِي تَشْهَدُهَا مَلاَئِكَةُ اَللَّيْلِ وَ مَلاَئِكَةُ اَلنَّهَارِ قَالَ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي لِأَيِّ شَيْءٍ يُتَوَضَّأُ هَذِهِ اَلْجَوَارِحُ اَلْأَرْبَعُ وَ هِيَ أَنْظَفُ اَلْمَوَاضِعِ فِي اَلْجَسَدِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمَّا أَنْ وَسْوَسَ اَلشَّيْطَانُ إِلَى آدَمَ وَ دَنَا آدَمُ مِنَ اَلشَّجَرَةِ وَ نَظَرَ إِلَيْهَا ذَهَبَ مَاءُ وَجْهِهِ ثُمَّ قَامَ وَ هُوَ أَوَّلُ قَدَمٍ مَشَتْ إِلَى اَلْخَطِيئَةِ ثُمَّ تَنَاوَلَ بِيَدِهِ ثُمَّ مَسَّهَا فَأَكَلَ مِنْهَا فَطَارَ اَلْحُلِيُّ وَ اَلْحُلَلُ عَنْ جَسَدِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى أُمِّ رَأْسِهِ وَ بَكَى فَلَمَّا تَابَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ فَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ وَ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ اَلْوُضُوءَ عَلَى هَذِهِ اَلْجَوَارِحِ اَلْأَرْبَعِ وَ أَمَرَهُ أَنْ يَغْسِلَ اَلْوَجْهَ لِمَا نَظَرَ إِلَى اَلشَّجَرَةِ - وَ أَمَرَهُ بِغَسْلِ اَلسَّاعِدَيْنِ إِلَى اَلْمِرْفَقَيْنِ لِمَا تَنَاوَلَ مِنْهَا وَ أَمَرَهُ بِمَسْحِ اَلرَّأْسِ لِمَا وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ أَمَرَهُ بِمَسْحِ اَلْقَدَمَيْنِ لِمَا مَشَى إِلَى اَلْخَطِيئَةِ ثُمَّ سَنَّ عَلَى أُمَّتِيَ اَلْمَضْمَضَةَ لِتُنَقِّيَ اَلْقَلْبَ مِنَ اَلْحَرَامِ وَ اَلاِسْتِنْشَاقَ لِتَحْرُمَ عَلَيْهِمْ رَائِحَةُ اَلنَّارِ وَ نَتْنُهَا قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَمَا جَزَاءُ عَامِلِهَا قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَوَّلُ مَا يَمَسُّ اَلْمَاءَ يَتَبَاعَدُ عَنْهُ اَلشَّيْطَانُ وَ إِذَا تَمَضْمَضَ نَوَّرَ اَللَّهُ قَلْبَهُ وَ لِسَانَهُ بِالْحِكْمَةِ فَإِذَا اِسْتَنْشَقَ آمَنَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلنَّارِ وَ رَزَقَهُ رَائِحَةَ اَلْجَنَّةِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ بَيَّضَ اَللَّهُ وَجْهَهُ « يَوْمَ تَبْيَضُّ » فِيهِ « وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ » فِيهِ « وُجُوهٌ » وَ إِذَا غَسَلَ سَاعِدَيْهِ حَرَّمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ أَغْلاَلَ اَلنَّارِ وَ إِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ مَسَحَ اَللَّهُ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَ إِذَا مَسَحَ قَدَمَيْهِ أَجَازَهُ اَللَّهُ عَلَى اَلصِّرَاطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ اَلْأَقْدَامُ قَالَ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنِ اَلْخَامِسَةِ لِأَيِّ شَيْءٍ أَمَرَ اَللَّهُ بِالاِغْتِسَالِ مِنَ اَلْجَنَابَةِ وَ لَمْ يَأْمُرْ مِنَ اَلْبَوْلِ وَ اَلْغَائِطِ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ آدَمَ لَمَّا أَكَلَ مِنَ اَلشَّجَرَةِ دَبَّ ذَلِكَ فِي عُرُوقِهِ وَ شَعْرِهِ وَ بَشَرِهِ فَإِذَا جَامَعَ اَلرَّجُلُ أَهْلَهُ خَرَجَ اَلْمَاءُ مِنْ كُلِّ عِرْقٍ وَ شَعْرٍ فَأَوْجَبَ اَللَّهُ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ اَلاِغْتِسَالَ مِنَ اَلْجَنَابَةِ إِلَى وَ اَلْبَوْلُ يَخْرُجُ مِنْ فَضْلَةِ اَلشَّرَابِ اَلَّذِي يَشْرَبُهُ اَلْإِنْسَانُ وَ اَلْغَائِطُ يَخْرُجُ مِنْ فَضْلَةِ اَلطَّعَامِ اَلَّذِي يَأْكُلُهُ فَعَلَيْهِمْ مِنْهُمَا اَلْوُضُوءُ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي مَا جَزَاءُ مَنِ اِغْتَسَلَ مِنَ اَلْحَلاَلِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا جَامَعَ أَهْلَهُ بَسَطَ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ جَنَاحَهُ وَ تَنْزِلُ اَلرَّحْمَةُ فَإِذَا اِغْتَسَلَ بَنَى اَللَّهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ بَيْتاً فِي اَلْجَنَّةِ وَ هُوَ سِرٌّ فِيمَا بَيْنَ اَللَّهِ وَ بَيْنَ خَلْقِهِ يَعْنِي اَلاِغْتِسَالَ مِنَ اَلْجَنَابَةِ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنِ اَلسَّادِسِ عَنْ خَمْسَةِ أَشْيَاءَ مَكْتُوبَاتٍ فِي اَلتَّوْرَاةِ أَمَرَ اَللَّهُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَقْتَدُوا بِمُوسَى فِيهَا مِنْ بَعْدِهِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَأَنْشَدْتُكَ بِاللَّهِ إِنْ أَنَا أَخْبَرْتُكَ تُقِرُّ لِي قَالَ اَلْيَهُودِيُّ نَعَمْ يَا مُحَمَّدُ قَالَ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ أَوَّلُ مَا فِي اَلتَّوْرَاةِ مَكْتُوبٌ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ وَ هِيَ بِالْعِبْرَانِيَّةِ طاب ثُمَّ تَلاَ رَسُولُ اَللَّهِ هَذِهِ اَلْآيَةَ - « يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي اَلتَّوْرٰاةِ وَ اَلْإِنْجِيلِ » - « وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اِسْمُهُ أَحْمَدُ » صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ فِي اَلسَّطْرِ اَلثَّانِي اِسْمُ وَصِيِّي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ اَلثَّالِثِ وَ اَلرَّابِعِ سِبْطَيَّ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ فِي اَلْخَامِسِ أُمِّهِمَا فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهَا وَ فِي اَلتَّوْرَاةِ اِسْمُ وَصِيِّي إِلْيَا وَ اِسْمُ سِبْطَيَّ شَبَّرُ وَ شَبِيرٌ وَ هُمَا نُورَا فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنْ فَضْلِكُمْ أَهْلَ اَلْبَيْتِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِي فَضْلٌ عَلَى اَلنَّبِيِّينَ فَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ دَعَا عَلَى قَوْمِهِ بِدَعْوَةٍ وَ أَنَا أَخَّرْتُ دَعْوَتِي لِأُمَّتِي لِأَشْفَعَ لَهُمْ وَ أَمَّا فَضْلُ أَهْلِ بَيْتِي وَ ذُرِّيَّتِي عَلَى غَيْرِهِمْ كَفَضْلِ اَلْمَاءِ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَ بِهِ حَيَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَ حُبُّ أَهْلِ بَيْتِي وَ ذُرِّيَّتِي اِسْتِكْمَالُ اَلدِّينِ وَ تَلاَ رَسُولُ اَللَّهِ هَذِهِ اَلْآيَةَ - « اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ اَلْإِسْلاٰمَ دِيناً » إِلَى آخِرِ اَلْآيَةِ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي بِالسَّابِعِ مَا فَضْلُ اَلرِّجَالِ عَلَى اَلنِّسَاءِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَفَضْلِ اَلسَّمَاءِ عَلَى اَلْأَرْضِ وَ كَفَضْلِ اَلْمَاءِ عَلَى اَلْأَرْضِ فَبِالْمَاءِ تَحْيَا اَلْأَرْضُ وَ بِالرِّجَالِ تَحْيَا اَلنِّسَاءُ لَوْ لاَ اَلرِّجَالُ مَا خُلِقَ اَلنِّسَاءُ لِقَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ « اَلرِّجٰالُ قَوّٰامُونَ عَلَى اَلنِّسٰاءِ بِمٰا فَضَّلَ اَللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ » قَالَ اَلْيَهُودِيُّ لِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ هَكَذَا قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ خَلَقَ اَللَّهُ آدَمَ مِنْ طِينٍ وَ مِنْ فَضْلَتِهِ وَ بَقِيَّتِهِ خُلِقَتْ حَوَّاءُ وَ أَوَّلُ مَنْ أَطَاعَ اَلنِّسَاءَ آدَمُ فَأَنْزَلَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْجَنَّةِ وَ قَدْ بَيَّنَ فَضْلَ اَلرِّجَالِ عَلَى اَلنِّسَاءِ فِي اَلدُّنْيَا أَ لاَ تَرَى إِلَى اَلنِّسَاءِ كَيْفَ يَحِضْنَ وَ لاَ يُمْكِنُهُنَّ اَلْعِبَادَةُ مِنَ اَلْقَذَارَةِ وَ اَلرِّجَالُ لاَ يُصِيبُهُمْ شَيْءٌ مِنَ اَلطَّمَثِ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي لِأَيِّ شَيْءٍ فَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلصَّوْمَ عَلَى أُمَّتِكَ بِالنَّهَارِ ثَلاَثِينَ يَوْماً وَ فَرَضَ عَلَى اَلْأُمَمِ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ آدَمَ لَمَّا أَكَلَ مِنَ اَلشَّجَرَةِ بَقِيَ فِي بَطْنِهِ ثَلاَثِينَ يَوْماً وَ فَرَضَ اَللَّهُ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ ثَلاَثِينَ يَوْماً اَلْجُوعَ وَ اَلْعَطَشَ وَ اَلَّذِي يَأْكُلُونَهُ تَفَضُّلٌ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِمْ وَ كَذَلِكَ كَانَ عَلَى آدَمَ فَفَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِي ذَلِكَ ثُمَّ تَلاَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ هَذِهِ اَلْآيَةَ - « كُتِبَ عَلَيْكُمُ اَلصِّيٰامُ كَمٰا كُتِبَ عَلَى اَلَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ `أَيّٰاماً مَعْدُودٰاتٍ » قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَمَا جَزَاءُ مَنْ صَامَهَا فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَصُومُ اِحْتِسَاباً إِلاَّ أَوْجَبَ اَللَّهُ لَهُ سَبْعَ خِصَالٍ أَوَّلُهَا يَذُوبُ اَلْحَرَامُ فِي جَسَدِهِ وَ اَلثَّانِيَةُ يَقْرُبُ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ اَلثَّالِثَةُ يَكُونُ قَدْ كَفَّرَ خَطِيئَةَ أَبِيهِ آدَمَ وَ اَلرَّابِعَةُ يُهَوِّنُ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ اَلْخَامِسَةُ أَمَانٌ مِنَ اَلْجُوعِ وَ اَلْعَطَشِ وَ اَلسَّادِسَةُ يُعْطِيهِ اَللَّهُ بَرَاءَةً مِنَ اَلنَّارِ وَ اَلسَّابِعَةُ يُطْعِمُهُ اَللَّهُ مِنْ ثَمَرَاتِ اَلْجَنَّةِ قَالَ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنِ اَلتَّاسِعَةِ لِأَيِّ شَيْءٍ أَمَرَ اَللَّهُ بِالْوُقُوفِ بِعَرَفَاتٍ بَعْدَ اَلْعَصْرِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلْعَصْرَ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ اَلْوُقُوفَ وَ اَلتَّضَرُّعَ وَ اَلدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ اَلْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا اَلنَّاسُ هِيَ اَلسَّاعَةُ اَلَّتِي تَلَقَّى فِيهَا « آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمٰاتٍ فَتٰابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِيمُ » ثُمَّ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلَّذِي بَعَثَنِي « بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً » إِنَّ لِلَّهِ بَاباً فِي اَلسَّمَاءِ اَلدُّنْيَا يُقَالُ لَهُ بَابُ اَلرَّحْمَةِ وَ بَابُ اَلتَّوْبَةِ وَ بَابُ اَلْحَاجَاتِ وَ بَابُ اَلتَّفَضُّلِ وَ بَابُ اَلْإِحْسَانِ وَ بَابُ اَلْجُودِ وَ بَابُ اَلْكَرَمِ وَ بَابُ اَلْعَفْوِ وَ لاَ يَجْتَمِعُ بِعَرَفَاتٍ أَحَدٌ إِلاَّ اِسْتَأْهَلَ مِنَ اَللَّهِ فِي ذَلِكَ اَلْوَقْتِ هَذِهِ اَلْخِصَالَ وَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِائَةَ أَلْفِ مَلَكٍ مَعَ كُلِّ مَلَكٍ مِائَةٌ وَ عِشْرُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ لِلَّهِ رَحْمَةٌ عَلَى أَهْلِ عَرَفَاتٍ يُنْزِلُهَا عَلَى أَهْلِ عَرَفَاتٍ فَإِذَا اِنْصَرَفُوا أَشْهَدَ اَللَّهُ مَلاَئِكَتَهُ بِعِتْقِ أَهْلِ عَرَفَاتٍ مِنَ اَلنَّارِ وَ أَوْجَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُمُ اَلْجَنَّةَ وَ نَادَى مُنَادٍ اِنْصَرِفُوا مَغْفُورِينَ فَقَدْ أَرْضَيْتُمُونِي وَ رَضِيتُ عَنْكُمْ قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَأَخْبِرْنِي عَنِ اَلْعَاشِرِ عَنْ سَبْعِ خِصَالٍ أَعْطَاكَ اَللَّهُ مِنْ بَيْنِ اَلنَّبِيِّينَ وَ أَعْطَى أُمَّتَكَ مِنْ بَيْنِ اَلْأُمَمِ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَعْطَانِيَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ وَ اَلْأَذَانَ وَ اَلْجَمَاعَةَ فِي اَلْمَسْجِدِ وَ وَ اَلْإِجْهَارَ فِي ثَلاَثِ صَلاَةٍ وَ اَلرُّخَصَ لِأُمَّتِي عِنْدَ اَلْأَمْرَاضِ وَ اَلسَّفَرِ وَ اَلصَّلاَةَ عَلَى اَلْجَنَائِزِ وَ اَلشَّفَاعَةَ لِأَصْحَابِ اَلْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي قَالَ اَلْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ فَمَا جَزَاءُ مَنْ قَرَأَ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ قَرَأَ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ بِعَدَدِ كُلِّ آيَةٍ أُنْزِلَتْ مِنَ اَلسَّمَاءِ فَيَجْزِي بِهَا ثَوَابَهَا وَ أَمَّا اَلْأَذَانُ فَإِنَّهُ يُحْشَرُ اَلْمُؤَذِّنُونَ مِنْ أُمَّتِي مَعَ « اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدٰاءِ وَ اَلصّٰالِحِينَ » وَ أَمَّا اَلْجَمَاعَةُ فَإِنَّ صُفُوفَ أُمَّتِي كَصُفُوفِ اَلْمَلاَئِكَةِ فِي اَلسَّمَاءِ وَ اَلرَّكْعَةُ فِي اَلْجَمَاعَةِ أَرْبَعٌ وَ عِشْرُونَ رَكْعَةً كُلُّ رَكْعَةٍ أَحَبُّ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ عِبَادَةِ أَرْبَعِينَ سَنَةً وَ أَمَّا فَيَجْمَعُ اَللَّهُ فِيهِ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ لِلْحِسَابِ فَمَا مِنْ مُؤْمِنٍ مَشَى إِلَى اَلْجَمَاعَةِ إِلاَّ خَفَّفَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ أَهْوَالَ ثُمَّ يَأْمُرُ بِهِ إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ أَمَّا اَلْإِجْهَارُ فَإِنَّهُ يَتَبَاعَدُ لَهَبُ اَلنَّارِ مِنْهُ بِقَدْرِ مَا يَبْلُغُ صَوْتَهُ وَ يَجُوزُ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ يُعْطَى اَلسُّرُورَ حَتَّى يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ وَ أَمَّا اَلسَّادِسُ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُخَفِّفُ أَهْوَالَ لِأُمَّتِي كَمَا ذَكَرَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلْقُرْآنِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُصَلِّي اَلْجَنَائِزَ إِلاَّ أَوْجَبَ اَللَّهُ لَهُ اَلْجَنَّةَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مُنَافِقاً أَوْ عَاقّاً وَ أَمَّا شَفَاعَتِي فَهِيَ لِأَصْحَابِ اَلْكَبَائِرِ مَا خَلاَ أَهْلَ اَلشِّرْكِ وَ اَلظُّلْمِ قَالَ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ وَ أَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّكَ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ خَاتَمُ اَلنَّبِيِّينَ وَ إِمَامُ اَلْمُتَّقِينَ وَ رَسُولُ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ فَلَمَّا أَسْلَمَ وَ حَسُنَ إِسْلاَمُهُ أَخْرَجَ رَقّاً أَبْيَضَ فِيهِ جَمِيعُ مَا قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ اَلَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيّاً مَا اِسْتَنْسَخْتُهَا إِلاَّ مِنَ اَلْأَلْوَاحِ اَلَّتِي كَتَبَهَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ لَقَدْ قَرَأْتُ فِي اَلتَّوْرَاةِ فَضْلَكَ حَتَّى شَكَكْتُ فِيهَا يَا مُحَمَّدُ وَ لَقَدْ كُنْتُ أَمْحُو اِسْمَكَ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً مِنَ اَلتَّوْرَاةِ كُلَّمَا مَحَوْتُهُ وَجَدْتُهُ مُثْبَتاً فِيهَا وَ لَقَدْ قَرَأْتُ فِي اَلتَّوْرَاةِ أَنَّ هَذِهِ اَلْمَسَائِلَ لاَ يُخْرِجُهَا إِلاَّ أَنْتَ وَ أَنَّ فِي اَلسَّاعَةِ اَلَّتِي تُرَدُّ عَلَيْكَ فِيهَا هَذِهِ اَلْمَسَائِلُ يَكُونُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِكَ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِكَ وَ وَصِيُّكَ بَيْنَ يَدَيْكَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ صَدَقْتَ هَذَا جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِي وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِي وَ وَصِيِّي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بَيْنَ يَدَيَّ فَآمَنَ اَلْيَهُودِيُّ وَ حَسُنَ إِسْلاَمُهُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۹۵

روز جمعه هشت روز از محرم سال 368 مانده1 - از حسن بن على بن ابى طالب (عليه السّلام) روايت شده كه چند تن از يهود خدمت رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) آمدند و گفتند اى محمد توئى كه معتقدى رسول خدائى و آنى كه باو وحى شود چنانچه بموسى بن عمران پيغمبر؟ ساعتى خاموش شد و فرمود آرى من سيد اولاد آدمم و بخود نبالم من خاتم پيغمبرانم و امام متقيان و و رسول پروردگار عالميان، گفتند بسوى چه كسانى عرب يا عجم يا بسوى ما يهود؟ خدا اين آيه را فرستاد (اعراف 158) بگو اى محمد من رسول خدايم بشما همه، اعلم آنها گفت اى محمد من ده كلمه از تو ميپرسم كه خدا هنگام مناجات در بقعه مبارك بموسى بن عمران عطا كرده و آنها را جز پيغمبر مرسل يا فرشته مقرب نميداند، پيغمبر فرمود بپرس از من گفت: 1 - بمن خبر ده از كلماتى كه خدا براى ابراهيم برگزيد چون خانه كعبه را ساخت‌؟ آنها سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر. بودند. براى چه خانه كعبه را چهار گوش ساخت‌؟ براى همين چهار كلمه. چرا نام آن را كعبه نهادند؟ چون وسط‍‌ دنيا بود. بمن خبرده از تفسير سبحان اللّٰه و الحمد للّٰه و لا اله الا اللّٰه و اللّٰه اكبر؟ خدا دانست كه بنى آدم بخدا دروغ مى‌بندند فرمود سبحان اللّٰه براى بيزارى از آنچه ميگويند و اما گفتار او الحمد للّٰه براى آنست كه ميداند بندگان شكر نعمتش را ادا نكنند و خود را ستود پيش از آنكه او را بستانيد آن اول كلام است و اگر آن نباشد خدا نعمتى بكسى ندهد و گفته او« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » يگانه‌پرستى است و خدا عمل را نپذيرد جز بواسطه آن كلمه كه كلمه تقوى است و خدا روز قيامت موازين را بدان سنگين كند و اما گفته او و اللّٰه اكبر، برترين كلماتست و محبوبترين آنها نزد خدا يعنى چيزى بزرگتر از من نيست، نماز جز بدان آغاز نشود بمقامى كه نزد خدا دارد و آن نام اكرم او است يهودى گفت اى محمد راست گفتى پاداش گوينده آن چيست‌؟ فرمود چون بنده گويد سبحان اللّٰه هر چه زير عرش است با او تسبيح گويد و بگوينده آن ده برابر عطا شود و چون گويد الحمد للّٰه خدا نعمت دنيا را پيوست با نعمت آخرت باو عطا كند و آن كلمه ايست كه بهشتيان هنگام ورود بهشت گويند و هر كلامى در دنيا داشتند منقطع شود جز الحمد للّٰه اينست گفتار خداى عز و جل (يونس 10)« دَعْوٰاهُمْ‌ فِيهٰا سُبْحٰانَكَ‌ اَللّٰهُمَّ‌ وَ تَحِيَّتُهُمْ‌ فِيهٰا سَلاٰمٌ‌ وَ آخِرُ دَعْوٰاهُمْ‌ أَنِ‌ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ‌ رَبِّ‌ اَلْعٰالَمِينَ‌ » و اما گفته« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » را بهشت پاداش است و اينست معناى قول خداى عز و جل (الرحمن 60) آيا پاداش احسان جز احسانست ميفرمايد آيا پاداش« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ » جز بهشت است‌؟ يهودى گفت راست فرمودى اى محمد جواب يكى از مسائل مرا دادى، اجازه ميدهى دومى را بپرسم‌؟ فرمود از هر چه خواهى بپرس جبرئيل سمت راستش بود و ميكائيل سمت چپش و جواب را باو تلقين ميكردند، يهودى گفت براى چه تو را محمد ناميدند و احمد و ابا القاسم و بشير و نذير و داعى‌؟ پيغمبر فرمود محمد براى آنكه در زمين ستوده باشم و احمد براى آنكه در آسمان ستوده باشم و أبو القاسم براى آنكه خداى عز و جل روز قيامت دوزخ را تقسيم كند و هر كه از اولين و آخرين بمن كافر است در دوزخ است و بهشت را تقسيم كند و هر كه مقر بنبوت من است در بهشت است، داعى براى آنكه مردم را بدين پروردگارم دعوت كنم نذير براى آنكه هر كه نافرمانيم كند بدوزخ بترسانم و بشير براى آنكه هر كه پيرويم كند ببهشت مژده دهم گفت راست گفتى اى محمد بمن خبرده چرا خدا بامتت پنج نماز در پنج وقت شبانه روز واجب كرد. فرمود وقتى آفتاب بزوال رسد حلقه‌اى دارد كه در آن درآيد و زوال خورشيد باشد و هر چيزى زير عرش است تسبيح گويد براى ذات پروردگارم و آن ساعتى است كه رحمت بر من فرستد در آن پروردگارم خداى عز و جل بر من بر امتم در آن نماز را فرض كرده و فرموده (اسراء 78) نماز را بپا دار از زوال آفتاب تا سرخى اول شب و آن ساعتى است كه در آن روز قيامت دوزخ را آورند مؤمنى نباشد كه در اين ساعت توفيق يابد ساجد يا راكع يا در نماز باشد جز آنكه خدا تنش را بر آتش حرام كند نماز عصر در ساعتى است كه آدم از درخت خورد و او را از بهشت بيرون كرد و بذريه‌اش دستور داد تا روز قيامت اين نماز را بخوانند و آن را براى امتم اختيار كرد و آن محبوبترين نماز است نزد خداى عز و جل و بمن سفارش كرد آن را از ميان نمازها حفظ‍‌ كنم و نماز مغرب در ساعتى است كه خدا توبه آدم را قبول كرد و فاصله خوردن آدم از شجره تا قبول توبه‌اش سيصد سال بود از ايام دنيا و نسبت بآخرت روزى چون هزار سال است و همان فاصله از مغرب تا عشاء است آدم سه ركعت نماز خواند يك ركعت براى گناه خود و يك ركعت براى گناه حواء و ركعتى هم براى توبه‌اش و خدا اينسه ركعت را بر امتم فرض كرد، و اين ساعتى است كه دعا در آن مستجابست و پروردگارم بمن وعده داده كه هر كه در آن دعا كند اجابت نمايد اينست نمازهائى كه پروردگارم بمن فرمانداده و فرموده (روم 17) منزه است خدا هنگامى كه بامداد كنيد و هنگام پسين شما، نماز عشاء براى آنست كه گور تاريكست و قيامت تاريكى دارد و خدا مرا و امتم را باين نماز فرمانداده در اين وقت تا گورشان روشن گردد و بر صراط‍‌ نورى بآنها عطا شود و هر گامى كه براى نماز عشاء بر دارند خدا تن آنها را بر آتش حرام كند و اين نمازيست كه خدا براى رسولان پيش از من مقرر كرده بود، نماز فجر براى اينست كه آفتاب بر دو شاخ شيطان برآيد و خدا بمن دستور داده آن را بخوانم پيش از آفتاب زدن و پيش از آنكه كافران براى آن سجده كنند امتم براى خدا سجده كنند و شتاب در آن پيش خدا محبوبتر است و آن نمازيست كه فرشتگان شب و روز بر آن گواهند گفت اى محمد راست گفتى بمن بگو چراى برا نماز اين چهار موضع تن كه نظيفترين مواضع بدنست بايد شست‌؟ فرمود چون شيطان آدم را وسوسه كرد و او نزديك درخت رفت و بآن نگاه كرد تا آبرويش ريخت سپس برخاست و اول كس بود كه بگناه گام برداشت و دست دراز كرد و آن را بسيد و از آن خورد و زيور و جامه از تنش پريد و دست بر فرق سر نهاد و گريست و چون خداى عز و جل توبه‌اش را پذيرفت وضوى اين چهار عضو را بر نژادش لازم كرد باو دستور داد روى بشويد چون بدرخت نگاه كرد و دو ساعد بشويد تا مرفق براى آنكه آن را بدرخت دراز كرد و سر را مسح كند كه دست پشيمانى بر آن نهاد و پاها را مسح كند كه بسوى گناه رفتند و بر امت من آب در دهان گردانيد را سنت نمود تا دل از حرام پاك شود و آب در بينى نمودن را تا بو و گند دوزخ بر آنها حرام گردد، يهودى گفت اى محمد راست گفتى پاداش عمل‌كننده بدان چيست‌؟ فرمود اول بار كه بآب دست زند شيطان از او دور شود و چون در دهن گرداند خدا دل و زبانش را بحكمت نورانى كند و چون در بينى كند خدا از آتش امانش دهد و بوى بهشتش روزى كند و چون رويش بشويد خدا سفيد رويش كند روزى كه چهره‌هائى سفيد و چهره‌هائى سياهست و چون دو دست شويد خدا بندهاى آتشين را بر او حرام كند و چون سرش را مسح كند خدا گناهانش ببرد و چون بر دو پا مسح كند خدا بر صراطش عبور دهد روزى كه قدمها بر آن بلغزد، گفت اى محمد راست گفتى مرا از پنجمين خبر ده كه براى چه غسل را از جنابت لازم كرده و از بول و غايط‍‌ واجب نكرده‌؟ رسول خدا فرمود چون آدم از درخت خورد در همه رگهايش و مو و تنش روان شد و چون با اهل خود جماع كرد از هر رگ و موئى آب در آمد و خدا بر نژادش واجب كرد تا قيامت از جنابت، غسل كنند ولى بول همان فضله نوشابه انسانست و غائط‍‌ فضله خوراك او و از آنها همان وضوء واجب است، يهودى گفت اى محمد راست گفتى بمن خبر ده جزاء كسى كه از جنابت حلال غسل كند چيست‌؟ فرمود چون مؤمن با زنش جماع كند هفتاد هزار فرشته پر گشايند و رحمت فرو ريزد و چون غسل كند خدا از هر قطره خانه‌اى در بهشت بسازد و آن سريست ميان خدا و خلق او يعنى غسل جنابت يهودى گفت اى محمد راست گفتى، بمن خبر ده از ششمين، در تورات پنج چيز نوشته است كه خدا ببنى اسرائيل دستور داد در آنها از موسى پيروى كنند پس از او. فرمود تو را بخدا اگر از آنها بتو اطلاع دادم بمن اعتراف كنى‌؟ يهودى گفت آرى اى محمد پيغمبر فرمود در تورات نوشته است« مُحَمَّدٌ رَسُولُ‌ اَللّٰهِ‌ » و بعبرانى طاب ضبط‍‌ شده و پس از آن اين آيه را (اعراف 157) در يابند آن را مكتوب نزد خود در تورات و انجيل (صف 4) مژده بخش برسولى پس از خود بنام احمد - و در سطر دوم نام وصيش على بن ابى طالب و در سوم و چهارم دو سبطش حسن و حسين و در پنجم مادرشان فاطمه بانوى زنان جهانيان، در تورات، نام وصيم اليا و نام دو سبطم شبر و شبير و اين دو نور فاطمه‌اند، يهودى گفت راست گفتى اى محمد بمن خبر ده از فضل اهل بيت. فرمود من بر همه انبياء برترى دارم هر پيغمبرى بز قوم خود دعا كرد و من دعاى خود را پس انداختم براى امتم كه در قيامت از آنها شفاعت كنم و فضل اهل بيت و ذريه‌ام بر ديگران چون فضل آبست كه بدان حيات هر چيزيست، دوستى اهل بيت و نژادم كمال دين است و اين آيه خواند (مائده 3) امروز دين را براى شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را دين شما پسنديدم تا آخر آيه يهودى گفت اى محمد راست گفتى از هفتمين بمن خبر ده مردان را بر زنان چه برتريست‌؟ فرمود چون برترى آسمان بر زمين و آب بر زمين زنده است و بمردان زنان زنده‌اند اگر مردها نبودند زنها خلق نميشدند براى گفته خداى عز و جل (نساء 34) مردها سرپرست زنها باشند براى آنكه خدا برخى را بر ديگرى برترى داده يهودى گفت اين براى چه‌؟ فرمود خدا آدم را از گل آفريد و از فزونى و مانده آن حواء خلق شد اول كس كه پيروى زن شد آدم بود و خدايش از بهشت بيرون كرد، برترى مردها بر زنها در دنيا روشن است نبينى كه چطور زنها حيض شوند و براى پليدى از عبادت باز مانند و مردها حيض ندارند يهودى گفت راست گفتى اى محمد بمن بگو چرا خدا سى روزه بر امت تو واجب كرده و در امت‌هاى ديگر بيشتر واجب كرده. فرمود چون آدم از درخت خورد سى روز در شكمش ماند و خدا سى روز گرسنگى و تشنگى بر نژادش فرض كرد و آنچه در شب خورند از تفضل خداست بر آنها همين بر آدم فرض بوده و و بر امتم فرض شده است سپس اين آيه را خواند (بقره 183) بر شما روزه نوشته شده چنانچه بر زنها كه پيش از شما بودند شايد تقوى شعار كنيد چند روز شمرده يهودى گفت اى محمد راست گفتى پاداش آنكه آن را روزه دارد چيست‌؟ فرمود مؤمنى نباشد كه ماه رمضان را بحساب خدا روزه دارد جز آنكه خدا بر او هفت خصلت واجب كند: 1 - حرام تنش آب شود 2 - برحمت خدا نزديك شود 3 - گناه پدرش آدم را كفاره داده. 4 - سكرات موت بر او آسان شود 5 - امان از گرسنگى و تشنگى قيامت باشد 6 - خدا برائت آتش باو دهد.7 - از ميوه‌هاى بهشت باو بخوراند، گفت اى محمد راست گفتى از نهمين بمن خبر ده چرا خدا دستور وقوف بعرفات داده پس از عصرها؟ فرمود عصر همان ساعتى است كه آدم گناه كرد خدا را و خدا بر امتم فرض كرد وقوف و زارى و درخواست در بهترين جاها را و براى آنها ضامن بهشت شد و ساعتى كه مردم از عرفات برگردند همان ساعت است كه خدا كلماتى بآدم تلقين كرد و توبه او را پذيرفت و او است پر توبه پذير و مهربان سپس پيغمبر فرمود بآن كه مرا به راستى بشير و نذير مبعوث كرده كه براى خدا بابى است در آسمان دنيا كه باب الرحمة، باب التوبه، باب الحاجات، باب التفضل‌؟ باب الاحسان، باب الجود، باب الكرام، باب العفوش نامند و هر كه در اين وقت در عرفات جمع آيد مستحق اين خصال گردد و خداى عز و جل را صد هزار فرشته است و با هر كدام صد و بيست هزار ديگر و براى خدا بر اهل عرفات رحمت است و چون برگردند خدا ملائكه خود را گواه گيرد كه اهل عرفات از دوزخ بر كنار و بهشت بر آنها واجب است و جارچى حق فرياد كند آمرزيده بر گرديد مرا خشنود گرديد و از شما خشنودم يهودى عرضكرد راست گفتى اى محمد مرا از دهمين خبر ده هفت خصلت كه خدا در ميان انبياء بتو داده و در ميان امتها بامتت‌؟ فرمود (صلّى اللّه عليه و آله) خداى عز و جل بمن فاتحة الكتاب و اذان و جماعت در مسجد و روز جمعه و جهر در سه نماز داده بامتم براى دردها و سفر رخصت داده و نماز بر ميت و شفاعت براى اهل كبائر را از امتم يهودى گفت راست گفتى اى محمد ثواب كسى كه فاتحة الكتاب بخواند چيست‌؟ فرمود هر كه فاتحة الكتاب بخواند خدا بشماره هر آيه كه از آسمان نازل شده ثوابى باو دهد و اما اذان براستى مؤذنان امتم با انبياء و صديقان و شهداء و صالحان محشور شوند، نماز جماعت، صفوف امتم چون صفوف ملائكه باشد در آسمان و يك ركعت در جماعت برابر بيست و چهار ركعت است كه هر ركعتى محبوبتر است نزد خداى عز و جل از عبادت چهل سال در روز قيامت كه خدا اولين و آخرين را جمع كند براى حساب، مؤمنى نباشد كه بجماعت رفته مگر آنكه خدا هراسهاى روز قيامت او را تخفيف دهد و دستور بهشت براى او فرمايد بلند خواندن نماز باندازه‌اى كه آوازش رود از دوزخ دور شود از صراط‍‌ بگذرد و شاد باشد تا وارد بهشت شود. ششم اينست كه خداى عز و جل هراسهاى روز قيامت را از امتم تخفيف دهد چنانچه در قرآنست، مؤمنى نباشد كه نماز بر جنازه‌اى خوانده است جز آنكه خدا بهشت را برايش واجب كند مگر منافق يا عاق والدين باشد شفاعت من نسبت باهل كبائر از امتم باشد جز آنها كه مشرك شوند يا ظلم كنند گفت راست گفتى اى محمد و من گواهم كه معبود حقى جز خدا نيست و تو بنده و رسول او باشى و خاتم انبياء و امام متقيان و رسول پروردگار عالميانى چون مسلمان پاكى شد دفتر سفيدى در آورد كه آنچه پيغمبر گفته بود در آن بود و گفت يا رسول اللّٰه بآن كه تو را براستى مبعوث كرده آن را از الواحى كه خدا براى موسى بن عمران فرستاده نسخه گرفته‌ام من در تورات فضل تو را تا آنجا خواندم كه در آن شك كردم و چهل سال نامت را از تورات محو ميكردم و باز بر جايش ميديدم و در تورات خواندم كه اين مسائل را جواب ندهد جز تو و در ساعتى كه بر تو عرضه شود جبرئيل در سمت راست تو و ميكائيل در سمت چپ تو و وصى تو برابر تو است رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود راست گفتى اين جبرئيل در سمت راست من و ميكائيل در سمت چپ من و اين وصيم على بن ابى طالب برابرم آن يهودى ايمان آورد و اسلامش خوب بود.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۳۲۹

1.حسن بن على عليه السّلام چنين روايت فرموده است:تنى چند از يهوديان نزد رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله آمدند و گفتند:اى محمد!تو عقيده دارى كه فرستاده خداوندى و كسى هستى كه به تو وحى مى‌شود،همان‌سان كه به موسى بن عمران وحى مى‌شد؟پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از كمى درنگ فرمود:آرى.من سرور فرزندان آدم عليه السّلام هستم.آيا به خويشتن مباهات نكنم كه خاتم پيامبران هستم و نيز پيشواى پارسايان و فرستاده خداوند؟گفتند:تو براى چه كسانى مبعوث شده‌اى‌؟عرب يا عجم يا يهود؟آنگاه خداوند اين آيه را فروفرستاد: إِنِّي رَسُولُ‌ اَللّٰهِ‌ إِلَيْكُمْ‌ جَمِيعاً «بگو اى محمد من فرستاده خداوند به سوى همگان هستم» (اعراف/158).داناترين يهود گفت:اى محمد!من ده چيز از تو خواهم پرسيد كه خداوند در مناجات در بقعه مباركه به موسى بن عمران ارزانى داشت و آن همه را غير از پيامبر مرسل يا فرشته نمى‌داند.پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:سؤال كن.
او گفت:به من بگو كلمه‌هايى كه خداوند براى ابراهيم برگزيد تا خانه كعبه را بالا آورد، كدامند؟حضرت فرمود:«سبحان اللّه و الحمد لله و لا اله الا اللّه و اللّه اكبر».آنگاه او پرسيد: چرا كعبه را چهارگوشه ساخت‌؟فرمود:براساس همين چهار كلمه.گفت:چرا نام اين خانه را كعبه خواندند؟فرمود:زيرا در كانون جهان بود.گفت:اكنون بگو كه تفسير آن چهار كلمه چيست‌؟فرمود:خداوند آگاه بود كه فرزندان آدم به او افترا خواهند بست.بس فرمود:«سبحان اللّه»؛يعنى بيزارى از آن‌چه مشركان مى‌گويند.«الحمد لله»؛يعنى مردمان از سپاس‌گزارى نعمت‌هاى او ناتوان بوده و ازاين‌رو خداوند،خود را ستود قبل از اينكه بندگانش او را ستايش كنند.اين كلمه آغاز سخن است و بدون آن خداوند به كسى چيزى نخواهد بخشيد.«لا اله الا اللّه»؛يعنى يكتاگرايى.و خداوند كارى را بدون آن كلمه كه كلمه تقواست،نخواهد پذيرفت و تقوا در رستاخيز سبب سنگينى ترازو خواهد شد. «اللّه اكبر»بزرگ كلمه است و نيز محبوب‌ترين كلمه پيش خداوند.اللّه اكبر يعنى جيزى بزرگ‌تر از خدا نيست.نماز بدون اللّه اكبر شروع نمى‌شود،مقامى كه پيش خداوند مقام اكرم خوانند.
داناى يهودى گفت:اى محمد درست گفتى.اكنون بگو پاداش گوينده كلمات چهارگانه كدامند؟پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:هرگاه بنده‌اى«سبحان اللّه»بر زبان آورد آن‌چه زير عرش الهى است با او هم‌نوا مى‌شوند و آن‌گاه به گوينده«سبحان اللّه»ده برابر ارزانى شود. و هرگاه بنده‌اى«الحمد للّه»بر زبان آورد خداوند نعمت دنيا را همراه با نعمت آخرت به او دهد.«الحمد لله»كلمه‌اى است كه اهل بهشت در وقت ورود بر زبان مى‌آورند و هرسخن مگر به جز الحمد للّه كه در دنيا داشتند در بهشت بريده شود.اين كلام خداوند است: «دَعْوٰاهُمْ‌ فِيهٰا سُبْحٰانَكَ‌ اَللّٰهُمَّ‌ وَ تَحِيَّتُهُمْ‌ فِيهٰا سَلاٰمٌ‌ وَ آخِرُ دَعْوٰاهُمْ‌ أَنِ‌ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ‌ رَبِّ‌ اَلْعٰالَمِينَ‌ » (يونس/10).و پاداش كلمه«لا اله الا اللّه»بهشت خواهد بود.و اين كلام الهى است: هَلْ‌ جَزٰاءُ اَلْإِحْسٰانِ‌ إِلاَّ اَلْإِحْسٰانُ‌ «آيا پاداش احسان جز احسان است‌؟»(الرحمن/60).
داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.آيا اجازه دارم كه سؤال ديگرى كنم‌؟ پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:هرچه مايلى بپرس.در اين هنگام جبرئيل در سوى راست حضرت بود و ميكاييل در سوى چپ و پاسخ را به او مى‌گفتند.داناى يهودى پرسيد:چرا تو را محمد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى الى اللّه خواندند؟پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: محمد هستم؛چون در زمين ستوده مى‌باشم.احمد هستم؛چون در آسمان ستوده هستم.ابو القاسم هستم؛چون خداوند عز و جل در رستاخيز دوزخ را تقسيم مى‌كند و هركس از نسل اولين و آخرين به من كفر ورزيده است،دوزخ خواهد افتاد.و همچنين بهشت را تقسيم مى‌كنم هركس به پيامبرى‌ام اقرار دارد،در بهشت خواهد بود.داعى هستم چون مردمان را به آيين پروردگارم فرامى‌خوانم.نذيرم،چون هركس مرا نافرمانى كند،او را از دوزخ مى‌ترسانم.بشيرم،چون هركس مرا فرمانبرى كند او را به بهشت بشارت خواهم داد.
داناى يهودى گفت:اى محمد چرا خداوند بر امت تو نمازهاى پنج‌گانه را واجب كرده است‌؟رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:آنگاه كه خورشيد به غروب نزديك مى‌شود،در حلقه‌اى در مى‌آيد و هرچيز كه زير عرش است،تسبيح حق مى‌گويد؛همان هنگامى كه پروردگارم بر من رحمت فرستد و نماز را بر من و امت من واجب كرده است.و در اين‌باره فرمود:«نماز را به پاى دار از هنگام زوال خورشيد تا سرخى نخست شب»(اسراء/78).و آن هنگامى است كه در رستاخيز دوزخ را نزديك كنند و مؤمنى نيست كه در آن هنگام توفيق به دست آورده و در حال سجده يا ركوع باشد،مگر اينكه خداوند بدن او را بر آتش حرام سازد.اما نماز عصر در هنگامى است كه حضرت آدم از درخت ميوه مى‌خورد و او را از بهشت بيرون راند و به نسل او فرمان داد كه تا رستاخيز نماز عصر خوانند.و خدا آن را براى امت من برگزيد و آن نماز محبوب‌ترين نماز پيش خداست و به من توصيه كرده آن را ميان نمازها نگاه دارم.
و نماز مغرب در هنگامى است كه خداوند توبه آدم را پذيرفت.فاصله خوردن ميوه ممنوعه تا پذيرش توبه آدم،سيصد سال از روزهاى دنيا بوده و نسبت به آخرت روزى مانند هزار سال است. اين فاصله همان فاصله نماز مغرب تا نماز عشاست.آدم سه ركعت نماز خواند.يك ركعت براى گناهش و ركعتى براى گناه حوا و ركعتى براى توبه.پس خداوند اين سه ركعت را بر امت من واجب كرد.پس هنگام نماز مغرب،زمانى است كه دعا در آن پذيرفته شده و پروردگارم وعده‌ام داده كه هركس در آن‌هنگام نيايش كند،خواهد پذيرفت.اين است راز نمازهايى كه پروردگارم فرمان داده است و چنين فرمود:منزه است خداوند هنگامى كه صبح كنيد و نيز هنگام واپسين.نماز عشاء براى اين است كه قبر آدمى همچون قيامت تاريك است.خدا مرا و امت مرا به اين نماز مجبور كرده تا گورشان را روشن سازد و بر پل صراط‍‌ روشنايى‌شان ارزانى دارد.هركس براى نماز عشا قدمى بردارد،خداوند بدن او را بر آتش حرام مى‌سازد.اين نمازى است كه خداوند براى پيامبران پيشين واجب كرده بود.
نماز صبح براى اين است كه خورشيد بر دو شاخ شيطان طلوع مى‌كند.خداوند به من فرمان داده كه آن را برپاى دارم پيش از آن‌كه آفتاب سر بزند و نيز پيش از آن‌كه مشركان براى آن به سجده افتند.امت من براى خدا سجده مى‌كنند و شتاب داشتن در نماز صبح نزد او محبوب‌تر است.نماز صبح نمازى است كه فرشتگان در روزوشب بر آن شهادت دهند.
داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.حال بگو،چرا هنگام نماز چهار موضع تن را بايد شست كه تميزترين مواضع است‌؟پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:زيرا شيطان آدم را وسوسه كرد كه نزديك درخت برود و بدان نگاه تا اينكه آبروى او فروريخت.آنگاه برخاست و او نخستين كسى بود كه در گناه قدم گذاشت و با دست خود ميوه را لمس كرد و از آن خورد.و بعد زيبايى و جامه از تن او افتاد و دست بر سر گذاشت و اشك ريخت.پس خداوند توبه او را قبول كرد و وضوى اين اعضاى چهارگانه را واجب نمود و به او فرمان داد كه صورت و دو ساعد را بشويد،زيرا به درخت نگاه كرده و دست به سوى آن دراز كرده است.اما سر را مسح بكشد؛زيرا كه دست پشيمانى بر آن گذاشته و پاها را مسح كند،چون به‌سمت گناه رفته‌اند.خداوند بر امت من آب در دهان چرخاندن را سنت ساخت تا اينكه دل از حرام پاك شود و آب در بينى‌كردن را گذاشت براى اينكه بوى نامطبوع دوزخ بر آنان حرام شود.
داناى يهودى گفت:اى محمد درست گفتى.اما پاداش كسى كه بدان رفتار كند،چيست‌؟ پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:بار اول كه مسلمان به آب دست،شيطان از او دور شود و آن‌گاه كه آب در دهان بچرخاند،خداوند قلب و زبان او را به حكمت روشن كند و آنگاه كه آب در بينى كرد،خداوند از آتش دوزخ خلاصى‌اش و بوى بهشت ارزانى‌اش دارد.و آنگاه كه صورت را شست خداوند،او را سفيد رو مى‌كند در روزى كه برخى هستند سفيد و برخى روسياه.و آن‌گاه كه دستان را بشويد،خداوند بندهاى آتشين را بر او حرام سازد.و آنگاه كه سر را مسح كشد،خداوند گناهان او را خواهد آمرزيد و آن‌گاه كه دو پا را مسح كشد،خداوند او را بر صراط‍‌ بگذراند،روزى كه گام‌ها بر آن لرزان است.
داناى يهود گفت:اى محمد!درست گفتى.اكنون بگو كه چرا غسل براى جنابت واجب است نه براى بول و غايط‍‌.پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:آنگاه كه آدم از ميوه درخت خورد در همه رگ‌هاى او حتى مو و تن او آثارش جارى شد و بعد كه با حوا نزديكى كرد،از هررگ و موى او آبى بيرون زد.خداوند بر نسل وى تا رستاخيز غسل جنابت را واجب ساخت.اما بول همان زائدۀ نوشيدنى آدمى است و غايط‍‌ نيز زائدۀ غذاى او.براى آن‌دو وضو واجب است.داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.حال بگو پاداش كسى كه غسل جنابت مى‌كند،چيست‌؟پيامبر اسلام فرمود:آنگاه كه مؤمن با همسر خود نزديكى مى‌كند،هفتاد هزار فرشته پر مى‌گشايند و رحمت بر او خواهند ريخت.وقتى او غسل مى‌كند،خداوند از هرقطره آب غسل خانه‌اى در بهشت مى‌سازد و بى‌گمان غسل جنابت رازى است ميان خداوند و آفريدگانش.
داناى يهودى گفت:اى محمد درست گفتى.اكنون از پنج چيز بگو كه در تورات نوشته شده است و خداوند به قوم بنى اسراييل فرمان پيروى‌كردن از موسى درباره آن را داده است.پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:اگر پاسخ تو را بدهم به پيامبرى‌ام اعتراف خواهى كرد؟داناى يهودى گفت:آرى،اى محمد.آنگاه رسول اكرم چنين فرمود:در تورات آمده است كه محمد فرستاده خداوند است.محمد به زبان عبرانى«طاب»نوشته شده.پس از آن اين آيه شريفه را تلاوت كرد:«دريابند آن مكتوب را در تورات و انجيل»(صف/4)و بعد اين آيه را خواند:به فرستاده‌اى كه پس از خود به نام احمد مى‌آيد بشارت باد(اعراف/157)بعد فرمود:در سطر ديگر نام وصى او على بن ابى طالب آمده و در سطرهاى سوم و چهارم نام دو فرزند او،حسن و حسين و در سطر پنجم نام مادرشان،فاطمه سرور زنان جهان.در تورات نام وصى من«اليا»ست و نام دو فرزندم شبر و شبير است كه اين دو تن نور زهرا هستند. داناى يهودى گفت:اينك از فضيلت‌هاى خاندان خود بگو.پيامبر اسلام فرمود: من بر تمام پيامبران برترم.هرپيامبرى براى امت خود دعا كرد و من دعاى خود را براى امتم تا رستاخيز به تأخير انداختم كه از آنان شفاعت كنم.اما برترى خاندانم بر ديگران مانند برترى آب است كه سرچشمه زندگانى هرچيز است.دوست داشتن اهل بيت و نسل من همانا كمال دين است.بعد اين آيه را خواند: اَلْيَوْمَ‌ أَكْمَلْتُ‌ لَكُمْ‌ دِينَكُمْ‌ وَ أَتْمَمْتُ‌ عَلَيْكُمْ‌ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ‌ لَكُمُ‌ اَلْإِسْلاٰمَ‌ دِيناً «امروز دين را براى شما كامل ساختم و نعمت خود را براى شما تمام كردم و اسلام را براى شما پسند كردم»(مائده/3).
داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.حال بگو چرا مردان بر زنان برترى دارند؟ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود:همانگونه كه زمين به آب زنده است،زنان باوجود مردان زنده خواهند بود. برترى مردان بر زنان برترى آسمان بر زمين است و برترى آب بر زمين.اگر مردها نبودند،زنان آفريده نمى‌شدند.خداوند چنين فرمود:«مردان سرپرست زنان هستند زيرا خداوند برخى را بر برخى برترى ساخته است»(نساء/34).داناى يهودى گفت:فلسفه آن كدام است‌؟پيامبر فرمود: خداوند آدم را از گل ساخت و از مائده سرشت وى،حوا را ساخت.نخستين كسى كه از زن پيروى كرد،آدم بود كه خداوند او را از بهشت خارج كرد.برترى مردان بر زنان در دنيا آشكار است.آيا نمى‌نگرى كه زنان دچار حيض مى‌شوند و به خاطر پليدى آن از نماز محرومند حال آنكه مردان چنين نيستند.داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.اكنون بگو كه چرا خداوند يك ماه روزه گرفتن را بر امت تو واجب كرده است،حال آنكه در امت‌هاى پيشين بيشتر بوده است‌؟پيامبر اسلام فرمود:آنگاه كه آدم از ميوه درخت خورد و آن يك ماه در شكم او بود و ازاين‌رو خداوند گرسنگى و تشنگى يك ماهه را بر نسل او واجب كرد.البته آن‌چه در شب مى‌خورند،از لطف الهى است درباره آنان.اين حكم براى آدم بوده و بر امت من نيز هست.بعد اين آيه را خواند: كُتِبَ‌ عَلَيْكُمُ‌ اَلصِّيٰامُ‌ كَمٰا كُتِبَ‌ عَلَى اَلَّذِينَ‌ مِنْ‌ قَبْلِكُمْ‌ لَعَلَّكُمْ‌ تَتَّقُونَ‌ «بر شما امت محمد صلّى اللّه عليه و آله روزه نوشته شده است همان‌سان كه بر امت‌هاى گذشته،اميد است كه از خداوند پروا كنيد»(بقره/183).داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.اينك بگو پاداش روزه‌دار كدام است‌؟پيامبر فرمود:هيچ مومنى ماه رمضان را براى خدا روزه نگيرد،مگر اينكه خداوند براى او هفت چيز را قرار دهد.نخست اينكه حرام بدن او آب شود و دوم اينكه به رحمت الهى نزديك شود.سوم كفاره گناه پدرش آدم خواهد بود.و سوم آسان بودن سكرات مرگ براى وى.و پنجم عدم گرسنگى و تشنگى در رستاخيز.و ششم حواله آزادى از دوزخ.و هفتم پذيرايى با ميوه‌هاى بهشتى.
داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.و اكنون بگو چرا خداوند فرمان وقوف در عرفات پس از هنگام عصر داده است‌؟پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:عصر همان هنگامى است كه آدم گناهكار شد.خداوند بر امت من وقوف و دعا در بهترين مكان‌ها را واجب كرد و نيز براى آنان بهشت را ضمانت نمود.هنگامى كه مردمان از عرفات برمى‌گردند همان زمانى است كه خداوند كلمات را به آدم تعليم داد و بعد توبه‌اش را قبول كرد و اوست توبه‌پذير و مهرورز.آنگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: خداوند بى‌گمان مرا بشير و نذير براى مردان برانگيخته است.براى خداوند در آسمان دنيا درى است كه باب رحمت و توبه و حاجات و عنايت و احسان و بخشش و كرم و عفو مى‌خوانند.هركس در عصر عرفات گرد آيد،سزاوار اين ويژگى‌هاى اخلاقى مى‌شود.براى خداوند را هزار فرشته بوده و همراه با هريك صد و بيست هزار و اهل عرفات در رحمت خواهند بود.آنگاه كه آنان بازگردند،خداوند فرشته‌هاى خويش را شاهد مى‌گيرد كه اهل عرفات از آتش دوزخ رها بوده و بهشت بر آنان واجب خواهد بود.از جانب حق ندا خواهند داد كه اى مردمان بازگرديد،درحالى‌كه آمرزيده شده‌ايد.مرا راضى كرديد و من از شما راضى هستم.
داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.و در پايان بگو خصلت‌هاى هفت‌گانه‌اى كه خداوند در ميان پيامبران،فقط‍‌ به تو ارزانى داشته و در ميان امت‌ها فقط‍‌ به امت تو بخشيده است،كدامند؟
پيامبر اسلام چنين فرمود:خداوند به من سوره حمد و اذان و نماز جماعت در مسجد و روز جمعه و صداى بلند در نمازهاى سه‌گانه را عنايت نمود و به امت من به هنگام بيمارى و سفر رخصت در عبادت،نماز ميت و شفاعت براى گناهكاران را.او گفت:اى محمد!درست گفتى.اما پاداش تلاوت‌كننده سوره حمد كدام،است‌؟رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:هركس سوره حمد را بخواند، خداوند به‌شمار آياتى كه فرود،فرستاده است،به او پاداش مى‌دهد.اما پاداش اذان‌گويان امت من اين است كه با پيامبران و صديق‌ها و شهيدها و شايستگان محشور مى‌شوند.اما صف‌هاى جماعت امت من در نماز مانند صف‌هاى فرشتگان در آسمان است.يك ركعت نماز جماعت همانند بيست و چهار ركعت نمازى است كه هرركعت آن پيش پروردگار عز و جل از عبادت چهل‌ساله دوست داشتنى است.در رستاخيز كه خداوند نسل‌هاى نخستين و آفرين را براى حساب گرد مى‌آورد، مؤمنى به نماز جماعت رفته نباشد مگر اينكه خداوند ترس او را در آن‌روز كم كند و فرمان بهشت براى او بدهد.اما بلند خواندن نماز پاداش دور شدن از آتش دوزخ و گذشتن از صراط‍‌ و شادمانى تا لحظه ورود به بهشت را خواهد داشت.و درباره نماز ميت خداوند بهشت را بر كسى كه نمازى بر جنازه‌اى خوانده است،واجب كرده است،مگر اينكه او منافق يا عاق والدين باشد.اما شفاعت من براى كسانى است كه گناهان زياد داشته باشند ولى به شرك و ظلم آلوده نباشند باشند.داناى يهودى گفت:اى محمد!درست گفتى.و من شهادت مى‌دهم كه خدايى غير از خداى يكتا نبوده و تو همان بنده و فرستاده او هستى.و نيز خاتم پيامبران و پيشواى پارسايان و فرستاده پروردگار جهانيان.
آنگاه داناى يهودى به اسلام ايمان آورده.سپس دفتر سفيدى بيرون آورد كه تمام گفتارهاى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله در آن نوشته شده بود.و بعد گفت:اى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله،سوگند به كسى كه تو را براى پيامبرى برانگيخته است،آن را از روى الواحى كه خداوند براى موسى فرستاده است،برگرفته‌ام.من در تورات فضل و منزلت تو را تا جايى ديدم كه در آن ترديد پيدا كردم و چهل سال در محو نام تو از نسخه‌هاى تورات مى‌كوشيدم و همچنان در جاى خود مى‌ديدم.در تورات خوانده‌ام كه كسى غير از تو پاسخ‌گوى اين پرسش‌ها نخواهد بود و نيز در هنگامى كه اين مسائل بر تو عرضه خواهد شد،جبرئيل و ميكائيل در سمت راست و چپ تو خواهند بود و همچنين وصى تو پيش‌روى تو. پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود:درست گفتى،اين جبرئيل است و اين ميكاييل كه در دو سوى من نشسته‌اند و اين هم وصى من على بن ابى طالب عليه السّلام است كه روبروى من نشسته است. داناى يهودى به حق گراييد و در مسلمانى نيكو بود.

divider