شناسه حدیث :  ۴۳۹۲۵۷

  |  

نشانی :  وقعة الجمل  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۲  

عنوان باب :   [الوقائع بعد الحرب] من كلامه عليه السّلام حين قتل طلحة و انفضّ أهل البصرة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ مِنْ كَلاَمِهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ، لَمَّا طَافَ عَلَى اَلْقَتْلَى يَوْمَ اَلْجَمَلِ، قَالَ اَلشَّيْخُ اَلْمُفِيدُ رَحِمَهُ اَللَّهُ فِيإِرْشَادِهِ : قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: «بِنَا [تَسَنَّمْتُمُ] اَلشَّرَفَ، وَ بِنَا [اِنْفَجَرْتُمْ] عَنِ السِّرَارِ، وَ بِنَا اِهْتَدَيْتُمْ فِي اَلظَّلْمَاءِ، [وُقِرَ] سَمْعٌ لَمْ يَفْقَهِ اَلْوَاعِيَةَ لِلنَّبْأَةِ كَيْفَ يُرَاعُ مَنْ أَصَمَّتْهُ اَلصَّيْحَةُ، رُبِطَ جَنَانٌ لَمْ يُفَارِقْهُ اَلْخَفَقَانُ، مَا زِلْتُ أَتَوَقَّعُ بِكُمْ عَوَاقِبَ اَلْغَدْرِ، وَ أَتَوَسَّمُكُمْ بِحِيلَةِ اَلْمُغْتَرِّينَ، سَتَرَنِي عَنْكُمْ جِلْبَابُ اَلدِّينِ، وَ بَصَّرَنِيكُمْ صِدْقُ اَلنِّيَّةِ، اَقَمْتُ لَكُمْ اَلْحَقَّ حَيْثُ تَعْرِفُونَ، وَ لاَ دَلِيلَ وَ تَحْتَفِرُونَ وَ لاَ تُمِيهُونَ اَلْيَوْمَ، نَطَقَ لَكُمْ اَلْعَجْمَاءُ ذَاتُ اَلْبَيَانِ، عَزَبَ فَهْمُ اِمْرِءٍ تَخَلَّفَ عَنِّي، مَا شَكَكْتُ فِي اَلْحَقِّ مُنْذُ أُرِيتُهُ] ، كَانَ بَنُو يَعْقُوبَ عَلَى اَلْمَحَجَّةِ اَلْعُظْمَى حَتَّى عَقُّوا أَبَاهُمْ، وَ بَاعُوا أَخَاهُمْ، وَ بَعْدَ اَلْإِقْرَارِ كَانَتْ تَوْبَتُهُمْ، وَ بِاسْتِغْفَارِ أَبِيهِمْ وَ أَخِيهِمْ غُفِرَ لَهُمْ».
زبان ترجمه:

نبرد جمل ;  ج ۱  ص ۱۳۷

شيخ مفيد مى‌گويد وقتى امير المؤمنين عليه السّلام در ميان كشته شدگان جنگ مى‌گشت فرمود: «به سبب ما شرافت يافتيد و شب تار شما سپيده زد و در تيرگى گمراهى هدايت شديد. كر باد گوشى كه صداى بلند را نمى‌شنود و شگفت است از گوشى كه با آوازى بلند ناشنوا شده ولى صداى كوتاه را مى‌شنود. كور باد دلى كه از اضطراب خالى نيست. همواره در انتظار عواقب خيانت شما بودم و حيله‌هاى فريفته شدگان را در شما مى‌ديدم اما پوشش دين مرا از شما پوشانيد و نيت پاكم شما را به من شناسانيد حق را همانگونه كه مى‌شناسيد براى شما به پا داشتم اما شما در پى دليل و حجتى بر نمى‌آييد و چاه مى‌كنيد و از آبش بهره نمى‌بريد. حيوانات سخنگويى برايتان سخن گفتند حال آن كه كسى كه از من تخلف كند فهم و دركش زايل شده است. از وقتى كه حق به من نمايانده شد در آن شك نكردم. فرزندان يعقوب به راه راست بودند تا اين كه پدرشان را خوار شمردند و برادرشان را فروختند اما پس از اقرار به گناهشان كه همان توبه آنها بود و پس از طلب آمرزش از پدر و برادرشان، خطاى آنها بخشوده شد» .

divider