شناسه حدیث :  ۴۳۹۴۷۷

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۱  

عنوان باب :   المجلس السابع عشر

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو طَالِبٍ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ اَلصَّلْتِ اَلْقُمِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اِسْمَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ اَلْمَاحِي وَ فِي تَوْرَاةِ مُوسَى اَلْحَادُّ وَ فِي إِنْجِيلِ عِيسَى أَحْمَدُ وَ فِي اَلْفُرْقَانِ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قِيلَ فَمَا تَأْوِيلُ اَلْمَاحِي فَقَالَ اَلْمَاحِي صُورَةَ اَلْأَصْنَامِ وَ مَاحِي اَلْأَوْثَانِ وَ اَلْأَزْلاَمِ وَ كُلِّ مَعْبُودٍ دُونَ اَلرَّحْمَنِ قِيلَ فَمَا تَأْوِيلُ اَلْحَادِّ قِيلَ يُحَادُّ مَنْ حَادَّ اَللَّهَ وَ دِينَهُ قَرِيباً كَانَ أَوْ بَعِيداً قِيلَ فَمَا تَأْوِيلُ أَحْمَدَ قَالَ حَسُنَ ثَنَاءُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ فِي اَلْكُتُبِ بِمَا حُمِدَ مِنْ أَفْعَالِهِ قِيلَ فَمَا تَأْوِيلُ مُحَمَّدٍ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ وَ مَلاَئِكَتَهُ وَ جَمِيعَ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جَمِيعَ أُمَمِهِمْ يَحْمَدُونَهُ وَ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ وَ إِنَّ اِسْمَهُ لَمَكْتُوبٌ عَلَى اَلْعَرْشِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ وَ كَانَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَلْبَسُ مِنَ اَلْقَلاَنِسِ اَلْيَمَنِيَّةَ وَ اَلْبَيْضَاءَ وَ اَلْمُضَرِيَّةَ ذَاتِ اَلْأُذُنَيْنِ فِي اَلْحَرْبِ وَ كَانَتْ لَهُ عَنَزَةٌ يَتَّكِئُ عَلَيْهَا وَ يُخْرِجُهَا فِي فَيَخْطُبُ بِهَا وَ كَانَ لَهُ قَضِيبٌ يُقَالُ لَهُ اَلْمَمْشُوقُ وَ كَانَ لَهُ فُسْطَاطٌ يُسَمَّى اَلْكِنَّ وَ كَانَتْ لَهُ قَصْعَةٌ تُسَمَّى المنبعة [اَلسَّعَةَ] وَ كَانَ لَهُ قَعْبٌ يُسَمَّى اَلرِّيَّ وَ كَانَ لَهُ فَرَسَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا اَلْمُرْتَجِزُ وَ لِلْآخَرِ اَلسَّكْبُ وَ كَانَ لَهُ بَغْلَتَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا دُلْدُلُ وَ لِلْأُخْرَى اَلشَّهْبَاءُ وَ كَانَتْ لَهُ نَاقَتَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا اَلْعَضْبَاءُ وَ لِلْأُخْرَى اَلْجَذْعَاءُ وَ كَانَ لَهُ سَيْفَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا ذُو اَلْفَقَارِ وَ لِلْآخَرِ اَلْعَوْنُ وَ كَانَ لَهُ سَيْفَانِ آخَرَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا اَلْمِخْذَمُ وَ لِلْآخَرِ اَلرَّسُومُ وَ كَانَ لَهُ حِمَارٌ يُسَمَّى يعفور [يَعْفُوراً] وَ كَانَتْ لَهُ عِمَامَةٌ تُسَمَّى اَلسَّحَابَ وَ كَانَ لَهُ دِرْعٌ تُسَمَّى ذَاتَ اَلْفُضُولِ لَهَا ثَلاَثُ حَلَقَاتٍ فِضَّةٍ حَلْقَةٌ بَيْنَ يَدَيْهَا وَ حَلْقَتَانِ خَلْفَهَا وَ كَانَتْ لَهُ رَايَةٌ تُسَمَّى اَلْعُقَابَ وَ كَانَ لَهُ بَعِيرٌ يَحْمِلُ عَلَيْهِ يُقَالُ لَهُ اَلدِّيبَاجُ وَ كَانَ لَهُ لِوَاءٌ يُسَمَّى اَلْمَعْلُومَ وَ كَانَ لَهُ مِغْفَرٌ يُقَالُ لَهُ اَلْأَسْعَدُ فَسَلَّمَ ذَلِكَ كُلَّهُ إِلَى عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عِنْدَ مَوْتِهِ وَ أَخْرَجَ خَاتَمَهُ وَ جَعَلَهُ فِي إِصْبَعِهِ فَذَكَرَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ وَجَدَ فِي قَائِمَةِ سَيْفٍ مِنْ سُيُوفِهِ صَحِيفَةً فِيهَا ثَلاَثَةُ أَحْرُفٍ صِلْ مَنْ قَطَعَكَ وَ قُلِ اَلْحَقَّ وَ لَوْ عَلَى نَفْسِكَ وَ أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْكَ قَالَ وَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ خَمْسٌ لاَ أَدَعُهُنَّ حَتَّى اَلْمَمَاتِ اَلْأَكْلُ عَلَى اَلْحَضِيضِ مَعَ اَلْعَبِيدِ وَ رُكُوبِيَ اَلْحِمَارَ مُؤْكَفاً وَ حَلْبِيَ اَلْعَنْزَ بِيَدِي وَ لُبْسُ اَلصُّوفِ وَ اَلتَّسْلِيمُ عَلَى اَلصِّبْيَانِ لِتَكُونَ سُنَّةً مِنْ بَعْدِي .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۷۱

2 - امام پنجم فرمود نام رسول خدا «صلّى اللّه عليه و آله» در صحف ابراهيم ماحى است و در تورات موسى الحاد و در انجيل عيسى احمد و در فرقان محمد «صلّى اللّه عليه و آله» است عرض شد ماحى يعنى چه‌؟ فرمود نابود كن بتها و وثنها و قمارها و هر معبودى جز خداى رحمان عرض شد معنى الحاد چيست فرمود مبارزه كند با هر كه با خدا و دينش بستيزد خويش باشد يا بيگانه عرض شد احمد يعنى چه‌؟ فرمود خداى عز و جل در كتب خود او را نيك ستوده عرض شد محمد يعنى چه‌؟ فرمود براستى خدا و فرشتگانش و همه پيغمبرانش و رسولانش و همه امتهايش او را تمجيد كنند و بر او رحمت فرستند، نامش بر عرش نوشته است« مُحَمَّدٌ رَسُولُ‌ اَللّٰهِ‌ » و آن حضرت را شيوه بود از كلاههاى يمنى مى‌پوشيد و در جنك از كلاههاى دو گوش مضرى، عصاى پيكان دارى داشت كه بر آن تكيه ميكرد و آن را در عيدها با خود بيرون مى‌آورد و با آن خطبه ميخواند عصاى دستى داشت بنام ممشوق، چادرى بنام كن كاسه‌اى بنام منبعه قدحى بنام رى دو اسب داشت يكى را مرتجز گفته، و ديگرى را سكب، دو استر داشت بنام دلدل و شهباء، دو ناقه داشت بنام عضباء و جذعا و دو شمشير داشت بنام ذو الفقار و عون و دو شمشير ديگر بنام مخذم و رسوم الاغى داشت بنام يعفور نام عمامه‌اش سحاب و زرهش ذات الفضول بود كه سه حلقه نقره داشت يكى پيش و دو تا از پس نام علمش عقاب بود و شتر حملش ديباج و پرچمش معلام و خودش اسعد همه اينها را وقت وفاتش بعلى «عليه السّلام» داد خاتم خود را از انگشتش در آورد و بانگشت او كرد على «عليه السّلام» فرمود در دسته يكى از شمشيرهايش سه جمله نقش است پيوست كن با كسى كه از تو ميبرد، حق بگو گرچه بر ضررت باشد، بهر كه با تو بد كند خوبى كن رسول خدا «صلّى اللّه عليه و آله» فرمود: پنج چيز است كه تا بميرم ترك نكنم خوردن بر روى زمين با بنده‌ها سوار شدن بر الاغ برهنه، دوختن بز بدست خودم و پوشيدن جامه پشمين و سلام بر كودكان تا روش پس از من باشد.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۱۲۷

2.امام باقر عليه السّلام فرمود:در صحيفۀ ابراهيم خليل نام پيامبر اسلام«ماحى»است و در تورات موسى«الحادّ»و در انجيل عيسى«احمد»و در فرقان«محمد صلّى اللّه عليه و آله»است.گفته شد «ماحى»چيست‌؟فرمود:نابودگر بت‌ها و ابزار قمار و هرمعبود باطل.گفته شد:«الحاد»به چه معناست‌؟فرمود:پيامبر با محارب جنگ مى‌كند چه خورى و چه بيگانه.گفته شد: «احمد»چيست‌؟فرمود:نيك ستوده شده.گفته شد محمد چيست‌؟فرمود:تمجيد شده از سوى خدا و فرشتگان و پيامبران و امت‌ها كه بر او درود فرستند.نام پيامبر در عرش آمده كه محمد رسول اللّه.
آن حضرت عادت داشت كه كلاه يمنى بر سر مى‌گذاشت و در جنگ كلاه دو گوش مصرى.عصاى نوك‌تيزى داشت كه بر آن تكيه مى‌داد و در عيد همراه خود بيرون مى‌آورد و با آن خطبه مى‌خواند.يك عصاى ديگر داشت به نام«ممشوق»و چادرى به نام «كن»و كاسه‌اى به نام«منعبة»و قدحى به نام«رى»و دو اسب داشت.يكى را«مرتجز» مى‌ناميد و ديگرى را«سكب».دو استر داشت به نامهاى«دلدل»و«شهباء».دو شتر داشت به نامهاى«عضباء»و«جذعاء».و دو شمشير داشت به نامهاى«ذو الفقار»و«عون».و دو شمشير ديگر به نامهاى«مخذم»و«رسوم».خرى داشت به نام«يعفور».عمامه‌اى داشت به نام«سحاب».و زره او به نام«ذات الفضول»بود حلقه نقره داشت.يكى از جلو و دو تا مى‌انداخت.پرچم پيامبر به نام«عقاب»بود و شتر حمل پيامبر به نام«ديباج»و پرچم پيامبر به نام«معلوم».پيامبر همه اينها را به هنگام رحلت به على عليه السّلام بخشيد.خاتم انگشترى‌اش را به دست على عليه السّلام كرد.على عليه السّلام فرمود:در دسته يكى از شمشيرهاى پيامبر سه عبارت حك شده بود:پيوند داشته باش با كسى كه از تو بريده،حق را بگو،هر چند به زيان تو باشد و خوبى كن با هركه با تو بدى كرد.پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:پنج چيز است كه تا هنگام مرگ بدان پاى‌بندم:غذا خوردن روى زمين با بنده‌ها،سوار خر برهنه شدن،دوشيدن شير بز به دست خود،پوشيدن جامه پشمين و سلام‌كردن به كودكان. مى‌خواهم اين سنت پس از من بماند.

divider