شناسه حدیث :  ۴۳۹۳۵۹

  |  

نشانی :  الآداب الدينية للخزانة المعينية  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۲  

عنوان باب :   [متن عربى] الفصل الرابع عشر في ذكر آداب يختم بها الكتاب

معصوم :   امام حسن مجتبی (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

و روي عن ميمون بن مهران قال: كنت جالسا عند حسن بن علي عليهما السلام فأتاه رجل، فقال له: يا ابن رسول اللّٰه إنّ فلانا له عليّ مال و يريد أن يحبسني، فقال عليه السّلام: «و اللّٰه ما عندي مال فأقضي عنك» قال له: فكلّمه، قال: فلبس عليه السّلام نعليه، فقلت له: يا ابن رسول اللّٰه أنسيت اعتكافك؟ فقال له: «لم أنس و لكنّي سمعت أبي عليه السّلام يقول: قال رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله : من سعى في حاجة أخيه المسلم فكأنّما عبد اللّٰه عزّ و جلّ تسعة آلاف سنة صائما نهاره قائما ليله» .
زبان ترجمه:

الآداب الدینیة / ترجمه عابدی ;  ج ۱  ص ۳۶۴

ميمون بن مهران گويد: امام مجتبى عليه السّلام در مسجد اعتكاف كرده بود و من نزد او نشسته بودم كه مردى آمد و عرض كرد: اى فرزند رسول خدا شخصى از من طلب دارد و مى‌خواهد مرا به اين جهت به زندان افكند، امام عليه السلام فرمود: «بخدا سوگند اكنون ثروتى ندارم كه قرض تو را بپردازم»، آن مرد گفت: شما بيا با او صحبت كن. امام مجتبى عليه السّلام كفش خود را پوشيد كه حركت كند. من به امام عرض كردم: اى فرزند رسول خدا آيا اعتكاف خود را فراموش نمودى‌؟ حضرت فرمود: «فراموش نكردم، ولى از پدرم شنيدم كه مى‌گفت پيامبر خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم فرمود: هر كس براى برآورده شدن حاجت برادر دينى خود تلاش كند گويا نه هزار سال خدا را عبادت كرده كه روزها را روزه گرفته و شبها را به نماز ايستاده باشد».

divider