شناسه حدیث :  ۴۳۹۴۳۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱  

عنوان باب :   المجلس الحادي عشر

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ أَبِي اَلْوَرْدِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ: خَطَبَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلنَّاسَ فِي فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَظَلَّكُمْ شَهْرٌ فِيهِ لَيْلَةٌ « خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ » وَ هُوَ فَرَضَ اَللَّهُ صِيَامَهُ وَ جَعَلَ قِيَامَ لَيْلَةٍ فِيهِ بِتَطَوُّعِ صَلاَةٍ كَمَنْ تَطَوَّعَ بِصَلاَةٍ سَبْعِينَ لَيْلَةً فِيمَا سِوَاهُ مِنَ اَلشُّهُورِ وَ جَعَلَ لِمَنْ تَطَوَّعَ فِيهِ بِخَصْلَةٍ مِنْ خِصَالِ اَلْخَيْرِ وَ اَلْبِرِّ كَأَجْرِ مَنْ أَدَّى فَرِيضَةً مِنْ فَرَائِضِ اَللَّهِ وَ مَنْ أَدَّى فِيهِ فَرِيضَةً مِنْ فَرَائِضِ اَللَّهِ كَانَ كَمَنْ أَدَّى سَبْعِينَ فَرِيضَةً فِيمَا سِوَاهُ مِنَ اَلشُّهُورِ وَ هُوَ شَهْرُ اَلصَّبْرِ وَ إِنَّ اَلصَّبْرَ ثَوَابُهُ اَلْجَنَّةُ وَ هُوَ شَهْرُ اَلْمُوَاسَاةِ وَ هُوَ شَهْرٌ يَزِيدُ اَللَّهُ فِيهِ فِي رِزْقِ اَلْمُؤْمِنِ وَ مَنْ فَطَّرَ فِيهِ مُؤْمِناً صَائِماً كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِتْقُ رَقَبَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِذُنُوبِهِ فِيمَا مَضَى فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَيْسَ كُلُّنَا يَقْدِرُ عَلَى أَنْ يُفَطِّرَ صَائِماً - فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كَرِيمٌ يُعْطِي هَذَا اَلثَّوَابَ مِنْكُمْ مَنْ لَمْ يَقْدِرْ إِلاَّ عَلَى مَذْقَةٍ مِنْ لَبَنٍ يُفَطِّرُ بِهَا صَائِماً أَوْ شَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ عَذْبٍ أَوْ تُمَيْرَاتٍ لاَ يَقْدِرُ عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ وَ مَنْ خَفَّفَ فِيهِ عَنْ مَمْلُوكِهِ خَفَّفَ اَللَّهُ عَنْهُ حِسَابَهُ وَ هُوَ شَهْرٌ أَوَّلُهُ رَحْمَةٌ وَ وَسَطُهُ مَغْفِرَةٌ وَ آخِرُهُ إِجَابَةٌ وَ اَلْعِتْقُ مِنَ اَلنَّارِ وَ لاَ غِنَى بِكُمْ فِيهِ عَنْ أَرْبَعِ خِصَالٍ خَصْلَتَيْنِ تُرْضُونَ اَللَّهَ بِهِمَا وَ خَصْلَتَيْنِ لاَ غِنَى بِكُمْ عَنْهُمَا أَمَّا اَللَّتَانِ تُرْضُونَ اَللَّهَ بِهِمَا فَشَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنِّي رَسُولُ اَللَّهِ وَ أَمَّا اَللَّتَانِ لاَ غِنَى بِكُمْ عَنْهُمَا فَتَسْأَلُونَ اَللَّهَ حَوَائِجَكُمْ وَ اَلْجَنَّةَ وَ تَسْأَلُونَ اَللَّهَ فِيهِ اَلْعَافِيَةَ وَ تَتَعَوَّذُونَ بِهِ مِنَ اَلنَّارِ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۴۱

روز جمعه شش روز از شعبان مانده 3671 - امام پنجم فرمود رسول خدا «صلّى اللّه عليه و آله» در آخرين جمعه ماه شعبان اين خطبه را خواند، حمد خدا كرد و ستايش او نمود و سپس فرمود اى مردم ماهى بر شما سايه افكنده كه در آن شبى است بهتر از هزار ماه آن رمضانست خدا روزه‌اش را واجب كرده و يك شب نماز نافله آن را برابر هفتاد شب در ماه ديگر مقرر ساخته هر كه عمل مستحبى در آن كند چون عمل واجبى است كه در ماههاى ديگر و هر كه فريضه‌اى در آن انجام دهد چون كسى باشد كه هفتاد فريضه در ماههاى ديگر انجام دهد آن ماه شكيبائى است و مزد شكيبائى بهشت است آن ماه همدردى است آن ماهى است كه خدا بيفزايد در آن بروزى مؤمن هر كه در آن روزه‌دار مؤمنى را افطار دهد نزد خداى عز و جل ثواب آزاد كردن بنده‌اى دارد و گناهان گذشته‌اش آمرزيده شود بآن حضرت عرض شد يا رسول اللّٰه همه ما توانا نيستيم كه روزه دارى افطار دهيم فرمود خداى تبارك و تعالى كريم است، همين ثواب را ميدهد بشما كه توانا هستيد بشربتى از شير كه بدان روزه‌دارى را افطار دهيد يا شربتى از آب گوارا يا چند دانه خرما كه بر بيش از آن قدرت نداريد هر كه در آن از خدمت مملوك خود تخفيف دهد خدا در حساب او تخفيف دهد آن ماهى است كه اولش رحمت و ميانش آمرزش و آخرش اجابت و آزادى از دوزخ است در اين ماه از چهار خصلت بى‌نياز نباشيد دو تا براى رضاى خدا و دو تا براى نياز خود آن دو كه براى رضاى خداست گواهى اينكه معبود حقى نيست جز خدا و براستى من رسول خدايم و آن كه دو بدان نياز داريد از خدا بخواهيد حوائج خود را و بهشت را و از خدا بخواهيد عافيت و پناه طلبيد از آتش.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۷۷

1.امام باقر عليه السّلام فرمود:حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در آخرين جمعه شعبان حمد و ثناى خداوند را به جاى آورد و سپس اين سخن را فرمود:اى مردم!ماهى به سراغ‌تان آمده است كه در آن شبى برتر از هزار ماه وجود دارد و آن ماه رمضان،است.خداوند روزه گرفتن در اين ماه را واجب كرده و يك شب نافله آن را با نافله هفتاد شب از ماه‌هاى ديگر دانسته است.هركس در ماه رمضان يك كار مستحبى انجام دهد،مثل كار واجب در ماه‌هاى ديگر است و هركس كار واجب در اين ماه كند،گويا هفتاد كار واجب در ماه‌هاى ديگر انجام داده است.رمضان ماه صبر و شكيبايى است و پاداش آن بهشت خواهد بود.
رمضان ماه مواسات و برادرى است و خدا بر روزى مؤمن مى‌افزايد.هركس در رمضان مومن روزه‌دارى را افطارى دهد،نزد خداوند پاداش آزادسازى بنده‌اى را خواهد داشت و همچنين گناهان او آمرزيده مى‌شود.گفته شد اى پيامبر خدا!ما كه همه توانگر نيستيم و نمى‌توانيم افطارى بدهيم.فرمود:خدا كريم است.همين‌كه شما روزه‌دارى را با شربت شيرى يا آب گوارا و يا حتى چند دانه خرما افطارى بدهيد،خداوند همان پاداش را به شما مى‌دهد.بعد فرمود:هركس در ماه رمضان كار زيردستان را كم كند،خداوند در حساب اعمال او تخفيف مى‌دهد.
رمضان ماهى است كه رحمت،آغاز آن،مغفرت ميانه آن،و اجابت و رهايى از جهنم هم پايان آن است.در رمضان از چهار چيز بى‌نياز نخواهيد بود كه دو چيز براى خشنودى خداوند است و دو چيز براى نياز خويش.شهادت دادن به يگانگى خدا،و رسالت من همان دو چيز نخست است.اما خواستن حاجت‌هاى خود و بهشت از او،و نيز عافيت جويى و در امان ماندن از آتش جهنم،دو چيز ديگر است.

divider