شناسه حدیث :  ۴۳۹۵۲۸

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۱۰  

عنوان باب :   المجلس الثالث و العشرون

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي بَعْضِ خُطَبِهِ: أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ فَنَاءٍ وَ اَلْآخِرَةُ دَارُ بَقَاءٍ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ وَ لاَ تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ لاَ يَخْفَى عَلَيْهِ أَسْرَارُكُمْ وَ أَخْرِجُوا مِنَ اَلدُّنْيَا قُلُوبَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَبْدَانُكُمْ فَفِي اَلدُّنْيَا حَيِيتُمْ [حُبِسْتُمْ] وَ لِلْآخِرَةِ خُلِقْتُمْ إِنَّمَا اَلدُّنْيَا كَالسَّمِّ يَأْكُلُهُ مَنْ لاَ يَعْرِفُهُ إِنَّ اَلْعَبْدَ إِذَا مَاتَ قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ مَا قَدَّمَ وَ قَالَ اَلنَّاسُ مَا أَخَّرَ فَقَدِّمُوا فَضْلاً يَكُنْ لَكُمْ وَ لاَ تُؤَخِّرُوا كُلاًّ يَكُنْ عَلَيْكُمْ فَإِنَّ اَلْمَحْرُومَ مَنْ حُرِمَ خَيْرَ مَالِهِ وَ اَلْمَغْبُوطَ مَنْ ثَقَّلَ بِالصَّدَقَاتِ وَ اَلْخَيْرَاتِ مَوَازِينَهُ وَ أَحْسَنَ فِي اَلْجَنَّةِ بِهَا مِهَادَهُ وَ طَيَّبَ عَلَى اَلصِّرَاطِ بِهَا مَسْلَكَهُ.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۱۱۰

امير المؤمنين در يكى از خطبه‌هايش فرمود ايا مردم به راستى دنيا خانه نيستى و آخرت خانه زيستى است از گذرگاه خود توشه گيريد براى قرارگاه خويش پرده خود را نزد كسى كه راز شما داند ندريد، دلهاى خود را از دنيا بيرون كنيد پيش از آنكه تنهاى شما را بيرون برند در دنيا زنده شديد و براى آخرت آفريده شديد دنيا چون زهر است كسى آن را بخورد كه نشناسد بنده كه مرد فرشتگان گويند چه پيش داشت و مردم گويند چه بر جا گذاشت برگ عيشى پيش فرستيد كه از آن شما است و پس انداز نكنيد كه بر زيان شما است محروم كسى است كه از بهره مالش محروم باشد و رشك بر آن برند كه ميزانش از صدقات و خيرات سنگين است و در بهشت بستر خود گسترده داشته و راه صراط‍‌ خود را شسته كرده.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۱۹۱

حضرت امير عليه السّلام در يكى از خطبه‌هاى خود چنين فرمود:اى مردم!بى‌گمان دنيا همان سراى نيستى است و آخرت همان سراى هستى است.بنابراين از دنيا كه گذرگاهتان است براى آرامگاه ابدى خود ره‌توشه برداريد.و مراقب باشيد نزد خدايى كه راز آشناى شماست،پرده عفاف را ندريد و دل‌هاى خويش را از دوست داشتن دنيا كنيد، پيش از اينكه تن‌هاى شما را از دنيا خارج سازند.اى مردم!در دنيا زندگى يافتيد و براى آخرت آفريده شده‌ايد.بدانيد كه دنيا مثل زهر كشنده است.كسى آن را بياشامد كه نشناسد.اى مردم!وقتى انسان آنگاه بميرد،فرشتگان مى‌پرسند كه او چه پيش فرستاد؟ و مردمان مى‌پرسند كه او چه برجاى گذشته است‌؟اكنون كه مى‌توانيد چيزى پيش بفرستيد كه به شما تعلق دارد و مبادا زراندوزى كنيد كه به زيانتان خواهد بود.بى‌گمان بد بخت كسى است كه از ثروت خود بى‌نصيب گردد.بدانيد كه در رستاخيز بر كسى حسادت مى‌كنند كه ترازوى اعمال او از صدقات و خيرات از قبل فرستاده شده،سنگينى كند و در بهشت بستر آرامش خود را گسترده و راه صراط‍‌ خويش را هموار ساخته است.

divider