شناسه حدیث :  ۴۳۹۶۰۹

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۷۶  

عنوان باب :   المجلس الثالث و الثلاثون

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنِ اَلْفَضْلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ - « وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ » سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ أَخْبَرَنِي اَلرُّوحُ اَلْأَمِينُ أَنَّ اَللَّهَ لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ إِذَا جَمَعَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ أُتِيَ بِجَهَنَّمَ تُقَادُ بِأَلْفِ زِمَامٍ أَخَذَ بِكُلِّ زِمَامٍ مِائَةُ أَلْفِ مَلَكٍ مِنَ اَلْغِلاَظِ اَلشِّدَادِ لَهَا وَهْدَةٌ تَغِيظُ وَ زَفِيرٌ وَ إِنَّهَا لَتَزْفِرُ اَلزَّفْرَةَ فَلَوْ لاَ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَخَّرَهُمْ إِلَى اَلْحِسَابِ لَأَهْلَكَتِ اَلْجَمْعَ ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْهَا عُنُقٌ يُحِيطُ بِالْخَلاَئِقِ اَلْبَرِّ مِنْهُمْ وَ اَلْفَاجِرِ فَمَا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِهِ مَلَكاً وَ لاَ نَبِيّاً إِلاَّ نَادَى رَبِّ نَفْسِي نَفْسِي وَ أَنْتَ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ تُنَادِي أُمَّتِي أُمَّتِي ثُمَّ يُوضَعُ عَلَيْهَا صِرَاطٌ أَدَقُّ مِنْ حَدِّ اَلسَّيْفِ عَلَيْهِ ثَلاَثُ قَنَاطِرَ أَمَّا وَاحِدَةٌ فَعَلَيْهَا اَلْأَمَانَةُ وَ اَلرَّحِمُ وَ أَمَّا اَلثَّانِيَةُ فَعَلَيْهَا اَلصَّلاَةُ وَ أَمَّا اَلْأُخْرَى فَعَلَيْهَا عَدْلُ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ فَيُكَلَّفُونَ اَلْمَمَرَّ عَلَيْهِ فَتَحْبِسُهُمُ اَلرَّحِمُ وَ اَلْأَمَانَةُ فَإِنْ نَجَوْا مِنْهَا حَبَسَتْهُمُ اَلصَّلاَةُ فَإِنْ نَجَوْا مِنْهَا كَانَ اَلْمُنْتَهَى إِلَى رَبِّ اَلْعَالَمِينَ جَلَّ وَ عَزَّ وَ هُوَ قَوْلُهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى « إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصٰادِ » وَ اَلنَّاسُ عَلَى اَلصِّرَاطِ فَمُتَعَلِّقٌ وَ قَدَمٌ تَزِلُّ وَ قَدَمٌ تَسْتَمْسِكُ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ حَوْلَهُمْ يُنَادُونَ يَا حَلِيمُ اِغْفِرْ وَ اِصْفَحْ وَ عُدْ بِفَضْلِكَ وَ سَلِّمْ سَلِّمْ وَ اَلنَّاسُ يَتَهَافَتُونَ فِيهَا كَالْفَرَاشِ فَإِذَا نَجَا نَاجٍ بِرَحْمَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ نَظَرَ إِلَيْهَا فَقَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي نَجَّانِي مِنْكِ بَعْدَ إِيَاسٍ بِمَنِّهِ وَ فَضْلِهِ « إِنَّ رَبَّنٰا لَغَفُورٌ شَكُورٌ » .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۷۶

3 - امام پنجم فرمود چون اين آيه (سوره فجر) نازل شد كه دوزخ را بياورند در باره آن از رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) پرسيدند فرمود روح الامين بمن خبر داده كه خداى يگانه چون اولين و آخرين را جمع آورد دوزخ را بياورند كه با هزار مهارش ميكشند و هر مهارى را صد هزار فرشته غلاظ‍‌ و شداد بدست دارد براى آن بنك و اشتلم و نفس آتشينى باشد و چنان نفس آتشينى كشد كه اگر خدا مردم را براى حساب از آن عقب نكشد همه را هلاك كند سپس يك زبانه آتش از آن برآيد كه گرد همه مردم را از خوب وبد بگيرد و خلقى نماند تا فرشتگان و پيغمبران كه فرياد زند پروردگارا بداد من برس و تنها تو اى پيغمبر خدا فرياد كنى بداد امتم برسيد سپس بر آن پلى نهند از دم شمشير برنده‌تر كه بر آن سه گذرگاه باشد يكى براى امانت و رحم و ديگرى براى نماز و سومى ميزان عدل رب العالمين است كه معبود حقى جز او نيست بمردم تكليف شود از آن بگذرند رحم و امانت آنها را نگهدارند و اگر از آن نجات يابند نماز آنها را نگهدارد و اگر از آن نجات يابند بمحاسبه پروردگار جهان گرايند و اينست گفتار او تبارك و تعالى (سوره فجر) براستى پروردگارت در كمينگاهست مردم بر صراط‍‌ باشند بعضى آويزان و برخى لغزان و جمعى پابرجا و فرشتگان گرد آنها جار كشند اى حليم بيامرز، درگذر و بفضل خود متوجه باش و سالم دار سالم دار مردم چون پروانه خود را بر آن اندازند و چون كسى نجات يابد برحم خداى عز و جل بر آن نگردد و گويد حمد خدا را كه مرا از آن نجات داد پس از نوميدى بمن و فضل خودش براستى پروردگار ما آمرزنده شكرگزار است.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۲۹۷

3.امام باقر عليه السّلام فرمود:آن‌گاه كه اين آيه فرود آمد: وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ‌ «دوزخ را نزديك بياورند»(فجر)از مفهوم آن از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله سؤال كردند.حضرت فرمود: جبرئيل به من گفت كه خداى يكتا آن‌گاه كه مردمان را از نخستين و واپسين گرد آورد،دوزخ را مى‌آورند در حاليكه آن را به هزار مهار مى‌كشند و هرمهارى به دست صد هزار فرشته غلاظ‍‌ و شداد است و صداى بلند و نفس سوزان آن پيداست؛آنچنان‌كه اگر پروردگار مردمان را به منظور حساب اعمال از آن كنار نكشاند،همگان نابود خواهند شد. ناگاه زبانه آتشى از دوزخ بيرون مى‌زند كه مردمان خوب و بد را در ميان مى‌گيرد و آفريده‌اى خارج از حلقه آتش نمى‌ماند تا اين‌كه فرشتگان و پيامبر كه فرياد برآورد: خدايا!به فريادم برس.و آن‌گاه اى محمد صلّى اللّه عليه و آله تو پيامبرى خواهى بود كه خواهى گفت: امت مرا دريابيد.آنگاه بر دوزخ پلى مى‌گذارند كه از دم تيغ برندگى آن بيشترى است.سه گذرگاه بر آن پل به چشم مى‌خورد.نخستين براى امانت و ديگرى براى خويشاوندان و اقامه نماز.و سومى براى سنجش عدل پروردگار جهانيان كه جز او معبود شايسته‌اى نيست.سپس به همگان فرمان مى‌دهند كه از پل صراط‍‌ عبور كنند.پيوند با خويشان و امانت‌دارى آنان را نگاه مى‌دارد.اگر از آن گذشتند،نماز آنان را بازدارد و اگر از آن گذشتند، هنگام حساب اعمال است.و اين است معناى كلام او-تبارك و تعالى:به راستى پروردگارت در كمين‌گاه مردم بر صراط‍‌ است.برخى آويزان شده و برخى ديگر در گامها لغزان بوده و دسته‌اى استوارند.فرشتگان گرداگرد آنان حلقه زده و ندا مى‌دهند:اى حليم بيامرز و درگذر و به عنايت خود آنان را سالم بدار.مردمان مثل پروانه‌ها خويشتن را بر آنان افكنند و هرگاه كسى به لطف خدا رهايى پيدا كند نگاهى به صراط‍‌ افكنده و گويد خداوند را سپاس كه مرا از آن رهانيد؛پس از آن‌كه دچار نوميدى شده بودم.او به فضل خويش چنين كرد.بى‌گمان پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است.

divider