شناسه حدیث :  ۳۷۵۹۷۰

  |  

نشانی :  مکارم الأخلاق  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۹  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر في آداب المريض و علاجه و ما يتعلق بهما الفصل الثالث في الاستشفاء بالصدقة و الدعاء و الصلاة في الدعاء

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلْبَاقِرُ لِلصَّادِقِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ : يَا بُنَيَّ مَنْ كَتَمَ بَلاَءً اُبْتُلِيَ بِهِ مِنَ اَلنَّاسِ وَ شَكَا ذَلِكَ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ أَنْ يُعَافِيَهُ مِنْ ذَلِكَ اَلْبَلاَءِ.
زبان ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ;  ج ۲  ص ۲۶۸

و امام باقر(عليه السّلام)به حضرت صادق(عليه السّلام)فرمود:پسرم،هر كه بلاء خود را از مردم پنهان دارد و بخداوند عزّ و جل شكايت برد،بر خداست كه او را از آن بلاء عافيت بخشد.

divider

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ;  ج ۱  ص ۸۳۸

امام باقر به امام صادق عليه السّلام فرمود:اى پسرم!هركس بلايى را كه بدان مبتلا شده از مردم مخفى كند و از آن به خداى عز و جل شكايت كند،بر خداوند واجب است كه او را از آن بلا عافيت بدهد.

divider