شناسه حدیث :  ۴۳۹۲۶۰

  |  

نشانی :  وقعة الجمل  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۹  

عنوان باب :   [الوقائع بعد الحرب] و من كلامه عليه السّلام حين قدم الكوفة من البصرة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

ثُمَّ تَوَجَّهَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِلَى اَلْكُوفَةِ قَالَ [اَلْمَسْعُودِيُّ]: فَقَالَ حِينَ قُدُومِهِ إِلَيْهَا؛ بَعْدَ أَنْ حَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ، وَ صَلَّى عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: «أَمَّا بَعْدُ، فَالْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي نَصَرَ وَلِيَّهُ، وَ خَذَلَ عَدُوَّهُ، وَ أَعَزَّ اَلصَّادِقَ اَلْمُحِقَّ، وَ أَذَلَّ اَلْكَاذِبَ اَلْمُبْطِلَ. أَيُّهَا اَلنَّاسُ عَلَيْكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ حَقَّ تُقَاتِهِ، وَ إِطَاعَةِ مَنْ أَطَاعَ اَللَّهَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ، اَلَّذِينَ هُمْ أَوْلَى بِطَاعَتِكُمْ مِنَ اَلْمُنْتَحِلِينَ اَلْمُدَّعِينَ اَلْقَائِلِينَ إِلَيْنَا، يَتَفَضَّلُونَ بِفَضْلِنَا، وَ يُجَاحِدُونَّا فِي أَمْرِنَا، وَ يُنَازِعُونَّا حَقَّنَا وَ يَدْفَعُونَّا عَنْهُ، وَ قَدْ ذَاقُوا وَبَالَ مَا اِجْتَرَحُوا، فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيّاً، وَ قَدْ قَعَدَ عَنْ نُصْرَتِي مِنْكُمْ رِجَالٌ، وَ أَنَا عَلَيْهِمْ عَاتِبٌ زَارٍ، فَاهْجُرُوهُمْ وَ أَسْمِعُوهُمْ مَا يَكْرَهُونَ حَتَّى يُعْتِبُونَا وَ نَرَى مَا نُحِبُّ» .
زبان ترجمه:

نبرد جمل ;  ج ۱  ص ۱۴۳

پس از مدتى امير المؤمنين عليه السّلام به سوى كوفه حركت كرد و به گفته مسعودى به هنگام ورود به كوفه خطبه‌اى خواند و بعد از حمد و ثناى الهى و صلوات بر پيامبر فرمود: «سپاس خدايى را كه دوستش را يارى داد و دشمنش خوار و زبون كرد و راستگوى حقيقت‌جو را عزّت داد و دروغگوى پوينده باطل را ذليل ساخت. اى مردم بر شما باد به تقواى الهى آن گونه كه شايسته است و اطاعت از اهل بيت پيامبرتان كه از خدا اطاعت مى‌كنند. آنان كه به اطاعت شدن سزاوارتر از كسانى هستند كه خود را به ما منسوب مى‌كنند و به دروغ ادعا مى‌نمايند و با فضايل ما خود را برترى مى‌دهند ولى امر خلافت ما را انكار مى‌كنند و با ما در حقّمان ستيز مى‌كنند و ما را از آن دور مى‌سازند و به يقين سرانجام بد خطايى را كه مرتكب شده‌اند خواهند ديد و با حال گمراهى پروردگارشان را ديدار خواهند كرد. گروهى از شما از يارى من بازنشستند و من آنان را سرزنش و ملامت مى‌كنم آنها را از خود برانيد و با سخنان ناروا با ايشان گفتگو كنيد تا ناراحتى [ناخرسندى] ما را برطرف كنند و آن چه از ايشان انتظار داريم به چشم خود ببينيم» .

divider