شناسه حدیث :  ۴۳۹۴۰۳

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲  

عنوان باب :   المجلس السابع

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى بْنِ بَابَوَيْهِ اَلْقُمِّيُّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَحْمَدَ اَلْمُعَاذِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو اَلْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْمَرْوَزِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ اَلْوَاسِطِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ سَائِبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَدْ تَذَاكَرَ أَصْحَابُهُ عِنْدَهُ فَضَائِلَ فَقَالَ شَهْرٌ شَرِيفٌ وَ هُوَ شَهْرِي وَ حَمَلَةُ اَلْعَرْشِ تُعَظِّمُهُ وَ تَعْرِفُ حَقَّهُ وَ هُوَ شَهْرٌ تُزَادُ فِيهِ أَرْزَاقُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ تُزَيَّنُ فِيهِ اَلْجِنَانُ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ لِأَنَّهُ يَتَشَعَّبُ فِيهِ أَرْزَاقُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ هُوَ شَهْرٌ اَلْعَمَلُ فِيهِ مُضَاعَفٌ اَلْحَسَنَةُ بِسَبْعِينَ وَ اَلسَّيِّئَةُ مَحْطُوطَةٌ وَ اَلذَّنْبُ مَغْفُورٌ وَ اَلْحَسَنَةُ مَقْبُولَةٌ وَ اَلْجَبَّارُ جَلَّ جَلاَلُهُ يُبَاهِي فِيهِ بِعِبَادِهِ وَ يَنْظُرُ إِلَى صُوَّامِهِ وَ قُوَّامِهِ فَيُبَاهِي بِهِمْ حَمَلَةَ اَلْعَرْشِ فَقَامَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اَللَّهِ صِفْ لَنَا شَيْئاً مِنْ فَضَائِلِهِ لِنَزْدَادَ رَغْبَةً فِي صِيَامِهِ وَ قِيَامِهِ وَ لِنَجْتَهِدَ لِلْجَلِيلِ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ صَامَ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ سَبْعِينَ حَسَنَةً اَلْحَسَنَةُ تَعْدِلُ عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ مَنْ صَامَ يَوْمَيْنِ مِنْ حُطَّتْ عَنْهُ اَلسَّيِّئَةُ اَلْمُوبِقَةُ وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ رُفِعَ لَهُ سَبْعُونَ دَرَجَةً فِي اَلْجِنَانِ مِنْ دُرٍّ وَ يَاقُوتٍ وَ مَنْ صَامَ أَرْبَعَةَ أَيَّامٍ مِنْ وُسِّعَ عَلَيْهِ فِي اَلرِّزْقِ وَ مَنْ صَامَ خَمْسَةَ أَيَّامٍ مِنْ حُبِّبَ إِلَى اَلْعِبَادِ وَ مَنْ صَامَ سِتَّةَ أَيَّامٍ مِنْ صُرِفَ عَنْهُ سَبْعُونَ لَوْناً مِنَ اَلْبَلاَءِ وَ مَنْ صَامَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ مِنْ عُصِمَ مِنْ إِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ دَهْرَهُ وَ عُمُرَهُ وَ مَنْ صَامَ ثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ مِنْ لَمْ يَخْرُجْ مِنَ اَلدُّنْيَا حَتَّى يُسْقَى مِنْ حِيَاضِ اَلْقُدْسِ وَ مَنْ صَامَ تِسْعَةَ أَيَّامٍ مِنْ عَطَفَ عَلَيْهِ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ عِنْدَ مَا يُسَائِلاَنِهِ وَ مَنْ صَامَ عَشَرَةَ أَيَّامٍ مِنْ وَسَّعَ اَللَّهُ عَلَيْهِ قَبْرَهُ سَبْعِينَ ذِرَاعاً وَ مَنْ صَامَ أَحَدَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ ضُرِبَ عَلَى قَبْرِهِ إِحْدَى عَشْرَةَ مَنَارَةً مِنْ نُورٍ وَ مَنْ صَامَ اِثْنَيْ عَشَرَ يَوْماً مِنْ زَارَهُ فِي قَبْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ تِسْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ إِلَى اَلنَّفْخِ فِي اَلصُّورِ وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ اِسْتَغْفَرَتْ لَهُ مَلاَئِكَةُ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ وَ مَنْ صَامَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ أُلْهِمَتِ اَلدَّوَابُّ وَ اَلسِّبَاعُ حَتَّى اَلْحِيتَانُ فِي اَلْبُحُورِ أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لَهُ وَ مَنْ صَامَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ نَادَاهُ رَبُّ اَلْعِزَّةِ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ أُحْرِقُكَ بِالنَّارِ وَ مَنْ صَامَ سِتَّةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ أُطْفِئَ عَنْهُ سَبْعُونَ بَحْراً مِنَ اَلنِّيرَانِ وَ مَنْ صَامَ سَبْعَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ غُلِّقَتْ عَنْهُ أَبْوَابُ اَلنِّيرَانِ كُلُّهَا وَ مَنْ صَامَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ اَلْجِنَانِ كُلُّهَا وَ مَنْ صَامَ تِسْعَةَ عَشَرَ يَوْماً مِنْ أُعْطِيَ سَبْعِينَ أَلْفَ قَصْرٍ مِنَ اَلْجِنَانِ مِنْ دُرٍّ وَ يَاقُوتٍ وَ مَنْ صَامَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ زُوِّجَ سَبْعِينَ أَلْفَ زَوْجَةٍ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ وَ مَنْ صَامَ أَحَداً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ رَحَّبَتْ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ مَسَحَتْهُ بِأَجْنِحَتِهَا وَ مَنْ صَامَ اِثْنَيْنِ وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ كُسِيَ سَبْعِينَ أَلْفَ حُلَّةٍ « مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ » وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ أُوتِيَ بِدَابَّةٍ مِنْ نُورٍ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ قَبْرِهِ فَيَرْكَبُهَا طَيَّاراً إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ صَامَ أَرْبَعَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ شُفِّعَ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً مِنْ أَهْلِ اَلتَّوْحِيدِ وَ مَنْ صَامَ خَمْسَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ أُعْطِيَ بَرَاءَةً مِنَ اَلنِّفَاقِ وَ مَنْ صَامَ سِتَّةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ جَوَازاً عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ مَنْ صَامَ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ اَلنَّارِ وَ مَنْ صَامَ ثَمَانِيَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ تَهَلَّلَ وَجْهُهُ - وَ مَنْ صَامَ تِسْعَةً وَ عِشْرِينَ يَوْماً مِنْ نَالَ رِضْوَانَ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرَ وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثِينَ يَوْماً مِنْ نَادَاهُ جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مِنْ قُدَّامِ اَلْعَرْشِ يَا هَذَا اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ عَمَلاً جَدِيداً غُفِرَ لَكَ مَا مَضَى وَ تَقَدَّمَ مِنْ ذُنُوبِكَ فَالْجَلِيلُ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ لَوْ كَانَ ذُنُوبُكَ عَدَدَ نُجُومِ اَلسَّمَاءِ وَ قَطْرِ اَلْأَمْطَارِ وَ وَرَقِ اَلْأَشْجَارِ وَ عَدَدَ اَلرَّمْلِ وَ اَلثَّرَى وَ أَيَّامِ اَلدُّنْيَا لَغَفَرْتُهَا « وَ مٰا ذٰلِكَ عَلَى اَللّٰهِ بِعَزِيزٍ » بَعْدَ صِيَامِكَ [ ] قَالَ اِبْنُ عَبَّاسٍ هَذَا اَلشَّهْرُ .
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۲۴

روز جمعه دهم شعبان سال 3671 - رسول خدا در ضمن اينكه اصحابش نزد او فضائل شعبان را مذاكره ميكردند فرمود شعبان ماه شريفى است و ماه منست و حاملان عرش آن را بزرگ شمارند و حق آن را بشناسند و آن ماهى است كه ارزاق مؤمنان براى ماه رمضان در آن بيفزايد و بهشت در آن زيور شود و آن را شعبان نامند براى آنكه ارزاق مؤمنان در آن منشعب گردد آن ماهيست كه حسنه در آن هفتاد برابر باشد و سيئه ملغى گردد و گناه آمرزيده است و حسنه پذيرفته و حضرت جبار جل جلاله در آن ببندگانش نياز و به روزه‌داران و شب‌زنده‌دارانش نگاه كند و بحاملان عرش بدانها ببالد على بن ابى طالب «عليه السّلام» برخاست و گفت پدرم قربانت و مادرم يا رسول اللّٰه برخى از فضائل آن را براى ما وصف كن تا شوق روزه و عبادت آن در ما فزون گردد و براى رب جليل كوشش كنيم در آن پيغمبر فرمود هر كه اول روز از شعبان را روزه دارد خدا هفتاد حسنه برايش بنويسد كه برابر عبادت يك سالست و هر كه دو روزش را روزه دارد سيئه هلاك‌كننده از او بريزد و هر كه سه روز از ماه شعبان را روزه دارد هفتاد درجه از در و ياقوت در بهشت برايش بالا رود و هر كه چهار روز روزه دارد وسعت رزق يابد و هر كه پنج روز روز دارد محبوب عباد گردد و هر كه شش روز روزه دارد هفتاد رنگ بلاء از او بگردد و هر كه هفت روزه گيرد از ابليس و قشونش تا عمر دارد مصون گردد و هر كه هشت روزه بگيرد در شعبان از دنيا نرود تا از حوضهاى قدس بنوشد و هر كه نه روزش را روزه دارد مورد لطف منكر و نكير هنگام سؤال قبر كردد و هر كه ده روزه در آن گيرد خدا هفتاد ذراع گورش را وسعت دهد و هر كه يازده روزش را روزه دارد در گورش يازده چراغ نور برافرازند و هر كه دوازده روز روزه دارد در آن هر روز نود هزار فرشته در گورش بديدن او آيند تا صور بدمد و هر كه سيزده روز از شعبان روزه دارد فرشتگان هفت آسمان برايش آمرزش خواهند و هر كه چهارده روزش را روزه دارد بجانوران و درندگان الهام شود برايش آمرزش جويند تا برسد بماهيان دريا و هر كه پانزده روزش را روزه دارد رب العزة او را ندا كند بعزت و جلالم سوگند تو را بآتش نسوزانم و هر كه شانزده روزش را روزه دارد هفتاد درياى آتش بر او خاموش گردد و هر كه هفده روزش را روزه دارد درهاى دوزخ بر او بسته گردد و هر كه هيجده روزش را روزه دارد همه درهاى بهشت برويش باز شود و هر كه نوزده روزش را روزه دارد هفتاد هزار كاخ بهشت از در و ياقوت باو عطا شود و هر كه بيست روزش روزه دارد هفتاد هزار حوريه بهشت باو تزويج شود و هر كه بيست و يك روزش را روزه دارد فرشتگان باو مرحبا گويند و بالهاى خود را باو بمالند و هر كه بيست و دو روزش را روزه دارد هفتاد حله سندس و استبرق باو بپوشانند و هر كه بيست و سه روزش را روزه دارد يك وسيله حركت نورى بوى دهند تا از قبرش ببهشت پرواز كند و هر كه بيست و چهار روزش را روزه دارد در هفتاد هزار تن از يگانه پرستان شفاعتش پذيرفته گردد و هر كه بيست و پنج روزش را روزه دارد برى از نفاق باشد و هر كه بيست و شش روزش را روزه دارد خداى عز و جل گذرنامه از صراط‍‌ برايش بنويسد و هر كه بيست و هفت روزش را روزه دارد خدا براءت از دوزخ برايش بنويسد و هر كه بيست و هشت روزش را روزه دارد روز قيامت چهره‌اش بدرخشد و هر كه بيست و نه روزش را روزه دارد برضوان اكبر خدا نايل شود و هر كه سى روز شعبان را روزه دارد جبرئيل از پيشگاه عرش ندا كند اى فلانى عمل خود را از سر گير كه آنچه از گناهانت گذشته است آمرزيده شد خداى عز و جل فرمايد اگر گناهانت بشماره ستاره‌هاى آسمان و قطره‌هاى باران و برگ درختان و ريگ بيابان و شماره‌هاى ذره‌هاى خاك و ايام دنيا باشد آنها را آمرزيدم و اين براى خدا سخت نيست پس از اينكه ماه رمضان - شعبان را روزه دارى. ابن عباس گفت اينست ماه شعبان.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۴۷

1.ابن عباس مى‌گويد:رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله درحالى‌كه ياران حضرت نزد او از فضيلت‌هاى شعبان گفت‌وگو مى‌كردند،حضرت فرمود:ماه شريف شعبان،ماه من است و حاملان عرش،آن را ارج مى‌نهند و حق اين ماه را مى‌شناسند.شعبان ماهى است كه روزى‌هاى مومنان مانند ماه رمضان در آن زياد مى‌شود و نيز بهشت آراسته شود.ماه شعبان را شعبان گفتند؛چون روزى‌هاى اهل ايمان در آن دسته‌دسته مى‌شود.شعبان ماهى است كه هركار نيكى در آن هفتاد برابر مى‌شود و هربدى از بين مى‌رود و بخشيده مى‌شود و حسنه پذيرفته مى‌گردد.خداوند در ماه شعبان به بندگان روزه‌دار و شب‌زنده دارش مى‌نگرد و نزد حاملان عرش به آنان مى‌بالد.
آن‌گاه على بن ابى طالب عليه السّلام برخاست و گفت:پدر و مادرم فدايت باد،اى رسول خدا! پاره‌اى از فضيلت‌هاى شعبان را براى ما بگو تا اشتياق‌مان براى روزه و عبادت بيشتر شود و براى پروردگارمان عبادت شايسته كنيم.پيامبر فرمود:هركس اوّلين روز شعبان را روزه بگيرد،خدا براى او هفتاد حسنه ثبت مى‌كند كه با عبادت يك سال برابرى دارد.هركس دو روز آن را روزه باشد،گناهان باقى‌مانده‌اش از او فرومى‌ريزد.هركس سه روزش را روزه باشد،در بهشت هفتاد مرتبه از جواهر و ياقوت براى او بالا مى‌رود.هركس چهار روزش را روزه باشد،روزى فراخ پيدا مى‌كند.هركس پنج روزش را روزه باشد،نزد بندگان محبوب مى‌شود.هركس شش روزش را روزه بگيرد،هفتاد نوع بلا از او دور مى‌شود.هركس هفت روزش را روزه بگيرد تا زنده است از شيطان و سپاهيان او در امان خواهد ماند.هركس هشت روزش را روزه بگيرد،در شعبان نميرد مگر آن‌كه از حوض‌هاى قدسى بنوشد.هر كس نه روزش را روزه بگيرد،نكير و منكر با مهربانى از او سؤال كنند.هركس ده روز شعبان را روزه باشد،خدا قبر او را هفتاد ذراع فراخ مى‌كند.هركس يازده روزش را روزه باشد،در گورش يازده چراغ روشنايى افروخته مى‌شود.هركس دوازده روزش را روزه باشد،هرروز نود هزار فرشته در گورش به زيارت او مى‌آيند تا اين‌كه در صور دميده مى‌شود.هركس سيزده روزش را روزه باشد،فرشتگان هفت آسمان براى وى آمرزش مى‌طلبند.هركس چهارده روزش را روزه باشد،به جانوران الهام شود كه براى او طلب آمرزش كنند تا اين‌كه نوبت به ماهيان دريا برسد.هركس پانزده روزش را روزه باشد، خداوند او را ندا نمى‌دهد:به عزت و جلالم سوگند كه تو را هرگز گرفتار آتش جهنم نخواهم كرد.هركس شانزده روزش را روزه باشد،هفتاد درياى آتش،براى او خاموش شود.هر كس هفده روزش را روزه باشد،تمام درهاى دوزخ به روى او بسته مى‌شود.هركس هجده روزش را روزه باشد،همه درهاى بهشت به روى او گشوده مى‌شود.هركس نوزده روزش را روزه باشد،هفتاد هزار قصر بهشتى از جواهر و ياقوت به او بخشيده مى‌شود.هركس بيست روزش را روزه بگيرد،هفتاد هزار حوريه بهشتى به عقد او در مى‌آيند.هركس بيست و يك روز شعبان را روزه بگيرد،فرشتگان به او آفرين مى‌گويند و بال‌هايشان را به او مى‌مالند.هركس بيست و دو روزش را روزه باشد،هفتاد حله سندس و استبرق به او مى‌پوشانند.هركس بيست و سه روزش را روزه باشد،به كمك نور مى‌تواند از قبرش تا بهشت پرواز كند.هركس بيست و چهار روزش را روزه باشد،شفاعت او درباره هفتاد هزار تن از اصل توحيد قبول مى‌شود.هركس بيست و پنج روزش را روزه باشد،از دورويى و نفاق بيزار مى‌شود.هركس بيست و شش روزش را روزه باشد،خدا عبور او از پل صراط‍‌ را هموار مى‌سازد.هركس بيست و هفت روزش را روزه باشد،خدا نجات او را از آتش جهنم تضمين مى‌كند.هركس بيست و هشت روزش را روزه باشد،در رستاخيز چهره درخشان پيدا مى‌كند.هركس بيست و نه روزش را روزه بگيرد،به خشنودى بزرگ خداوند نايل مى‌شود.هركس تمام شعبان را روزه باشد،جبريل از پيشگاه خدا فرياد مى‌زند:اى فلانى! كار خود را از نو شروع كن،چرا كه گناهان تو را خدا آمرزيده است.خداوند مى‌فرمايد:اگر گناهان تو،به اندازه ستاره‌هاى آسمان و قطره‌هاى باران و برگهاى درختان و ريگ‌هاى بيابان و ذرات خاك و روزهاى دنيا باشد،همه را برايت آمرزيدم.البته اين كار براى خدا دشوار نيست،پس از اين‌كه ماه‌هاى رمضان و شعبان را روزه بگيرى.اين حديث را ابن عباس گفت.

divider