شناسه حدیث :  ۳۸۵۱۷۸

  |  

نشانی :  الإعتقادات  ,  جلد۱  ,  صفحه۹۹  

عنوان باب :   باب الاعتقاد في نفي الغلو و التفويض

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

وَ كَانَ اَلرِّضَا - عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - يَقُولُ فِي دُعَائِهِ: «اَللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنَ اَلْحَوْلِ وَ اَلْقُوَّةِ، فَلاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ . اَللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنَ اَلَّذِينَ اِدَّعَوْا لَنَا مَا لَيْسَ لَنَا بِحَقٍّ. اَللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِنَ اَلَّذِينَ قَالُوا فِينَا مَا لَمْ نَقُلْهُ فِي أَنْفُسِنَا. اَللَّهُمَّ لَكَ اَلْخَلْقُ وَ مِنْكَ اَلْأَمْرُ، وَ إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ . اَللَّهُمَّ أَنْتَ خَالِقُنَا وَ خَالِقُ آبَائِنَا اَلْأَوَّلِينَ وَ آبَائِنَا اَلْآخِرِينَ. اَللَّهُمَّ لاَ تَلِيقُ اَلرُّبُوبِيَّةُ إِلاَّ بِكَ، وَ لاَ تَصْلُحُ اَلْإِلَهِيَّةُ إِلاَّ لَكَ، فَالْعَنِ اَلنَّصَارَى اَلَّذِينَ صَغَّرُوا عَظَمَتَكَ، وَ اِلْعَنِ اَلْمُضَاهِينَ لِقَوْلِهِمْ مِنْ بَرِيَّتِكَ. اَللَّهُمَّ إِنَّا عَبِيدُكَ وَ أَبْنَاءُ عَبِيدِكَ، لاَ نَمْلِكُ لِأَنْفُسِنَا ضَرّاً وَ لاَ نَفْعاً وَ لاَ مَوْتاً وَ لاَ حَيَاةً وَ لاَ نُشُوراً. اَللَّهُمَّ مَنْ زَعَمَ أَنَّنَا أَرْبَابٌ فَنَحْنُ إِلَيْكَ مِنْهُ بِرَاءٌ، وَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ إِلَيْنَا اَلْخَلْقَ وَ عَلَيْنَا اَلرِّزْقَ فَنَحْنُ إِلَيْكَ مِنْهُ بِرَاءٌ كَبَرَاءَةِ عِيسَى - عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - مِنَ اَلنَّصَارَى . اَللَّهُمَّ إِنَّا لَمْ نَدْعُهُمْ إِلَى مَا يَزْعُمُونَ، فَلاَ تُؤَاخِذْنَا بِمَا يَقُولُونَ وَ اِغْفِرْ لَنَا مَا يَزْعُمُونَ . رَبِّ لاٰ تَذَرْ عَلَى اَلْأَرْضِ مِنَ اَلْكٰافِرِينَ دَيّٰاراً `إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبٰادَكَ وَ لاٰ يَلِدُوا إِلاّٰ فٰاجِراً كَفّٰاراً .
زبان ترجمه:

الإعتقادات / ترجمه حسنی ;  ج ۱  ص ۱۲۴

و حضرت امام رضا عليه السّلام مكرر در دعاى خود ميگفت:پروردگارا من تبرى و تحاشى ميكنم بخدمت تو از قدرت و قوت كه نيست يار و قوتى مگر بتو،پروردگارا من تبرى مينمايم بسوى تو از آن كسانى كه در بارۀ ما ميگويند سخنى را كه ما در خود ندانسته‌ايم،پروردگارا من بيزارم از آن كسانى كه ادعا مينمايند براى ما چيزى را كه حق ما نيست خداوندا من بيزارى ميجويم بخدمت تو از آنها كه در بارۀ ما گفتند سخنى را كه ما نگفته‌ايم در باره خودمان خدايا آفرينش مر تراست و روزى دادن مر تو را تو را بندگى مينمائيم و از تو مدد ميجوئيم،خدايا توئى خالق ما و خالق پدران ما كه سابق ميبوده‌اند خداوندا سزاوار نميشود خداوندى مگر بتو،و درست نمى‌آيد خدائى مگر براى تو،پس لعنت فرما آن نصارى را كه عظمت تو را كوچك ياد نمودند،و لعن فرما شبيه گويندگان سخن آنها را از جمله خلائقت،خدايا ما يا بندگان توايم و بندگان‌زادگان تو، اختيار نداريم براى خودمان ضررى را و نه نفعى را و نه مرگى را و نه زندگى‌اى را و نه زندگى بعد از مردنى را،خداوندا هر كه پنداشت كه ما خدايانيم،ما از او بيزاريم،و هر كه پنداشت كه رجوع آفريدن بسوى ما است و عهدۀ روزى دادن بر ما است ما از او بيزاريم،چون بيزارى عيسى بن مريم عليه السّلام از نصارى،خدايا ما دعوت نكرده‌ايم آنها را بآنچه ميپندارند،مگير ما را بآنچه ميگويند و بيامرز ما را گناه آنچه مى پندارند،پروردگار من مگذار بر روى زمين ديارى از كافرين را كه اگر تو بگذاريشان گمراه ميكنند بندگانت را،و فرزند نمى‌آورند مگر نابكار كفر شعارى را(شديد الكفرى را خ ل)

divider