شناسه حدیث :  ۴۳۹۳۷۴

  |  

نشانی :  الأمالی (للصدوق)  ,  جلد۱  ,  صفحه۸  

عنوان باب :   المجلس الثاني

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُمْرُوسٍ اَلْهَمَدَانِيُّ بِهَمَدَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ اَلْحَسَنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ اَلْقَحْطَبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ اَلْحَكَمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ قَيْسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي اَلسَّمَاءِ اَلسَّابِعَةِ كَالشَّمْسِ بِالنَّهَارِ فِي اَلْأَرْضِ وَ فِي اَلسَّمَاءِ اَلدُّنْيَا كَالْقَمَرِ بِاللَّيْلِ فِي اَلْأَرْضِ أَعْطَى اَللَّهُ عَلِيّاً مِنَ اَلْفَضْلِ جُزْءاً لَوْ قُسِمَ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ لَوَسِعَهُمْ وَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْفَهْمِ جُزْءاً لَوْ قُسِمَ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ لَوَسِعَهُمْ شَبَّهْتُ لِينَهُ بِلِينِ لُوطٍ وَ خُلُقَهُ بِخُلُقِ يَحْيَى وَ زُهْدَهُ بِزُهْدِ أَيُّوبَ وَ سَخَاهُ بِسَخَاءِ إِبْرَاهِيمَ وَ بَهْجَتَهُ بِبَهْجَةِ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ وَ قُوَّتَهُ بِقُوَّةِ دَاوُدَ لَهُ اِسْمٌ مَكْتُوبٌ عَلَى كُلِّ حِجَابٍ فِي اَلْجَنَّةِ بَشَّرَنِي بِهِ رَبِّي وَ كَانَتْ لَهُ اَلْبِشَارَةُ عِنْدِي عَلِيٌّ مَحْمُودٌ عِنْدَ اَلْحَقِّ مُزَكًّى عِنْدَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ خَاصَّتِي وَ خَالِصَتِي وَ ظَاهِرَتِي وَ مِصْبَاحِي وَ جَنَّتِي وَ رَفِيقِي آنَسَنِي بِهِ رَبِّي فَسَأَلْتُ رَبِّي أَنْ لاَ يَقْبِضَهُ قَبْلِي وَ سَأَلْتُهُ أَنْ يَقْبِضَهُ شَهِيداً بَعْدِي أُدْخِلْتُ اَلْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ حُورَ عَلِيٍّ أَكْثَرَ مِنْ وَرَقِ اَلشَّجَرِ وَ قُصُورَ عَلِيٍّ كَعَدَدِ اَلْبَشَرِ - عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ عَلِيٍّ مَنْ تَوَلَّى عَلِيّاً فَقَدْ تَوَلاَّنِي حُبُّ عَلِيٍّ نِعْمَةٌ وَ اِتِّبَاعُهُ فَضِيلَةٌ دَانَ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ حَفَّتْ بِهِ اَلْجِنُّ اَلصَّالِحُونَ لَمْ يَمْشِ عَلَى اَلْأَرْضِ مَاشٍ بَعْدِي إِلاَّ كَانَ هُوَ أَكْرَمَ مِنْهُ عِزّاً وَ فَخْراً وَ مِنْهَاجاً لَمْ يَكُ فَظّاً عَجُولاً وَ لاَ مُسْتَرْسِلاً لِفَسَادٍ وَ لاَ مُتَعَنِّداً حَمَلَتْهُ اَلْأَرْضُ فَأَكْرَمَتْهُ لَمْ يَخْرُجْ مِنْ بَطْنِ أُنْثَى بَعْدِي أَحَدٌ كَانَ أَكْرَمَ خُرُوجاً مِنْهُ وَ لَمْ يَنْزِلْ مَنْزِلاً إِلاَّ كَانَ مَيْمُوناً أَنْزَلَ اَللَّهُ عَلَيْهِ اَلْحِكْمَةَ وَ رَدَّاهُ بِالْفَهْمِ تُجَالِسُهُ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ لاَ يَرَاهَا وَ لَوْ أُوحِيَ إِلَى أَحَدٍ بَعْدِي لَأُوحِيَ إِلَيْهِ فَزَيَّنَ اَللَّهُ بِهِ اَلْمَحَافِلَ وَ أَكْرَمَ بِهِ اَلْعَسَاكِرَ وَ أَخْصَبَ بِهِ اَلْبِلاَدَ وَ أَعَزَّ بِهِ اَلْأَجْنَادَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ بَيْتِ اَللَّهِ اَلْحَرَامِ يُزَارُ وَ لاَ يَزُورُ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ اَلْقَمَرِ إِذَا طَلَعَ أَضَاءَ اَلظُّلْمَةَ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ اَلشَّمْسِ إِذَا طَلَعَتْ أَنَارَتْ وَصَفَهُ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ وَ مَدَحَهُ بِآيَاتِهِ وَ وَصَفَ فِيهِ آثَارَهُ وَ أَجْرَى مَنَازِلَهُ فَهُوَ اَلْكَرِيمُ حَيّاً وَ اَلشَّهِيدُ مَيِّتاً.
زبان ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ;  ج ۱  ص ۹

7 - رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود على در آسمان هفتم چون خورشيد درخشان روز است در زمين و در آسمان دنيا چون ماه تابان شب است در زمين خدا بعلى سهمى از فضيلت داده كه اگر بر اهل زمين پخش شود همه را فرا گيرد و سهمى از فهم داده كه اگر بر اهل زمين پخش شود همه را فرا گيرد نرمش لوط‍‌ دارد و خلق يحيى و زهد ايوب و در سخاوت بابراهيم ماند، خرمى او چون خرمى سليمان بن داود است و توانائى او چون توان داود نامش بر همه پرده‌هاى بهشت نگاشته است پروردگارم مرا بوجودش مژده داد اين مژده از آن او بود در نزد من على نزد حق ستوده است و نزد فرشتگان تزكيه‌شدۀ خاص منست و اعلان من و چراغ منست و بهشت من و يارم پروردگارم مرا بدو مأنوس كرد و از او در حواستم كه پيش از من جانش نستاند و درخواستم كه پس از من بفيض شهادت جانش را ربايد، من در بهشت در آمدم و ديدم حوريان على بيش از برگ درختانست و كاخهاى على بشماره افراد انسان على از منست و من از على هر كه او را دوست دارد مرا دوست داشته دوستى على نعمت است و پيروى او فضيلتى است كه فرشتگان بدان معتقدند و صالحان جن گرد اويند پس از من كسى بر زمين گام ننهاده جز آنكه على بهتر از او است عزت است و افتخار و دليل راه نه سخت است و نه شتابكار و نه سهل انكار بر تباهى و نه عناد ورز، زمين او را برداشته و گرامى داشته. پس از من گرامى‌تر از وى از شكم مادرى بر نيامده و بهر جا فرود آمده است ميمنت داشته، خدا بروى حكمت فرو فرستاده و فهمش در بر كرده فرشتگان باوى همنشين باشند و آنها را ببيند و اگر پس از من بكسى وحى شدى باو وحى رسيدى خدا به وجود او محفلها را زيور كرده و قشونها را گرامى داشته و بلاد را ارزانى عطا كرده و لشكرها را عزيز ساخته مثلش مثل خانه محترم خداست بديدش روند و بديد كسى نرود و همانند ماه است كه چون برآيد بر هر تاريكى پر تو افكند و چون خورشيد كه چون طلوع كند روشن سازد، خدايش در كتاب خود ستوده و بآيات خويش مدح نموده و وصف آثارش كرده و در منازلش روان ساخته او تا زنده است گرامى است و در مردن بشهادت سعادتمند است.

divider

الأمالی (للصدوق) / ترجمه هدایتی ;  ج ۱  ص ۲۱

7.سلمه بن قيس مى‌گويد:پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:على عليه السّلام در آسمان هفتم مثل خورشيد تابان ظهرگاهى مى‌درخشد و در آسمان دنيا مثل ماه درخشنده شب است. خداوند از فضيلت به على بهره‌اى عطا كرده است كه اگر در ميان ساكنان زمين پراكنده شود،همگى نصيب مى‌بردند.همچنين از فهم به او بهره‌اى داده كه مردمان زمين پخش شود،همه بهره‌مند مى‌شوند.امام على عليه السّلام در نرم‌خويى به لوط‍‌ پيامبر،خلق‌وخوى به يحيى،در زهد به ايوب،در سخاوت به ابراهيم خليل،در نشاط‍‌ مثل سليمان بن داود،در توان‌مندى به حضرت داود شباهت دارد.روى پرده‌هاى بهشت نام على نوشته شده است. پروردگارم به من مژده داد كه على به وجود مى‌آيد.نزد من براى او مژده‌اى است بر ستوده بودنش نزد حق و پاك بودنش در جمع فرشتگان.على عليه السّلام تربيت شده مخصوص من است و نيز اعلان و چراغ هدايت من و بهشت من است و همچنين همدم من.پروردگارم مرا به وجود على انس بخشيد پس از خداوندم خواستم كه او را قبل از من قبض‌روح نكند و نيز خواستم كه فيض شهادت را پس از من نصيب على سازد،من وارد بهشت شدم در حالى كه ديدم حوريان على بيش‌از برگ درختان و قصرهاى على به‌شمار انسان‌هاست. على از من و من از على هستم.هركه ولايت على را بپذيرد،مرا پذيرفته است.دوست داشتن على نعمت و پيروى‌كردن از او فضيلت است كه فرشتگان آن را باور دارند. جن‌هاى صالح به او مى‌پيوندند.بى‌گمان پس از من بهتر از على بر زمين قدم نمى‌گذارد. على عزت است و مايه مباهات و راهنماى راه خداست.على نه شتاب‌زده است و نه در تباهى سهل‌انگارى دارد و نه عناد مى‌ورزد.زمين على را حمل مى‌كند و او را گرامى مى‌دارد.
پس از من،گرامى‌تر از على را مادرى نزاييده است.على به هرجا فرود آمده،آن‌جا را مبارك ساخته است.خداوند حكمت را بر او نازل كرده و آن را با فهمش پوشانده است. فرشتگان همنشين على عليه السّلام هستند و او نمى‌بينند.اگر بنا بود پس از من به كسى وحى شود،به على وحى مى‌شد.خداوند به سبب وجود على عليه السّلام محافل را آراسته و لشگريان را گرامى داشته و شهرها را سبزى بخشيده و به سپاهيان عزت ارزانى داشته است.
مثل على،خانه خداست كه حاجيان به زيارتش مى‌روند،درحالى‌كه به زيارت كسى نمى‌رود.على به ماه مى‌ماند كه وقتى در تاريكى طلوع مى‌كند،ظلمت و تاريكى را از بين مى‌برد.برآمدن در تاريكى‌ها پرتو مى‌افكند.على مثل خورشيد است كه به هنگام طلوع همه‌جا را روشن مى‌كند.خداوند در كتاب خود او را وصف كرده و در كلام خويش او را ستوده است و نيز آثارش را در او توصيف كرده و در منازل كرامت،روانش ساخته است. پس او در زندگى بزرگ و در مرگ شهيد است.

divider