شناسه حدیث :  ۴۳۹۵۹۲

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۰  

عنوان باب :   المجلس التاسع و العشرون

معصوم :   امام سجاد (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ اَلسِّنَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْكُوفِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ اَلنَّخَعِيِّ عَنْ عَمِّهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ اَلنَّوْفَلِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ثَابِتِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ: سَأَلْتُ زَيْنَ اَلْعَابِدِينَ عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ هَلْ يُوصَفُ بِمَكَانٍ فَقَالَ تَعَالَى اَللَّهُ عَنْ ذَلِكَ قُلْتُ فَلِمَ أَسْرَى بِنَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَى اَلسَّمَاءِ قَالَ لِيُرِيَهُ مَلَكُوتَ اَلسَّمَاءِ وَ مَا فِيهَا مِنْ عَجَائِبِ صُنْعِهِ وَ بَدَائِعِ خَلْقِهِ قُلْتُ فَقَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ - « ثُمَّ دَنٰا فَتَدَلّٰى `فَكٰانَ قٰابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنىٰ » قَالَ ذَاكَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دَنَا مِنْ حُجُبِ اَلنُّورِ فَرَأَى مَلَكُوتَ اَلسَّمَاوَاتِ ثُمَّ تَدَلَّى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَنَظَرَ مِنْ تَحْتِهِ إِلَى مَلَكُوتِ اَلْأَرْضِ حَتَّى ظَنَّ أَنَّهُ فِي اَلْقُرْبِ مِنَ اَلْأَرْضِ كَقَابِ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۵۰

21 - ثابت بن دينار گويد امام از چهارم پرسيدم از خداى جل جلاله كه آيا مكان دارد؟ فرمود خدا از آن برتر است، گفتم پس چرا پيغمبرش را به آسمان برد؟ فرمود تا ملكوت آسمان و آنچه از عجايب و بدايع آفرينش وى در آنست بوى بنمايد گفتم گفتار خداى عز و جل (سوره النجم) كه نزديك شد و آويخت تا باندازه دو سر گمان بود يا نزديكتر چه معنى دارد؟ فرمود مقصود از آن رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) است كه نزديك پرده‌هاى نور شد و ملكوت آسمان‌ها را ديد و سپس آويخت در زير پاى خود ملكوت زمين را نگريست تا بنظر آورد كه باندازه فاصله دو سر كمان بزمين نزديك شده و صلى اللّٰه على نبينا محمد و آله اجمعين.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۲۵۵

21.ثابت بن دينار مى‌گويد:از امام سجاد عليه السّلام سؤال كردم آيا خدا مكان دارد؟فرمود: خدا از مكان برتر است.گفتم:پس خدا چگونه پيامبر را به آسمان برد؟فرمود:هدف اين بود كه آن حضرت ملكوت آسمان و شگفتى‌ها و زيبايى‌هاى آفرينش وى را در آسمان‌ها بنگرد.گفتم:سخن خداى عز و جل كه فرمود: ثُمَّ‌ دَنٰا فَتَدَلّٰى `فَكٰانَ‌ قٰابَ‌ قَوْسَيْنِ‌ أَوْ أَدْنىٰ‌ «نزديك شد و آويخت تا به اندازه دو سر كمان يا باريك‌تر»(النجم)چه مفهومى دارد؟فرمود:منظور وجود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه نزديك پرده‌هاى نور رفت و ملكوت آسمان را مشاهده كرد و از آن پس آويخت و در پايين پاى خويش،زمين را ديد تا به گمان آورد كه به اندازه فاصله دو سر كمان به زمين نزديك است.

divider