شناسه حدیث :  ۴۳۹۴۳۸

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۷  

عنوان باب :   المجلس الثاني عشر

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عُلْوَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذَا نَظَرَ إِلَى هِلاَلِ اِسْتَقْبَلَ اَلْقِبْلَةَ بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ اَللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ اَلْإِيمَانِ وَ اَلسَّلاَمَةِ وَ اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْعَافِيَةِ اَلْمُجَلِّلَةِ وَ اَلرِّزْقِ اَلْوَاسِعِ وَ دَفْعِ اَلْأَسْقَامِ وَ تِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْعَوْنِ عَلَى اَلصَّلاَةِ وَ اَلصِّيَامِ اَللَّهُمَّ سَلِّمْنَا وَ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا حَتَّى يَنْقَضِيَ وَ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا ثُمَّ يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ عَلَى اَلنَّاسِ فَيَقُولُ يَا مَعْشَرَ اَلْمُسْلِمِينَ إِذَا طَلَعَ هِلاَلُ غُلَّتْ مَرَدَةُ اَلشَّيَاطِينِ وَ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ وَ أَبْوَابُ اَلْجِنَانِ وَ أَبْوَابُ اَلرَّحْمَةِ وَ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ اَلنَّارِ وَ اُسْتُجِيبَ اَلدُّعَاءُ وَ كَانَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِنْدَ كُلِّ فِطْرٍ عُتَقَاءُ يُعْتِقُهُمْ مِنَ اَلنَّارِ وَ نَادَى مُنَادٍ كُلَّ لَيْلَةٍ هَلْ مِنْ سَائِلٍ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ اَللَّهُمَّ أَعْطِ كُلَّ مُنْفِقٍ خَلَفاً وَ أَعْطِ كُلَّ مُمْسِكٍ تَلَفاً حَتَّى إِذَا طَلَعَ هِلاَلُ نُودِيَ اَلْمُؤْمِنُونَ أَنِ اُغْدُوا إِلَى جَوَائِزِكُمْ فَهُوَ يَوْمُ اَلْجَائِزَةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَمَا وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا هِيَ بِجَائِزَةِ اَلدَّنَانِيرِ وَ اَلدَّرَاهِمِ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۷

سه شنبه سه روز مانده از شعبان سال 3671 - امام پنجم فرمود چون چشم رسول خدا بماه رمضان مى‌افتاد رو بقبله ميكرد ميفرمود خدايا آن را نو كن بر ما بامنيت و ايمان و تندرستى و مسلمانى و عافيت سرا پا و روزى فراوان و دفع بيمارى و تلاوت قرآن و كمك بر نماز و روزه خدايا ما را براى ماه رمضان سالم دار و آن را براى ما سلامت دار و از ما دريافت كن تا ماه رمضان بگذرد و ما را آمرزيده باشى سپس رو بمردم ميكرد و ميفرمود اى گروه مردم مسلمان چون ماه نو رمضان بر آيد شياطين متمرد در بند شوند و درهاى آسمان و درهاى بهشت و درهاى رحمت گشوده گردند و درهاى دوزخ بسته شوند و دعا مستجاب گردد و براى خداى عز و جل نزد هر افطارى آزادشدگانى باشند كه آنها را از دوزخ آزاد كند و هر شب منادى فرياد زند آيا خواهشمندى هست‌؟ آيا آمرزشجوئى هست‌؟ خدايا بهر خرج كنى عوض بده و بهر ممسكى تلف بده تا چون هلال شوال بر آيد فرياد شود بمؤمنان كه فردا براى جائزه‌هاى خود حاضر باشيد كه فردا روز جائزه است سپس امام پنجم فرمود هلا بدان كه جانم بدست او است اين جائزه پول طلا و نقره نيست.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۸۷

1.امام محمد باقر عليه السّلام فرمود:زمانى كه ديدۀ پيامبر به ماه رمضان مى‌افتاد،رو به قبله مى‌ايستاد و مى‌فرمود:خدايا!ماه تازه را در ميان ما به امنيت و ايمان،و سلامت و اسلام و عافيت و روزى ارزان و فراوان و راندن بيمارى و تلاوت آيات قرآن و استعانت از نماز و روزه آراسته كن.خدايا!به ما در ماه رمضان سلامتى عطا كن و رمضان را بر ما سلامت دار و از ما بستان.ماه رمضان در حالى بر ما بگذرد كه ما را آمرزيده باشى.
آن‌گاه خطاب به مردم مى‌فرمود:اى مسلمانان!هرگاه ماه رمضان فرابرسد،شياطين سركش غل و زنجير مى‌شوند و درهاى آسمان و بهشت و رحمت الهى باز شده و درهاى دوزخ بسته مى‌شوند.و دعا اجابت مى‌شود.براى خدا نزد هرسفره افطارى،آزاد شده هايى وجود دارند كه آنان را از دوزخ رهايى مى‌بخشد و هرشب رمضان ندا مى‌رسد:آيا كسى هست كه خواسته‌اى داشته باشد؟
آيا خواهان آمرزش هست‌؟بعد فرمود:خدايا به هركس كه در اين ماه هزينه مى‌كند، پاداش عطا كن و به هربينوايى،شكيبايى بخش.آن‌گاه كه هلال شوال درآيد،ندا آيد:اى ايمان‌آورندگان:فرداى عيد بياييد و جايزه‌هاى خود را بستانيد،زيرا فردا روز گرفتن پاداش است.سپس امام باقر عليه السّلام فرمود:سوگند به آن‌كه جانم دست اوست،اين‌جايزه پول،طلا و نقره نيست.

divider