شناسه حدیث :  ۴۳۹۵۶۶

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۶  

عنوان باب :   المجلس الثامن و العشرون

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امام حسین (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ قَالَتْ: لَمَّا سَقَطَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ فَدَفَعْتُهُ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَوَضَعَ اَلنَّبِيُّ لِسَانَهُ فِي فِيهِ [فَمِهِ] وَ أَقْبَلَ اَلْحُسَيْنُ عَلَى لِسَانِ رَسُولِ اَللَّهِ يَمُصُّهُ قَالَتْ وَ مَا كُنْتُ أَحْسَبُ رَسُولَ اَللَّهِ يَغْذُوهُ إِلاَّ لَبَناً أَوْ عَسَلاً قَالَتْ فَبَالَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ فَقَبَّلَ اَلنَّبِيُّ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيَّ وَ هُوَ يَبْكِي وَ يَقُولُ لَعَنَ اَللَّهُ قَوْماً هُمْ قَاتِلُوكَ يَا بُنَيَّ يَقُولُهَا ثَلاَثاً قَالَتْ فَقُلْتُ فِدَاكَ أَبِي وَ أُمِّي وَ مَنْ يَقْتُلُهُ قَالَ بَقِيَّةُ اَلْفِئَةِ اَلْبَاغِيَةِ مِنْ بَنِي أُمَيَّةَ لَعَنَهُمُ اَللَّهُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۳۶

بهمين سند از صفيه دختر عبد المطلب رسيده كه چون حسين متولد شد او را بپيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) دادم پيغمبر زبان خود در دهانش نهاد و حسين شروع بمكيدن كرد و من فهميدم كه گويا رسول خدا شير و عسل باو ميخوراند گويد حسين بول كرد و پيغمبر ميان دو چشمش را بوسيد و بمنش داد و ميگريست و ميفرمود تا سه بار خدا لعنت كند مردمى را كه قاتل تواند عرضكردم قربانت پدر و مادرم كى او را ميكشد؟ فرمود بقيه گروه گمراه از بنى اميه.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۲۳۳

با همين سند در حديث ديگرى از صفيه آمده است كه آنگاه كه حسين عليه السّلام به دنيا آمد،او را به پيامبر سپردم.پيامبر زبان خويش را در دهان او نهاد و حسين عليه السّلام مكيدن آغاز كرد.من دانستم كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله شير و عسل به كام او مى‌ريزد.حسين كه ناگاه بول كرد،پيامبر ميان ديدگان او را بوسه زد و او را به دستم داد درحالى‌كه اشك مى‌ريخت.آنگاه تا سه نوبت فرمود:خدا لعنت كند كسانى را كه تو را به قتل مى‌رسانند. پرسيدم:پدر و مادرم فدايت شوند،چه كسانى او را خواهند كشت‌؟فرمود:بازمانده دسته گمراه امويان.

divider